Αν δεν “ξηλώσει” όλους όσους φέρουν ευθύνη για το χάλι, καλύτερα να μην τον έδιωχνε ποτέ…

Ο Γιάννης Αναστασίου αποτελεί παρελθόν από τον πάγκο του Παναθηναϊκού και ο Νικόλας Φλωράτος καταθέλει τις σκέψεις του για την επόμενη μέρα στο “Τριφύλλι”.

Με καθυστέρηση αρκετών -κατά τη γνώμη μου- εβδομάδων (για να μην πω μηνών), ο Γιάννης Αναστασίου απομακρύνθηκε από τον “πράσινο” πάγκο έπειτα από παραίτηση του ίδιου που έγινε δεκτή από τη διοίκηση του “Τριφυλλιού”.

Ο “Ολλανδός”, που μαζί με τον Νίκο Νταμπίζα πήραν μια… “κάτι σαν ομάδα” και την έκαναν ΟΜΑΔΑ, θα μπορούσε να είχε γράψει το όνομά του με “χρυσά” γράμματα στην ιστορία του Συλλόγου, όντας ο άνθρωπος που αναγέννησε έναν Παναθηναϊκό ο οποίος έδειχνε να “αργοπεθαίνει” μέρα με τη μέρα. Η έλλειψη καθαρού μυαλού όμως, η πίστη ίσως ότι μετά από κάθε “στραβό” αποτέλεσμα μπορούσε να “γυρίσει” τον διακόπτη, ο προσωπικός εγωισμός αν θέλετε (που έφτασε σε σημείο επικίνδυνο για την ομάδα) ήταν (υπερ)αρκετά για να αντιστραφεί το κλίμα προς το πρόσωπό του και αφού πρώτα γνώρισε την αποθέωση από κάθε υγιή φίλαθλος ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ομάδας, να φτάσει στο σημείο να αποδοκιμάζεται από ένα ολόκληρο γήπεδο.

Η ευθύνη της μη -μέχρι χθες- απομάκρυνσής του βαραίνει τόσο τον Γιάννη Αλαφούζο, όσο και τον ίδιο τον Αναστασίου ο οποίος άργησε να κάνει αυτό που… έπρεπε, από τη στιγμή που το κλίμα ήταν μη αναστρέψιμο. Προσωπικά θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για όσα προσέφερε και να του ευχηθώ καλή συνέχεια. Πάμε, όμως, παρακάτω…

Το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι λένε και αν ο Γιάννης Αλαφούζος θεωρεί ότι με την έλευση του νέου προπονητή θα γίνουν όλα ρόδικα ως… δια μαγείας, λυπάμαι, αλλά είναι γελασμένος. Η όποια αλλαγή ψυχολογίας και ο ενδεχόμενος αγωνιστικός ενθουσιασμός που συνήθως προκύπτουν μετά από τέτοιες αλλαγές θα είναι παροδικά.

Το πρόβλημα ΔΕΝ ήταν και δεν είναι μόνο ο Αναστασίου και -τουλάχιστον κατά τη δική μου άποψη- πρέπει να ακολουθήσουν και κάποιοι ακόμα τον δρόμο του “Ολλανδού”. Φύσσας, Βόκολος και ιατρικό τιμ φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για ό,τι έχουμε-και δεν έχουμε δει μέχρι σήμερα στο γήπεδο. Ο Αλαφούζος πρέπει να προβεί σε ριζικές αλλαγές, “ξήλωμα” που λέμε, και ταυτόχρονα να εξηγήσει στον κόσμο τι συνέβαινε στην ομάδα το διάστημα που μας πέρασε.

Ποιανού επιλογές ήταν οι μεταγραφές; Για ποιο λόγο απομακρύνθηκε ο Νταμπίζας; Γιατί έφυγε ο Αγριογιάννης (προπονητής τερματοφυλάκων υπενθυμίζω); Τι συμβαίνει με τους τραυματισμούς; Αυτές είναι μόνο ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ από τις απορίες που έχουν δημιουργηθεί στον κόσμο, ο οποίος περιμένει μια ΑΝΤΡΙΚΕΙΑ απάντηση.

Αν λοιπόν μαζί με τον Αναστασίου δε γίνει ένα μεγάλο ξεσκαρτάρισμα, αν ο κόσμος δε δει μια γενικότερη αλλαγή φιλοσοφίας μέσα από ΠΡΑΞΕΙΣ κι όχι άλλα λόγια (συγγνώμη, αλλά… χορτάσαμε!), η αντικατάσταση του Αναστασίου από τον Χ κόουτς θα ‘ναι μια “τρύπα στο νερό”. Ο “Ολλανδός” παραιτήθηκε και το μπαλάκι πέρασε στον Αλαφούζο. Αυτός έχει το καρπούζι, αυτός και το μαχαίρι και αν τα “π#@λο, π#@λο, Αλαφούζο π#@λο” θέλει να γίνουν ανάμνηση κι όχι… συνήθεια στη Λεωφόρο πρέπει να δράσει ΑΜΕΣΑ. Ένας κύκλος έκλεισε χθες και για να περάσουμε σε νέα, καθαρή σελίδα, αφήνοντας μια για πάντα πίσω το παρελθόν, πρέπει να γίνουν ΠΟΛΛΑ και τα περισσότερα ΑΜΕΣΑ, επαναλαμβάνω.

Όταν αρχίζεις μια δουλειά, πρέπει και να την τελειώνεις. Η απόλυση του Αναστασίου δεν σηματοδοτεί το τέλος της “δουλειάς”, αλλά την αρχή της. Τουλάχιστον στα δικά μου τα μάτια… Αλλιώς δε μιλάμε για ουσιαστική αλλαγή, αλλά για… “άλλαξε ο Μανωλιός”. Για να δούμε…

ΥΓ: Πόσο μάγκας θα ήσουν ρε “Ολλανδέ” αν δεν συμμετείχες σ’ αυτή την αλληλοκάλυψη που τελικά δεν κατάφερε να σε “σώσει”. Προστάτευες τον Αλαφούζο και αυτός εσένα, ενώ θα μπορούσες να ‘χεις “ασπίδα” όλους τους Παναθηναϊκούς, αν έβγαινες να μας πεις την αλήθεια για όσα έχουν δει τα ματάκια μας όλο αυτό το διάστημα.