Νιόπλιας: «Ο Παναθηναϊκός θα πήγαινε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ! – Όλοι εκτός από αυτούς, πρέπει να αλλαχτούν»

Την άποψή του για την αγωνιστική κατάσταση του Παναθηναϊκού εξέφρασε ο Νίκος Νιόπλιας στην εκπομπή «Game Changer».

Αναλυτικά τα όσα είπε:

Την ξέρετε καλά και την Ευρώπη…

Έχω παίξει πολλές φορές στο Champions League με τον Παναθηναϊκό. Ημιτελικά. Στο Αμστερντάμ χιόνιζε, κρύο θυμάμαι, είχαμε βγει μια βόλτα οι παίκτες όλοι. Απλώς ήταν η χρονιά εκείνη, ας πούμε, που δεν είμαι τόσο πολύ συνδεδεμένος, γιατί στεναχωρήθηκα πολύ, γιατί ήμουν εγχειρισμένος και δεν έπαιξα. Ενώ τα δυο προηγούμενα χρόνια ήταν 34 αγωνιστικές και έπαιζα 33 90λεπτα. Άντε να συμπλήρωνα τρεις κάρτες και να μην έπαιζα μια φορά με τον Παναθηναϊκό. Και εκείνη τη χρονιά που ξεκινάμε για το Champions League, εγώ δεν ξεκουράστηκα την προηγούμενη χρονιά με το Μουντιάλ. Και δεν ξεκουράστηκα και την επόμενη χρονιά, που 11 Ιουνίου έπαιξε η Εθνική με τη Φινλανδία και μετά έπρεπε να ξεκινήσουμε σε μια εβδομάδα προετοιμασία. Και δεν μου δόθηκε εμένα χρόνος, όπως δίνουν τώρα στους παίκτες παραπάνω, γιατί ήμασταν και λίγοι παίκτες και ξεκινήσαμε προετοιμασία. Δεν θα ξεχάσω την προετοιμασία που παίζω σε όλα τα παιχνίδια, γιατί είχαμε πολλούς τραυματισμούς. Έλειπε και ο Μπορέλι στο Κόπα Αμέρικα και έπαιζα μια φορά στη θέση του, μια φορά στη θέση μου, ως αριστερός χαφ. Ήταν τραυματισμένοι πάρα πολλοί παίκτες και παίζαμε τουρνουά στην Αυστρία και καπάκι στη Βουλγαρία τουρνουά. Και στο τελευταίο δεκάλεπτο πάω να κάνω μια πάσα, με τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ παίζαμε, και κόβεται ο προσαγωγός-κοιλιακός και ταλαιπωρήθηκα, δεν μπορούσα να παίξω. Μπήκα χειρουργείο, παθαίνω υποτροπή, φτάνουμε στο τέλος της σεζόν και έτσι όταν τελείωνε εκείνη η σεζόν, λέω στον Παναθηναϊκό, ενώ είχα δυο χρόνια συμβόλαιο, θα φύγω. Και δεν έπαιξα στη μεγαλύτερη γιορτή του ποδοσφαίρου, που είναι το Champions League. Να κάθομαι να παίζω ξανά ελληνικό πρωτάθλημα, καλύτερα να πάω στον ΟΦΗ, είχε και καλή ομάδα. Που λες, 3 Απριλίου ήταν, το θυμάμαι. Κρύο, χιόνια, 0-1 με τον Βαζέχα, με τον Δώνη. Έπαιξα αλλαγή, είχα γυρίσει από τότε τον τραυματισμό μου, είχα ψιλοπαίξει και με τη Λέγκια αλλαγή, τότε γύρισα. Έπαιξα και στο Άμστερνταμ αλλαγή, έπαιξα και μέσα στο Ολυμπιακό στάδιο πάλι αλλαγή. Οι αλλαγές ήταν δυο. Και θυμάμαι πέρασα ντόπινγκ κοντρόλ και στα δυο παιχνίδια και το πέρασα με τον Ντε Μπουρ και μου λέει: «Μην πανηγυρίζετε, θα σας κερδίσουμε στην Αθήνα». Είχαν τόσο εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και πραγματικά μας κερδίσανε 0-3. Θα πηγαίναμε τελικό Champions League. Μεγάλο πράγμα.

Τι πρέπει να αλλάξει θεωρείτε, για να δει μετά από τη χρονιά εκείνη τη δική σας, ξανά πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός;

Κοίταξε, πέρασε από πολλά στάδια ο Παναθηναϊκός. Πέρασε από καλύτερα οικονομικά, από χειρότερα οικονομικά. Τώρα όμως είναι στο πικ των οικονομικών. Βλέπετε τι παίκτες παίρνουνε. Για μένα, αν ήμουνα κάποιος που έχει κάποιο λόγο στον Παναθηναϊκό ή κάποιος που μπορεί να με ακούσει και κυρίως τα παιδιά, οι Έλληνες ή ο Φύσσας ή ο Κοτσόλης, άσε τους ξένους ας πούμε, πρέπει να κάνουν καλό ξεσκαρτάρισμα. Και θέλει μεγάλο ξεσκαρτάρισμα ο Παναθηναϊκός. Να κρατήσει έναν αριθμό παικτών και να μη λένε «α καλός είναι και αυτός, καλός είναι και αυτός». Δεν είναι έτσι. Τι πιστεύουνε, τι πρέπει να κάνουνε και θέλει πολλούς ο Παναθηναϊκός. Εγώ θα κρατούσα λίγους παίκτες από αυτούς.

Από αυτούς που έχει τώρα ο Παναθηναϊκός;

Ναι…

Δηλαδή πιστεύετε ότι του χρόνου πρέπει να γίνει μια…

Εντελώς. Δηλαδή τα δυο ακραία μπακ είναι πολύ καλά. Και ο Κυριακόπουλος και ο Ιταλός. Ο Κάτρης με τον Ίγκανσον. Μέχρι εκεί. Τερματοφύλακα οπωσδήποτε. Κρατάς ως Έλληνα, αν θέλεις, τον Κώτσιρα. Παίρνεις άλλον αριστερό μπακ. Παίρνεις δυο-τρία στόπερ, καλούς, ώστε ο Κάτρης και ο Ίγκανσον να είναι αναπληρωματικοί και βασικοί. Δηλαδή κοίταξε, ένας βασικός παίκτης είναι αυτός που κάνει 20 παιχνίδια και πάνω. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να παίξει και 40 και 50 παιχνίδια. Από 20 και πάνω είσαι βασικός. Θα πρέπει να κάνουν τόσα παιχνίδια. Αν μπορεί να μείνει ο Σάντσες, ο Μπακασέτας που είναι Έλληνας και ο Τσιριβέγια που δεν έπαιξε. Όλοι οι άλλοι πρέπει να αλλαχτούνε.

Την επιλογή προπονητή πως την είδατε;

Τι μπορείς να πεις για αυτούς τους προπονητές; Έχουν ένα βιογραφικό. Το θέμα είναι όμως αν μπορεί να κολλήσει αυτό το πράγμα. Όταν πήρε το Conference ο Ολυμπιακός, μην ξεχνάς, άλλαξε τρεις προπονητές και κόλλησε ο Μεντιλίμπαρ. Όταν ήρθε, ήρθε σε κακή περίοδο. Είχε όμως μια εμπειρία που πάντα ήταν στις δυσκολίες. Με την Εϊμπάρ και με τις ομάδες που κοουτσάρισε. Ήξερε να μάχεται. Και τότε χρειαζόταν ομάδα που να μάχεται. Όχι που να βγάζει εγωισμούς, «α εγώ είμαι καλός να κάνω και μια ντρίμπλα παραπάνω». Γίνανε ομάδα και αυτό είναι που τον κρατάει και τώρα. Είναι ομάδα, οκέι, με τα καλά της και με τα κακά της. Αλλά, σε θέμα πειθαρχίας, σε θέμα ομάδας είναι ομάδα.

Ο ΠΑΟΚ, όταν είναι καλά καλά όλοι, έχουν το καλύτερο ποδόσφαιρο στο μάτι του φιλάθλου. Έχουν αρχή, μέση και τέλος, γιατί ο προπονητής είναι πέντε χρόνια. Οι παίκτες είναι σχεδόν ίδιοι. Τους βλέπεις στο κομμάτι των αποδυτηρίων, είναι όλοι αγαπημένοι. Βάζουν μέσα οι μεγάλοι τους νέους. Προσαρμόζονται πιο εύκολα οι νέοι. Δεν υπάρχουν εγωισμοί, όλοι παίζουν για τον προπονητή. Ούτε μια φορά δεν έκανε δήλωση ο προπονητής που να μειώνει κάποιον. Αυτό που ήθελα να σου πω, τι γινόταν τότε με τον Όσιμ, τι γινόταν.

Aπό τη σημερινή εποχή, αν προπονούσατε τώρα μια ομάδα, ποιον θα λέγατε ότι «θέλω αύριο στην ομάδα μου αυτόν τον παίκτη»;

Έχουν καλούς παίκτες πολλές ομάδες… Κοιτάξτε ο Πινέδα της ΑΕΚ και ο σέντερ φορ τους ο Γιόβιτς.

Τον Γιόβιτς ε;

Ο Γιόβιτς, τώρα εντάξει θα σου φανεί περίεργο. Κοιτάμε στην Ελλάδα, να το πάρουμε διαφορετικά. Ο Ελ Κααμπί, τον έχουν όλοι Θεό; Θεό, δεν υπάρχει Ολυμπιακός που να μην πει ότι έκανε ο άνθρωπος πράγματα και θάματα και κάνει, παιχτάρα. Ο Γιόβιτς είναι μεγαλύτερο όνομα. Πήγε στη Φρανκφούρτη πρώτος σκόρερ, Εθνική Σερβίας, Ρεάλ μεταγραφή, Μίλαν μεταγραφή, Φιορεντίνα. Μιλάμε για παίκτη τώρα όχι για…άντε τον πήραμε έτσι. Που αν βγεις στην αγορά, αυτά πολλοί δεν ξέρουνε επειδή δεν είναι ντριπλέρ. Αν τον δεις πώς παίζει, όταν βγει από την περιοχή, παίζει σαν να παίζει με παιδάκια. Έχει τέτοια αυτοπεποίθηση στο παιχνίδι του

Ένα επίσης τεράστιο κεφάλαιο ήταν το πρώτο μουντιάλ, ήσασταν στην πρώτη συμμετοχή της Ελλάδας…

Ναι, έκανα και στις μικρές εθνικές ομάδες, έκανα και στη μεγάλη. Εγώ το ξεχωρίζω το εθνικό κομμάτι, είναι διαφορετικό από το συλλογικό. Παίζεις λίγα παιχνίδια, παίζεις για τη νίκη, παίζεις για το αποτέλεσμα, παίζεις για να πας κάπου. Δεν παίζεις για να παίζεις. Έχουμε την καλύτερη εθνική ομάδα τα τελευταία πέντε χρόνια. Ως ομάδα, εκτός από υλικό. Δεν άκουσες μια μέρα μια φασαρία μεταξύ τους. Στην εποχή μου, στα χρόνια μου, όλο και θα άκουγες πριν από ένα θεσμό ότι τσακωθήκανε, κάτι κάνανε κάποιοι. Πέντε χρόνια τώρα έχεις καλό προπονητή, έχεις παίκτες, έχεις διοίκηση πολύ καλή. Πρέπει να μάθουνε να κερδίζουνε, όχι να παίζουνε για να παίζουνε. «Δώσε μου και εμένα τη μπάλα για να ντριπλάρω». Για αυτό πρέπει να μάθουμε να στοχεύουμε, ότι το μοναδικό μας θέμα είναι η νίκη. Πρέπει να πάμε εκεί για να μας κάνει δυνατούς, να πηγαίνουμε να μάθουμε αυτό. Εμείς τώρα το βλέπω, επειδή αποτύχαμε, γιατί ήταν μεγάλη αποτυχία, πολύ μεγάλη αποτυχία, το ψυχολογικό τους με την Παραγουάη, εμένα αυτό δεν μου άρεσε η εικόνα. Έβλεπα πρόσωπα τα οποία «έλα μωρέ, τι ήρθαμε τώρα». Χάσαμε λίγο αυτό. Αυτό να μην χάσουμε. Θα πάμε. Έχουμε πολλά χρόνια να πάμε. Αυτό που είχαν οι προηγούμενες Εθνικές. Δες τι παίκτες είχαν. Όλοι ήταν πρωταθλητές. Είναι μεγάλο πράγμα. Και προπονητές που είχαμε ήτανε προπονητές για να πετύχουνε. Κοιτάζανε τη νίκη. Προσαρμοζόντουσαν και στον αντίπαλο και στις συνθήκες. Δες τώρα τι προπονητής ήταν ο Ρεχάγκελ. Μα με την Καϊζεσλάουτερν πήρε πρωτάθλημα. Με την Βέρντερ Βρέμης είχε πρωτάθλημα. Ο Σάντος στην Πορτογαλία, ιστορία τόσα χρόνια, πρωταθλητής Ευρώπης. Πρέπει να το δούμε έτσι. Έτσι πρέπει να το βλέπουμε. Δεν είναι χαρά του παιχνιδιού, δεν είναι χαρά του παιχνιδιού. Η χαρά του παιχνιδιού είναι σε άλλες κατηγορίες.

Εσείς πως βιώσατε εκείνη την πρώτη συμμετοχή σας σε μια τεράστια διοργάνωση;

Θα γυρίσω πάλι πίσω και θα πω πως ήμασταν εντελώς… χωριάτικη οργάνωση. Ήμασταν καλοί παίκτες. Οι εμπειρίες στη ζωή παίζουν μεγάλο ρόλο και τώρα που είμαι 60 και σκέφτομαι και βάζω τη λογική και με οδηγούν και τα πράγματα. Όταν έγινα προπονητής, όλη αυτή η ανοργανωσιά με βοήθησε εμένα να γίνω προπονητής στη Νέων και να πάω εγώ στην Αυστρία, να επιλέξω εγώ τα βοηθητικά, να δω τις αποστάσεις, να δω τις ομάδες. Εμείς πηγαίναμε προπόνηση κάθε μέρα στην Αμερική και πηγαίναμε 50 λεπτά να πάμε προπόνηση, 50 λεπτά να γυρίσουμε. Που δεν το κάνει ομάδα, που είναι το ξενοδοχείο εδώ, το γήπεδο εδώ από κάτω. Ντύνεσαι, γδύνεσαι και προπονείσαι. Πηγαίναμε σε διάφορα πράγματα τέτοια. Πήγαμε τσακωμένοι, φασαρίες, για τα οικονομικά. Μα δεν μπορείς να πας έτσι. Αυτό ήταν πρόβλημα. Εμείς από εκεί χάσαμε. Είχαμε θέματα πολλά.

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Κολοβέτσιος: «Με τελείωσαν από τον Παναθηναϊκό σε μία μέρα με ένα χαρτί – Ένας απίθανος τύπος…»
• Νιόπλιας: «Ο Παναθηναϊκός θα πήγαινε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ! – Όλοι εκτός από αυτούς, πρέπει να αλλαχτούν»
• Παναθηναϊκός – ΑΕΚ: Εξετάζει αλλαγή συστήματος ο Μπενιτεθ! – Οι σκέψεις του Ισπανού τεχνικού
• Γκαλέτι: «Ενδιαφέρον για Κρίζμανιτς ο Παναθηναϊκός» (pic)
• «Χρυσώνει» τον Παναθηναϊκό ο Βαγιαννίδης! – Ενεργοποιήθηκε ρήτρα στη Σπόρτινγκ