Η «πράσινη» πρωτιά που… «μυρίζει» πρόκριση!

Ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος αναλύει την νίκη επί του Ρεθύμνου, τονίζοντας ένα πολύ σημαντικό στατιστικό στοιχείο που δεν έχουμε προσέξει, ενώ δείχνει τα κλειδιά για την επικράτηση στην Πόλη κόντρα στη Νταρουσάφακα.

Εύκολο απόγευμα πέρασε ο Παναθηναϊκός στην Κρήτη κόντρα στο Ρέθυμνο, δίνοντας έτσι συνέχεια στο σερί των 17 νικών σε ισάριθμους αγώνες στην Basket League. Το τελευταίο διάστημα η ομάδα έχει αποκτήσει σταθερότητα και αγωνιστική ταυτότητα. Αυτό φυσικά οφείλεται σε δύο πράγματα. Στο άριστο κοουτσάρισμα του Πιτίνο, καθώς και στο φορμάρισμα που δείχνει να αποκτά το σύνολο του Αμερικανού τεχνικού τη σημαντικότερη στιγμή της σεζόν. Το γεγονός που μόλις ανέφερα είναι ιδιαίτερα ευχάριστο, καθώς για πρώτη φορά φέτος η ομάδα αποπνέει κάποια εμπιστοσύνη και όλοι θεωρώ ότι πιστεύουμε ότι θα έρθει το δεύτερο σερί “διπλό” στη Euroleague, αλλά αυτά θα τα αναλύσουμε στην πορεία.

Όσον αφορά τον αγώνα που έλαβε χώρα στο “Μελίνα Μερκούρη”, την παράσταση έκλεψε η πολύ όμορφη κίνηση του Νικ Καλάθη να παραδεχτεί ότι αυτός έχει βγάλει την μπάλα εκτός ορίων αγωνιστικού χώρου, με αποτέλεσμα η απόφαση της διαιτητή να αλλάξει και έτσι η κατοχή να  δοθεί στους παίκτες της Κρητικής ομάδας. Είναι κάτι που πραγματικά δεν βλέπεις κάθε μέρα και αξίζει συγχαρητηρίων, αφού είναι ο ορισμός του fair play.

Στα άλλα τώρα, η άνετη επικράτηση επί της Κρητικής ομάδας μάς δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε και να αναλύσουμε πράγματα που δεν μπορούμε να κάνουμε μετά από αγώνες της Euroleague. Το βασικότερο που θέλω να αναφέρω σήμερα είναι η αγωνιστική εικόνα του Γιώργου Καλαϊτζάκη. Είναι πραγματικά πολύ άδικο ένας παίκτης με τέτοια αντίληψη πάνω στο παιχνίδι, που γνωρίζει ακριβώς τι πρέπει να κάνει και ποια θέση πρέπει να πάρει στην άμυνα, να έχει τόσο κακό τρόπο εκτέλεσης. Στον αγώνα κόντρα στο Ρέθυμνο, ενώ είχε πολύ όμορφες κινήσεις επιθετικά, δεν μπόρεσε να τις εξαργυρώσει σε πόντους επειδή σκόραρε με το 1/4 στις βολές και με 0/1 τρίποντο. Ο ίδιος παίκτης, ο οποίος κατάλαβε και βγήκε από την άμυνα για να κλέψει μπάλα και πίεζε ασφυκτικά με τα σωματικά του προσόντα τους αντίπαλους. Είναι πασιφανές ότι οφείλει να δουλέψει αμέτρητες ώρες το σουτ του, γιατί όλα τα υπόλοιπα τα διαθέτει και σε πλούσιο βαθμό.

Η ασταθής και κακή εικόνα των παικτών του «Εξάστερου» τη φετινή αγωνιστική περίοδο στην Euroleague, η οποία είναι απόρροια των κακών ποσοστών στα σουτ τριών πόντων και της μη συλλογής αμυντικών ριμπάουντ, έχουν κάνει να περάσει απαρατήρητο ένα πολύ σημαντικό στατιστικό στοιχείο. Φέτος λοιπόν, οι «πράσινοι» είναι η ομάδα με τα λιγότερα λάθη στην διοργάνωση, κάνοντας μόνο 11.2 ανά παιχνίδι, κάτι το οποίο φυσικά αποτελεί μία πρωτιά στην κατηγορία της συγκέντρωσης και της προσήλωσης που δείχνουν οι περισσότεροι παίκτες στο παρκέ. Από αυτά, το 28% το έχει κάνει ο Καλάθης, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό αφού έχει δώσει και το 50% των συνολικών ασίστ της ομάδας, έχοντας την πιο πολύ ώρα την μπάλα στα δικά του χέρια. Για την ιστορία, δεύτερη ομάδα στην κατηγορία είναι η ΤΣΣΚΑ Μόσχας (11.25) και τελευταία η προσεχής αντίπαλος του «Τριφυλλιού», η Νταρουσάφακα (13.54).

Και με αφορμή αυτήν την κατηγορία των λαθών, ας μιλήσουμε λίγο για τον αγώνα της Πέμπτης. Η Νταρουσάφακα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ομάδας που θα σε απειλήσει μόνο εάν εσύ της το επιτρέψεις. Δεδομένα είναι η πιο αδύναμη ομάδα της λίγκας και ο τελευταίος τροχός της αμάξης, αλλά αυτό δεν πρέπει να το πιστέψουν οι παίκτες του Παναθηναϊκού και να πέσουν στην παγίδα της υποτίμησης. Το αμυντικό πλάνο θα πρέπει να περιλαμβάνει ασφυκτική πίεση πάνω στην μπάλα, που θα υποχρεώσει σε πολλά λάθη στους Τούρκους και θα δώσει έτσι περισσότερες κατοχές στην ελληνική ομάδα. Κλειδί για εμένα θα είναι το σκοράρισμα των Τόμας, Παπαπέτρου και Καλάθη, την ίδια ώρα που θεωρούμε υποχρεωτική την καλή εμφάνιση των Λάνγκφορντ και Κιλπάτρικ. Τέλος, πολύ χρήσιμος και ωφέλιμος θα ήταν ένας σχηματισμός με την ύπαρξη τριών χειριστών μέσα στο παρκέ, του Ιωάννη σε θέση «4» και ενός ψηλού. Πάντα το small ball θα παίρνει την μπαγκέτα και το βάρος της δημιουργίας από τον άσσο και θα προσφέρει περισσότερους τρόπους απειλής για το αντίπαλο καλάθι.

ΥΓ: Ο Καράμπελας του Περιστερίου θα είναι ίσως το next big thing του Ελληνικού μπάσκετ.