Κέρδισε, γιατί δεν γινόταν να χάσει!

Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, τη μικρότερη “συμμετοχή” στην κατάκτηση του φετινού Πρωταθλήματος την είχε η μπασκετική ομάδα του Παναθηναϊκού, καθώς άλλα ήταν τα πράγματα που οδήγησαν το “τριφύλλι” στο 37ο πρωτάθλημα του. Γράφει ο Γιώργος Γάκης.

Ένα πρωτάθλημα αφιερωμένο στον “πατέρα” όλων των Παναθηναϊκών, τον Παύλο Γιαννακόπουλο. Από τους παίκτες και τους προπονητές, έως τους φροντιστές και τους φυσιοθεραπευτές της ομάδας. Από τους φίλους στα επίσημα μέχρι τους οργανωμένους που άφησαν την ψυχή τους στο δεύτερο ημίχρονο στις κερκίδες του ΟΑΚΑ.

Πώς άλλαξε ένα παιχνίδι-τίτλος, με τον Παναθηναϊκό στο καναβάτσο στο ημίχρονο, ώστε να επικρατήσει με χαρακτηριστική ευκολία του Ολυμπιακού; Ρωτήστε τους κ. Αγγελόπουλους. Το θέατρο του παραλόγου από τους ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού, οδήγησε τους “πράσινους” να ξεθολώσουν, να ηρεμήσουν, να κα@@σουν με την κερκίδα και να “πατήσουν” τους αντιπάλους στο δεύτερο ημίχρονο.

Είναι δυνατόν, κύριε Παναγιώτη και κύριε Γιώργο, να νικάς με 4 πόντους στο ημίχρονο, τον κόσμο “παγωμένο”, τον αντίπαλο τραγικά άστοχο μέσα στο “σπίτι” του και για ένα νερό να σηκώνεσαι να φεύγεις; Και επιστρέφεις επειδή σε απείλησαν με μηδενισμό; Μήπως έπρεπε να καεί το ΟΑΚΑ για να νιώσετε άνετα με το ΣΕΦ και να κρύβεστε πίσω από κουρτίνες παρακαλώντας να τελειώσει το ματς;

Αφού λοιπόν, οι Αγγελόπουλοι ενήργησαν για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, τους οφείλουμε ένα μεγάλο “ευχαριστώ” για την ανατροπή των δεδομένων. Προσέξτε: Πρώτο ημίχρονο με 31 πόντους ενεργητικό, 7 χαμένα λέι απ (5 μόνοι με το καλάθι), 7 χαμένες βολές και 0/7 τρίποντα για τον Παναθηναϊκό ενώ εσύ έχεις 4/9 τρίποντα, είσαι στο +4, έχεις “παγώσει” τον κόσμο και -επιμένω- σηκώνεσαι και φεύγεις για ένα νερό;

Ας μην κάνουμε σύγκριση πώς έφυγε για τα αποδυτήρια ο Ολυμπιακός στο ΟΑΚΑ και πώς ο Παναθηναϊκός όταν κινδύνευε η ζωή των παικτών στο ΣΕΦ, θα κλαίμε από τα γέλια και δεν χρειάζεται να κάνουμε περαιτέρω συζήτηση.

Δεύτερο ημίχρονο, λοιπόν. Τέταρτο φάουλ του Καλάθη, με 14′ να απομένουν και απλά να κερδίζεις για 3. Και όμως. Όχι μόνο δεν έχασες, αλλά με Μάικ Τζέιμς να κάνει πλάκα, τον Λοτζέσκι να κάνει το +6 που σε οδηγεί στο να ξεφύγεις και τον Νίκο Παππά να “ανάβει τη φιτιλιά” με το +10, τίποτα δεν μπορούσε να αλλάξει. Δεν μπορούσε να χαθεί αυτό το παιχνίδι. Και από ποιον να χαθεί; Από τον…Μπόγρη; Χθες, δεν πανηγύρισε στις βολές, γιατί έτσι; Να μας ξανάρθει, τον περιμένουμε.

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για τις στιγμές μετά την απονομή. Δημήτρης Γιαννακόπουλος προς την ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΘΥΡΑ 13 να τραγουδάνε και να αφιερώνουν το πρωτάθλημα στον Παύλο. ΜΟΝΟ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ, αυτή η εβδομάδα το απέδειξε περίτρανα. Σύντομα τέτοιες εικόνες και στο βόλεϊ και σε όλα τα ερασιτεχνικά τμήματα (αρχικά, γιατί μένει το ποδόσφαιρο μετά, η μεγάλη καψούρα του Παύλου).

Οι πανηγυρισμοί δεν έχουν κοπάσει, αλλά χρέος όλων είναι να κοιτάξουν την επόμενη μέρα. Καλάθης, Σίνγκλετον (τι ματσάρα έκανες πάλι παικταρά μου), Ρίβερς, Τζέιμς και ο Παππάς (τι τρέλα κουβαλάει αυτό το παλικάρι) δεν έχουν συμβόλαιο. Επιβάλλεται να μείνει ο Καλάθης και όσο το δυνατόν περισσότεροι. Μαζί με τον Πασκουάλ. Χαμηλά η μπάλα, το 7ο δε ράβεται τον Νοέμβρη.

Αυτά για την ώρα, το καλοκαίρι αναμένεται (πολύ) μεγάλο. Για όλους. Και για τους απέναντι, από τους οποίους περιμένουμε και κάτι ακόμα εκτός από το “δωράκι” χθες.

Καλό καλοκαίρι, με πολύ Μουντιάλ και πολλά μπάνια.

ΥΓ. Σήκω Παυλάρα, να δεις την “τριφυλλάρα”.

ΥΓ1. Η αγκαλιά Δημήτρη και Θανάση Γιαννακόπουλου αποδεικνύει γιατί 23 συνεχόμενα χρόνια η Πανάθα κατακτά τουλάχιστον έναν τίτλο. Κράτα γερά Θανασάρα, όλοι σε χρειάζονται δυνατό.

ΥΓ2. Όταν ψάχνεις δικαιολογίες και τρόπο να φύγεις από το γήπεδο, αυτά θα συμβαίνουν. Θα κάνεις δώρο το πρωτάθλημα.

ΥΓ3. Γιάννης Αντετοκούνμπο, να τραβάει βίντεο την χθεσινή κερκίδα. “Παράσημο” για την εικόνα της ομάδας σε όλο τον κόσμο.

ΥΓ4. Μόνο ενωμένοι γράφουμε ιστορία.