Για τον Παυλάρα μας!

Ο Κωνσταντίνος Πανάς γράφει για την βαθιά θλίψη που διακατέχει τους πάντες από το πρωί της Κυριακής και για την νίκη που έρχεται σε δεύτερη μοίρα μπροστά στο χαμό της κολόνας του Παναθηναϊκού.

Στην αρχή μου μεταφέρθηκε ως είδηση. Ακούγεται ότι έφυγε ο Παύλος, αλλά δεν είναι σίγουρο… Στη συνέχεια φωτογραφίες του στο διαδίκτυο χωρίς υποσημείωση. Και έπειτα η είδηση που σκάει σαν αστραπή στην καρδιά για να μας αναγκάσει – μέρα που ήταν – να μπήξουμε τα κλάματα σαν να χάσαμε άνθρωπο της οικογένειάς μας.

Αυτό ήταν ο Παύλος για μας. Η οικογένεια μας. Ο άνθρωπος που χάρη σε αυτόν έχουμε γεμίσει αφίσες με τρόπαια, θριάμβους και νίκες. Το όραμα του οποίου έκανε τον Παναθηναϊκό την κορυφαία ομάδα της Ευρώπης και είναι σύμβολο της Παναθηναϊκής ιδέας. Ο μεγαλύτερος παράγοντας του ελληνικού αθλητισμού.

Στα του παιχνιδιού της Κυριακής, ο Παναθηναϊκός έβγαλε “λαγούς από το καπέλο” και παίζοντας ακριβώς όπως και στο ΣΕΦ, πήρε μια άνετη νίκη έναντι του Ολυμπιακού, που δεν άλλαξε τίποτα απολύτως στο παιχνίδι του.

Ποια ήταν η διαφορά; Ο Ρίβερς με τον Λοτζέσκι ήταν εμφανώς πιο σταθεροί και έδωσαν ρυθμό και φυσικά η εμφάνιση των Όγκαστ και Λεκαβίτσιους, που έδωσαν πράγματα σχεδόν από το «πουθενά». Αν ο Παναθηναϊκός βέβαια ήταν και πιο εύστοχος στις βολές, το παιχνίδι θα είχε λήξει από το ημίχρονο.

Θεωρώ τον Θανάση το κλειδί αυτής της σειράς αν και εφόσον λήξει υπέρ των «πρασίνων».

Τίποτα δεν τελείωσε όμως και μην παραμυθιαζόμαστε. Έχει δρόμο το πράγμα. Σίγουρα υπάρχει ψυχολογία και η ομάδα θα πάει χωρίς άγχος στο ΣΕΦ, αλλά η χαλάρωση στο +19 και μετά πρέπει να κοπεί αμέσως, γιατί σε ενδεχόμενο πέμπτο ματς το άγχος το έχει πάντα ο γηπεδούχος.

Ο Όγκαστ παίζει το συμβόλαιό του σε αυτή τη σειρά και δείχνει ότι πραγματικά μπορεί να δώσει πράγματα την χρονιά που έρχεται. Πλέον δεν είναι τόσο ορατή η αδυναμία του στην άμυνα, καθώς και απέναντι στον Μιλουτίνοφ ήταν εξαιρετικός, αλλά δεν είχε θέμα ούτε απέναντι στο Μακλίν, αλλά ΟΥΤΕ και στην άμυνα με αλλαγές στον Σπανούλη.

Μια τριάδα με Γκιστ, Πέιν και Όγκαστ του χρόνου δεν θα ήταν άσχημη, με μόνη προϋπόθεση όμως να ανεβάσουν απόδοση οι δύο τελευταίοι και φυσικά να αποκτηθεί ένα φόργουορντ με post. Είτε στο «3», είτε στο «4».

ΥΓ: Για πάντα στις καρδιές μας…
ΥΓ2: Μόνο για σένα θέλουμε αυτό το πρωτάθλημα, Παύλο μας. Θα είσαι πάντα στις ιδέες κάθε Παναθηναϊκού και χάρη σε σένα θα δημιουργηθούν ακόμη πολλές γενιές «πράσινων».