Ήταν δίκαιο και θα… γίνει πράξη!

Χωρίς να εντυπωσιάσει με την απόδοση του, ο Παναθηναϊκός επιβλήθηκε του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ για 4η συνεχή φορά και ετοιμάζεται για το παιχνίδι που θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την φετινή υπόθεση-τίτλος: Το 3ο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ. Γράφει ο Γιώργος Γάκης.

Η “απελευθέρωση” του Καλάθη, ο “καυτός” Λοτζέσκι του πρώτου ημιχρόνου και ο “τρελός” Μάικ Τζέιμς του τρίτου δεκαλέπτου οδήγησαν τον Παναθηναϊκό σε άλλη μια νίκη στο ΣΕΦ, επιστρέφοντας το πλεονέκτημα (;) έδρας στο ΟΑΚΑ.

Ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να επιβάλλει τον ρυθμό του με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι, έχοντας στην αρχική πεντάδα τόσο τον Ματ Λοτζέσκι όσο και τον Κέι Σι Ρίβερς. Αμφότεροι ανταποκρίθηκαν πολύ καλύτερα στο συγκεκριμένο παιχνίδι σε σχέση με το ΟΑΚΑ λίγες μέρες νωρίτερα και έδωσαν πολλές λύσεις στο επιθετικό και αμυντικό κομμάτι αντίστοιχα.

Ο Νικ Καλάθης επέστρεψε σε αριθμούς ΝΒΑ, καθοδηγώντας με μαεστρία τους συμπαίκτες του και παίρνοντας ψυχολογία από την ευστοχία του στα σουτ τριών πόντων. Στο ΟΑΚΑ είχε 0/7, στο ΣΕΦ ξεκίνησε με 2/2 (σκόραρε και τρίτο τρίποντο) και έτσι συνέβαλλε στο να “ανοίξει” η άμυνα των Πειραιωτών. Μαζί με τα 8 ριμπάουντ και τις 6 ασίστ, καταλαβαίνεις εύκολα γιατί ήταν ο MVP άλλης μίας νίκης στο ΣΕΦ.

Ο Μάικ Τζέιμς, μετά από ένα μέτριο πρώτο ημίχρονο, “πήρε το όπλο του” και οδήγησε στην σταδιακή αύξηση της διαφοράς για τον Παναθηναϊκό, όταν οι συμπαίκτες του κρατούσαν τον Ολυμπιακό των 35 πόντων σε 13′ στους 7 πόντους σε ολόκληρο το τρίτο δεκάλεπτο.

Ο Παναθηναϊκός δεν εντυπωσίασε με την απόδοση του όπως προαναφέραμε, αλλά κέρδισε. Φέρνει τη σειρά στο ΟΑΚΑ στην ισοπαλία και όχι στο 0-2 όπως θα συνέβαινε σε διαφορετική περίπτωση. Είναι στο χέρι του πλέον να υπερασπιστεί την έδρα του απέναντι στους Πειραιώτες και να φτάσει την επόμενη Πέμπτη στο ΣΕΦ για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από τον καθένα σε όλη την Ευρώπη: Να “αλώσει” το Φαληρικό κλειστό.

Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει απόψε να διατηρήσει το πλάνο που τον οδήγησε στην ισοφάριση της σειράς. Η μαεστρία του  Νικ Καλάθη στο μοίρασμα του παιχνιδιού, πρέπει να διατηρηθεί στον ύψιστο βαθμό, με τον Τσάβι Πασκουάλ να ξέρει πλέον τα λάθη που έκανε στο πρώτο παιχνίδι, να τα έχει ήδη διορθώσει και να είναι έτοιμος για άλλη μία προπονητική επικράτηση επί του Γιάννη Σφαιρόπουλου.

Ο τρίτος τελικός θα κρίνει τον τίτλο σε μεγάλο βαθμό, καθώς θεωρώ απίθανο, όπως και οι περισσότεροι, να κερδίσει ο Ολυμπιακός και τα δύο παιχνίδια που θα απομένουν ώστε να ανατρέψει τη σειρά σε ενδεχόμενη νίκη του Παναθηναϊκού.

Έτσι το σημερινό παιχνίδι απόκτα τον χαρακτήρα του “παιχνιδιού της χρονιάς”. Και σίγουρα, ο αγώνας της Πέμπτης στο ΣΕΦ θα έχει άλλη “γλύκα”.

Κάτι που το ξέρουν όλοι, από τον Τζέιμς και τον Ρίβερς έως τον Όγκαστ και τον Μήτογλου. Τα υπόλοιπα επί της οθόνης..

ΥΓ. Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχε γίνει γνωστή η είδηση για την “μαύρη ημέρα” που ξημέρωσε για τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΜΑΣ. Ο Παύλος μας, ο κύριος Παύλος, δεν ήταν Παναθηναϊκός. Ήταν Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ. Τα λόγια είναι περιττά για τον μεγαλύτερο παράγοντα που έχει αναδείξει ο ελληνικός αθλητισμός. Κύριε Παύλο, καλό ταξίδι και ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ.

ΥΓ1.Εποχή Γιαννακόπουλου στον Ερασιτέχνη, αλλά προέχουν άλλα αυτή τη στιγμή για την οικογένεια, που το όνομα της είναι δίπλα στη λέξη ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ.

ΥΓ2. Η άποψη μου για τον κόσμο του Ολυμπιακού είναι ότι δεν αγαπά την ομάδα του πλέον αλλά την νίκη. Έχουν “εθιστεί” από το ποδόσφαιρο στην νίκη με κάθε κόστος που δεν μπορούν να απολαύσουν την ομάδα τους. Είναι τυφλωμένοι οπαδικά με τέτοιο μίσος για τον (καλύτερο) αντίπαλο που δεν μπορούν να δεχθούν την ήττα εντός έδρας χωρίς να κάψουν το γήπεδο τους. Αλλά υπάρχει μία φράση που αντικατοπτρίζει ΑΠΟΛΥΤΑ την αλήθεια για τους οπαδούς του Ολυμπιακού: “Όταν σπέρνεις Ριζούπολη και “ήθος” στο “Γ. Καραϊσκάκης”, θερίζεις τις θύελλες του ΣΕΦ”.