Χρήμα, ειλικρίνεια ή οργή…

Πολλά ερωτηματικά έχει δημιουργήσει ο τρόπος με τον οποίο κινείται ο Παναθηναϊκός στο μεταγραφικό παζάρι, όπως και οι χειρισμοί της διοίκησης στις υποθέσεις των πρώην και νυν παιχτών του Ολυμπιακού.

Η αρχή έγινε το καλοκαίρι του 2014, όταν και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος με επίσημη πρόταση προς τους αδερφούς Αγγελόπουλους, ζητούσε τον Βαγγέλη Μάντζαρη έναντι 400 χιλιάδων ευρώ, ενώ την ίδια ώρα έδινε “γη και ύδωρ” για να φέρει και τον Νικ Καλάθη πίσω στην Ελλάδα. Τελικά, ο Μάντζαρης παρέμεινε “ερυθρόλευκος”, ενώ ο ομογενής γκαρντ προτίμησε να συνεχίσει την περιπέτεια του στον “μαγικό κόσμο” του NBA.

Όλα καλά ως εδώ, αλλά δεν ήταν λίγοι αυτοί που αναρωτήθηκαν στη συνέχεια, γιατί δεν δόθηκαν τα αντίστοιχα χρήματα για να αποκτηθούν άλλοι παίχτες, παρόμοιας κλάσης και τελικά η ομάδα πήγε σε φθηνές και αμφιβόλου αξίας λύσεις, όπως οι Ντεμάρκους Νέλσον και Έι Τζέι Σλότερ;

Μια από τα ίδια και το καλοκαίρι του 2015, όταν έγινε επίσημη πρόταση στον Κώστα Σλούκα, ύψους 4 εκατ. ευρώ για τέσσερα χρόνια. Ο πρώην “ερυθρόλευκος” αρνήθηκε τη συγκεκριμένη πρόταση και κατέληξε στην “αγκαλιά” του Ζέλικο Ομπράντοβιτς και την Φενέρμπαχτσε. Ο “Σλούκας” τελικά έγινε “Φελντέιν” για τον Παναθηναϊκό, με την αξία της απόκτησης του φιλότιμου και αξιόπιστου ως τώρα Δομινικανού να μην πλησιάζει καν τα ποσά που προαναφέρθηκαν.

Το… τρις εξαμαρτείν ολοκληρώθηκε λίγα 24ωρα πριν, όταν οι “πράσινοι” κατέθεσαν και πάλι επίσημη πρόταση στον Κώστα Παπανικολάου, με το αποτέλεσμα να είναι το ίδιο με τις δύο παραπάνω περιπτώσεις. Ακούγεται δε, πως το “Τριφύλλι” δεν θα προχωρήσει σε ενίσχυση στη θέση “3” και θα περιοριστεί μόνο στην απόκτηση ενός γκαρντ (ο οποίος θα είναι και πάλι κάποιο “στοίχημα” όπως όλα δείχνουν), κάτι που αν ισχύει, ίσως να ενισχύει κάπως τη… “θεωρία συνωμοσίας” περί “εκ του ασφαλούς προτάσεων”, που γίνονται μόνο σε παίχτες που οι απαντήσεις τους είναι γνωστό πως θα είναι αρνητικές.

Διότι σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, το σκεπτικό της διοίκησης σχετικά με την ανακοίνωση των αποτυχίων των μεταγραφών αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, όταν μάλιστα οι δύο από τις τρεις συνοδεύονται με επικοινωνιακή ήττα από τον “αιώνιο” αντίπαλο.

Και άντε να δεχτούμε πως οι περιπτώσεις των Μάντζαρη και Σλούκα είχαν μια πιθανότητα 10% να έχουν αίσια έκβαση-ίσως δίνω και πολλές πιθανότητες, από τη στιγμή που μιλάμε για παίχτες που είχαν άριστη σχέση με τον Ολυμπιακό, αναδείχτηκαν μέσα από αυτόν και κατέκτησαν δύο φορές την Ευρωλίγκα με τη φανέλα του. Αλλά στην περίπτωση του Παπανικολάου, ποιος ήταν ο λόγος που η εφημερίδα “Πράσινη” είχε “φάτσα-κάρτα” στο πρωτοσέλιδο της το “Όχι” του παίχτη;

Δύο είναι οι πιθανές εκδοχές: Είτε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πάσχει από συνεχείς κρίσεις ειλικρίνειας και δεν θέλει να κρατάει τίποτα κρυφό από τα φώτα της δημοσιότητας και τον κόσμο του Παναθηναϊκού, είτε προσπαθεί να πείσει τον κόσμο πως αυτός προσπάθησε, ήθελε να δώσει λεφτά, αλλά οι συγκυρίες δεν του το επέτρεψαν.

Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα του και να κρίνει μόνος του πως έχει η κατάσταση. Εγώ αυτό που θα ήθελα να τονίσω, είναι πως ο κόσμος του Παναθηναϊκού εκτιμάει πολύ περισσότερο στάσεις, όπως αυτή του καλοκαιριού του 2014, όταν και ο ισχυρός άνδρας της ΚΑΕ είχε τονίσει “πως το πρωτάθλημα δεν είναι αυτοσκοπός”, παρά τακτικές σαν κι αυτές που ακολουθούνται φέτος από την αρχή της σεζόν.

Όταν και ολόκληρη η ομάδα (διοίκηση, παίχτες, προπονητές) δημιούργησαν από την πρώτη μέρα προσδοκίες για Final Four, σύμφωνα με δικές τους δηλώσεις και υποσχέσεις, ωστόσο ο σχεδιασμός και η διάθεση για ενίσχυση μόνο κάτι τέτοιο δεν φανερώνει. Διότι οι άνθρωποι της ομάδας δεν έδειξαν ούτε το καλοκαίρι διάθεση να “κλείσουν” τις ολοφάνερες “μαύρες τρύπες” του ρόστερ, αλλά ούτε και μετά την ευνοϊκή κλήρωση του Top-16 δεν θέλησαν να διορθώσουν τις ανορθογραφίες για να εκπληρώσουν τους στόχους που οι ίδιοι είχαν διαλαλήσει.

Το “παιχνίδι” δυστυχώς για τη φετινή σεζόν έχει χαθεί, αν υποθέσουμε πως πραγματικός στόχος του Παναθηναϊκού ήταν να βρεθεί στο Βερολίνο. Οι κινήσεις που πάνε να γίνουν, με παίχτες από την Κίνα και την D-League, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποδειχθούν ευεργετικές.

Το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα… Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, κατά την ταπεινή μου άποψη έχει δύο δρόμους να ακολουθήσει. Είτε επιλέγει να ξανακάνει τον Παναθηναϊκό σπουδαίο και το αποδεικνύει με πράξεις και χρήματα, είτε αν δεν μπορεί και δεν θέλει να το κάνει, λέει την αλήθεια κι επιχειρεί να εξηγήσει στον κόσμο ότι οι εποχές των Final Four και των Ευρωπαϊκών τίτλων αποτελούν παρελθόν. Οι μέσες λύσεις και οι κοροϊδείες, το μόνο που μπορούν να καταφέρουν είναι να εξοργήσουν τον κόσμο του “Τριφυλλιού”. Έναν κόσμο που έχει αποδείξει στο παρελθόν πόσο ισχυρός είναι και είμαι βέβαιος πως κανείς δεν θα ήθελε να τον βρει απέναντι του…

Επικοινωνία: markstefanoy@gmail.com