Τώρα, ας δείξει “cojones”!

“Μένουμε Ελλάδα”, με τον Κωνσταντίνο Πανά να γράφει για τους Έλληνες που θα μπορούσαν να απασχολήσουν ως δεύτερες λύσεις το καλοκαίρι, για το νέο πρόσωπο που προσπαθεί να εφαρμόσει ο Πασκουάλ και για το ματς με την Νταρουσάφακα, που είναι ένα καλό τεστ για να δει ο Παναθηναϊκός μέχρι που μπορεί να φτάσει.

Πολύ ωραίο ματς στη Ρόδο απόψε. Ευχαριστήθηκα κυρίως για την κορυφαία ομάδα από εκείνες των δεύτερων ταχυτήτων, που σήμερα κατοχύρωσε εκ νέου τον σεβασμό μου. Έχοντας έναν εκ των κορυφαίων προπονητών στην Ελλάδα και ίσως το καλύτερο scouting σε συγκεκριμένους τομείς, ακολουθεί το ίδιο μοτίβο εδώ και περίπου έξι χρόνια με την ανάδειξη νέων ελπιδοφόρων Ελλήνων – μην ξεχνάμε ότι και ο Παππάς από εκεί πέρασε, ενώ πλέον διαθέτει τους Λιάπη, Παπαδάκη, κάποτε είχε τον Παπαντωνίου και πολλούς άλλους – και παράλληλα φέρνει Αμερικανούς… “λαυράκια”, με κορυφαία πλέον ανάδειξη αυτή του Μάικ Τζέιμς. Αλλά αν ψαχτούμε, με τα χρόνια έχει αναδείξει ουκ ολίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, όπως αυτές Γουότερς, Χάγκινς και Ρέλεφορντ.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΕΔΩ – ORIGINAL ULTRAS CLOTHES

Αυτό που με προβλημάτισε ήταν ότι οι μικροί Έλληνες του Παναθηναϊκού δεν έχουν χώρο να αναπτυχθούν και συγκεκριμένα ο Μποχωρίδης, ο οποίος τείνει να γίνει ο Ξανθόπουλος του Παναθηναϊκού (δηλαδή παίκτης αναλώσιμος χωρίς ιδιαίτερες προδιαγραφές, που έπαιρνε πεντάλεπτα στην Ελλάδα όσα χρόνια έμεινε στο «τριφύλλι»). Καλό θα ήταν από το καλοκαίρι να δοθεί δανεικός και να πάρει ευκαιρίες σε έναν άλλο σύλλογο, για να μπορέσει να βρει αγωνιστική ταυτότητα και φυσικά ρυθμό. Αλλιώς, ένας ιδιαίτερα ελπιδοφόρος Έλληνας θα καταλήξει στον πάγο και θα είναι μεταξύ πάγκου και εκτός αποστολής σε αυτό το ρόστερ του Παναθηναϊκού.

Δεδομένα, ο Πασκουάλ θέλει να δώσει ρυθμό σε μια δεκάδα παικτών και από εκεί και πέρα ότι μπορεί να “κλέψει” ο Χαραλαμπόπουλος. Είναι η σωστή τακτική, δεδομένου ότι υπάρχει η Ευρώπη, αλλά αν ο Μποχωρίδης θεωρείται ο αναλώσιμος, που βοηθάει απλά στις προπονήσεις και όπου αλλού χρειαστεί, τότε οι επενδύσεις που έκανε η ομάδα από το 2012 και μετά θεωρούνται μηδαμινές. Ο Παπαγιάννης με μικρό χρόνο πήγε κατευθείαν Αμερική, χωρίς να προλάβει να προσφέρει τις υπηρεσίες του ουσιαστικά. Ο Κόνιαρης έμεινε ελεύθερος. Ο Μποχωρίδης αποτελεί τον 13^ο παίκτη αυτή τη στιγμή και ο Χαραλαμπόπουλος ζει από κάτι… δεκαπεντάλεπτα στην Ελλάδα, αλλά είναι ο πιο ασφαλής απ’ όλους. Μην ξεχάσουμε φυσικά και τον θηριώδη Σπαρτιάτη, τον Διαμαντάκο, ο οποίος και αυτός έμεινε ελεύθερος. Άρα, όλες οι επενδύσεις εν Ελλάδι πάνε στράφι με αυτό τον τρόπο. Ο Ολυμπιακός, όσο θυμάμαι, έδινε τους παίκτες δανεικούς για να τους πάρει έτοιμους σε αυτές τις ηλικίες.

Θεωρώ σημαντικό, παίκτες σαν τον Μποχωρίδη να έχουν ήδη φύγει δανεικοί και να έχουν αντικατασταθεί από παίκτες τύπου Αθηναίου. Είναι ανεπίτρεπτο ένας ελπιδοφόρος να λογίζεται ως 13^ος και όχι επειδή αξίζει να παίζει και δεν το κάνει. Προς θεού, οι προπονητές ξέρουν καλύτερα. Αλλά οι αγώνες προσφέρουν ανάπτυξη. Θεωρώ ότι ο Κατσίβελης, που πραγματοποιεί εξαιρετική σεζόν στην Αστάνα, θα μπορούσε να αποτελέσει ιδανική λύση για 13^ο παίκτη. Υπό τις οδηγίες του Παπαθεοδώρου έχει αναστηθεί και μου θυμίζει αρκετά τον Καλάθη σε στυλ, από την άποψη ότι έχει πλησιάσει ουκ ολίγες φορές τα triple double φέτος.

Από την άλλη υπάρχει και ο Κύπριος, ο Ανδρέας Χριστοδούλου, ο οποίος διαθέτει εξαιρετικά χαρακτηριστικά, αλλά είναι μικρότερος του Μποχωρίδη. Ο στόχος μου δεν είναι να έρθει ένας ακόμη ελπιδοφόρος στη θέση ενός ελπιδοφόρου. Αλλά αυτή η θέση πρέπει να καλύπτεται από έναν ήδη έτοιμο παίκτη. Ο Κατσίβελης είναι τρία χρόνια μεγαλύτερος του Μποχωρίδη και έχει κάνει τα… αγροτικά του, ενώ έχει αγωνιστεί και στο υψηλότερο επίπεδο με τον Ολυμπιακό. Κάτι αντίστοιχο έχει κάνει και ο Γιώργος Μπόγρης, ο οποίος θα μπορούσε άνετα να δώσει λύσεις στον Παναθηναϊκό ή Καββαδάς του Άρη. Ένας ακόμη ελπιδοφόρος είναι ο Καμπερίδης, αλλά ανήκει στην ΑΕΚ.

Η θέση αυτή ΔΕΝ πρέπει να καλύπτεται από κάποιον νέο εξελίξιμο παίκτη!

Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, ταξιδεύει για τελευταία φορά στην Τουρκία με στόχο ένα ακόμη μεγάλο διπλό. Ίσως το πρώτο παιχνίδι που μπορεί να δείξει μέχρι που μπορεί να φτάσει το «τριφύλλι» του Πασκουάλ. Μια ομάδα η οποία περνάει κακό φεγγάρι και από την άλλη ένας Παναθηναϊκός, ο οποίος έχει κρατήσει γλυκιά γεύση από την Ούνικς. Ο Καταλανός, πάντως, φαίνεται ότι προσπαθεί να βάλει “φωτιά στα φρένα” και να προσδώσει μεγάλη ταχύτητα στο παιχνίδι των «πρασίνων». Όμως, αυτό είναι δύσκολο ακόμη. Είναι παιχνίδι που χρειάζεται μυαλό και μόνο με τον Καλάθη τρέχει σωστά αυτή η επίθεση. Ο Τζέιμς, όπως και ο Φελντέιν, βλέπουν ΜΟΝΟ το καλάθι στον αιφνιδιασμό και γενικότερα χρειάζονται και τα κατάλληλα εργαλεία στους ψηλούς για να γίνει κάτι τέτοιο.

Πάντως, πειράματα στην Τουρκία δεν χωρούν. Είναι μια ομάδα που δεν πρέπει να βρει ρυθμό, γιατί απ’ όσο γνωρίζω τον Παναθηναϊκό, αν αρχίσουν να τα… “μπουμπουνάνε” από παντού, δεν νομίζω ότι θα υπάρξει γυρισμός.

Προγνωστικά στοιχήματος από το Νο.1 site προβλέψεων στην Ελλάδα!