Συγχωροχάρτια τέλος!

Ο Βίκτωρας Αντωνόπουλος αναλύει την επόμενη μέρα που ξημερώνει στον Παναθηναϊκό μετά το κάζο στο Φάληρο, ενώ τονίζει ότι η παρούσα κατάσταση στον σύλλογο δεν αποτελεί σημερινό φαινόμενο, αλλά χρόνιο.

Ήρθε η ώρα να πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός έχει μικρύνει πάρα πολύ. Και έχει μικρύνει επειδή κανείς δεν αντιδράει. Εδώ και πέντε χρόνια η ομάδα βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και όλοι κάνουν πως δεν το βλέπουν. Όσοι -αφελώς- δεν το είχαν διαπιστώσει τόσο καιρό, νομίζω ήρθε η ώρα να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα και να αντιληφθούν κι εκείνοι ότι εάν σύντομα δεν γίνει κάτι, τότε μέρες σαν τις χθεσινές θα γίνουν συνήθεια.

Τέλος τα συγχωροχάρτια. Κι αυτό αφορά τη διοίκηση. Η ομάδα έχει στηριχθεί από τον κόσμο (κυρίως από δημοσιογράφους) πολύ περισσότερο από όσο σε άλλες εποχές και μετά από τις αποτυχίες, οι δικαιολογίες είναι έτοιμες: φταίνε οι παίκτες, φταίει ο προπονητής, φταίει η διαιτησία, η ΕΠΟ, ο Μαρινάκης και πάει λέγοντας. Φτάνει, όμως!

Η έμπειρη στοιχηματική ομάδα της Hellasbet.com σε στέλνει κατευθείαν… ταμείο!

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού θέλει ξεκάθαρες κουβέντες. Το να διατυμπανίζεται κάθε καλοκαίρι ότι η ομάδα πάει για πρωτάθλημα, να στήνονται πανηγύρια για πρωτιές στις πρώτες αγωνιστικές, και μερικές εβδομάδες μετά να έχουν χαθεί όλοι οι στόχοι, δεν αρμόζει στην ιστορία αυτού του συλλόγου. Αν οι υπάρχοντες άνθρωποι που στελεχώνουν την ομάδα δεν μπορούν να φέρουν επιτυχίες, τότε να βγουν να το πουν στα ίσα και όχι να τρέφουν ψεύτικες ελπίδες στον κόσμο. Και από’ κει και πέρα θα κριθούν αναλόγως. Γιατί τη στιγμή που μιλάμε, μια ακόμη χρονιά έχει πάει χαμένη.

Δεν είναι το 3-0 αυτό που έκανε τη διαφορά. Η ήττα από τον Ολυμπιακό είναι ένα πολύ μικρό δέντρο μέσα σε ένα τεράστιο δάσος προβλημάτων. Μια ενδεχόμενη νίκη ή μια.. ενθαρρυντική εμφάνιση των «πρασίνων», θα ήταν παρηγοριά στον «άρρωστο». Το ζήτημα για τον Παναθηναϊκό δεν είναι να νικήσει σε ένα ή δύο παιχνίδια τους «Πειραιώτες». Και δυστυχώς το αίσθημα που καλλιεργείται είναι πως η σεζόν κρίνεται αποτυχημένη μόνο σε περίπτωση ήττας από τον αιώνιο αντίπαλο.

Το να εστιάσουμε στ’ ότι φταίει ο Στραματσόνι ή οι παίκτες, είναι λάθος. Οι παίκτες ή ο προπονητής, αλλάζουν σαν τα… πουκάμισα, εξάλλου. Αν το πρόβλημα του Παναθηναϊκού ήταν η φετινή σεζόν, τότε ασυζητητί θα λέγαμε πως κάτι δεν πάει καλά στο αγωνιστικό κομμάτι και θα γίνονταν προσπάθειες να διορθωθεί. Αυτή η κατάσταση, όμως, είναι μόνιμη, που σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά σε άλλους τομείς, εξωαγωνιστικούς. Όσοι δεν λειτουργούν με παρωπίδες, καταλαβαίνουν.

Δεν είμαι ο αρμόδιος για να αρχίσω να προτείνω λύσεις. Είναι εμφανές, ωστόσο, ότι για να επανέλθει ο Παναθηναϊκός σε υψηλό επίπεδο, πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές. Και όχι βήμα βήμα όπως επιχειρήθηκε μετά τη λήξη της πολυμετοχικότητας. Είναι εφικτό κάτι τέτοιο, την παρούσα στιγμή; Πιθανώς όχι. Το πιθανότερο είναι ότι θα απολυθεί ο Στραματσόνι, τον Ιανουάριο θα γίνουν κάποιες μεταγραφικές κινήσεις και το ίδιο θα γίνει και το καλοκαίρι, ανάλογα με τη θέση που η ομάδα θα καταλάβει στο βαθμολογικό πίνακα. Ο, τι γίνεται δηλαδή κάθε χρόνο, πριν τις επικείμενες αποτυχίες.

ΥΓ: Ο Αντρέα Στραματσόνι, εάν τελικώς απομακρυνθεί από τον πάγκο του Παναθηναϊκού, θα φύγει έχοντας τον εξής απολογισμό: ένα χαμένο κύπελλο και την απώλεια της δεύτερης θέσης τη σεζόν 2015-2016, (το πιο πιθανό) ένα χαμένο πρωτάθλημα κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 1 βαθμό σε 4 παιχνίδια στους ομίλους του Europa League και… πολλούς μυϊκούς τραυματισμούς παικτών, ενώ βρισκόμαστε μόλις στο Νοέμβριο. Αν μη τι άλλο, δεν μπορώ να σκεφτώ ένα καλό λόγο για να μείνει στην ομάδα. Όσο και αν είναι άδικο να πέσει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης σε εκείνον.

Πεινάς; Deliveras! Παράγγειλε τώρα ότι τραβάει η… όρεξή σου!