Και στο βάθος… Ολυμπιακός!

Ο Κωνσταντίνος Πανάς βλέπει ελληνικό ντέρμπι στα Play-Offs της Euroleague, σχολιάζοντας την μέχρι στιγμής πορεία των δύο “αιωνίων” μονομάχων, αλλά και την αστάθεια του Παναθηναϊκού καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς.

Ας ξεκινήσουμε με ένα απόσπασμα από προηγούμενο άρθρο μου…

«Είναι δεδομένο σε μια σεζόν με τόσα restart, ο Πασκουάλ να θέλει να στοχεύσει ορισμένα ματς και κάποιες καταστάσεις. Μην σας φανεί επίσης περίεργο, να τα δώσουν όλα με την Μπαρτσελόνα και να χάσουν με κάτω τα χέρια στο Βελιγράδι. Αυτή η εβδομάδα θα κρίνει εν πολλοίς τη θέση που θα έχει ο Παναθηναϊκός στη κορυφαία διοργάνωση».

Δεν έγινε ακριβώς έτσι βέβαια. Οι «πράσινοι» δεν έδωσαν και… την ψυχή τους απέναντι στην Μπαρτσελόνα, διατηρώντας δυνάμεις για την “κόλαση” του Βελιγραδίου, που τελικά δεν ήταν τόσο τρομαχτική. Ο Παναθηναϊκός την έκανε να μοιάζει τέτοια. Και στο ίδιο έργο θεατές. Το «τριφύλλι» είχε πολλές ευκαιρίες να αρπάξει το ματς, όπως με ΤΣΣΚΑ, Εφές, Ρεάλ εκτός έδρας και Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ και δεν το έκανε. Θα μιλήσουμε εκτενέστερα γι’ αυτό στη συνέχεια.

Η έμπειρη στοιχηματική ομάδα της Hellasbet.com σε στέλνει κατευθείαν… ταμείο!

Σχετικά με το απόσπασμά μου, το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι ο Παναθηναϊκός έκανε μια νίκη στο ΟΑΚΑ και μια ήττα στο Βελιγράδι, όπως περίμενα να γίνει. Κάπως έτσι, απέκτησε προβάδισμα για την είσοδο του στα Play-Offs, ενώ σε συνδυασμό με την ήττα του Ολυμπιακού από την Αρμάνι νομίζω ότι πλέον φαίνεται ξεκάθαρα το ενδεχόμενο ελληνικής μάχης τον Απρίλιο.

Θέλετε τη γνώμη μου; Με την υπάρχουσα εικόνα, αν υπάρχει ΜΙΑ ομάδα της οποίας μπορεί να “σπάσει” έδρα ο Παναθηναϊκός, αυτή είναι του Ολυμπιακού. Και όχι επειδή έχει καλύτερη ομάδα, αλλά επειδή είναι ελληνικό ντέρμπι και τα δεδομένα αλλάζουν.

Οι «πράσινοι» έχουν να αντιμετωπίσουν Γαλατά, Μπάμπεργκ, Ούνιξ, Νταρουσάφακα, Ζάλγκιρις, Ρεάλ, Μιλάνο, Μπασκόνια, ΤΣΣΚΑ και Μακάμπι. Πέντε παιχνίδια εντός και πέντε εκτός. Θεωρώ ότι μέσα από αυτή την δεκάδα θα μπορέσει να πάρει 5 με 6 παιχνίδια και να φτάσει σε ένα ρεκόρ 17-13.

Ο Αστέρας έχει σαφώς πιο δύσκολο πρόγραμμα με Έφες, ΤΣΣΚΑ, Γαλατά, Μπάμπεργκ, Ρεάλ, Μιλάνο, Ολυμπιακό, Μπαρτσελόνα, Ούνιξ και Νταρουσάφακα. Έχοντας εκτός τις ΤΣΣΚΑ, Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Νταρουσάφακα και εντός την Μπάμπεργκ, την Έφες και τον Ολυμπιακό, θεωρώ ότι θα φτάσει σε 4 ή 5 νίκες, αγγίζοντας σε σκορ 16-14 ή 17-13 και ισοβαθμώντας με τους «πράσινους». Όμως, ελέω της διαφοράς, σε τέτοια περίπτωση θα βρίσκεται από πίσω του.

Η Μπασκόνια που ξεφούσκωσε απότομα έχει ένα αρκετά δύσκολο πρόγραμμα που μπορεί να την αφήσει ακόμη και εκτός οκτάδας. Θα αντιμετωπίσει διαδοχικά τις Μπαρτσελόνα, Ρεάλ, Μακάμπι, Έφες, Αρμάνι, Φενέρ, ΤΣΣΚΑ, Μπάμπεργκ, Παναθηναϊκό, Γαλατά και Ζάλγκιρις. Έχοντας να αντιμετωπίσει εκτός τις Μπάρτσα, Μακάμπι, Έφες, Φενέρ, Μπάμπεργκ και Γαλατά, ενώ κανείς δεν τις εγγυάται νίκες στις εντός έδρας αναμετρήσεις με Παναθηναϊκό και Ρεάλ. Δεν μπορώ να κάνω προβλέψεις με την τωρινή της εικόνα, γιατί είναι αρκετά απρόβλεπτη ομάδα και μπορεί να κάνει απότομα το step up.

Η Νταρουσάφακα από την άλλη, έχει να αντιμετωπίσει την πρώτη τετράδα – πλην Φενέρμπαχτσε εκτός έδρας. Διαδοχικά Ζάλγκιρις, Αρμάνι, Φενέρ, Ρεάλ, Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, Μπαρτσελόνα, ΤΣΣΚΑ, Γαλατά, Μπάμπεργκ και Ερυθρό Αστέρα. Από τις 10 Φεβρουαρίου μέχρι τις 10 Μαρτίου θα είναι μια περίοδος “κόλαση”, ξεκινώντας από το ντέρμπι με την Φενέρ και φτάνοντας στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τους Ρώσους. Θεωρώ ότι πολλά θα εξαρτηθούν από το ντέρμπι με τον Ζότς. Αν καταφέρουν να δραπετεύσουν με 3 ή 4 νίκες από αυτόν τον μήνα, τότε θα μπορέσουν να χτυπήσουν και αρκετά υψηλότερα από τον Παναθηναϊκό.

Ο Ολυμπιακός από την άλλη, βάσει προγράμματος φαίνεται να πηγαίνει στην θέση «3». Οι δυσκολότερες αναμετρήσεις του είναι στην Τουρκία με Εφές και Φενέρ, όπως και στη Ρωσία, αλλά και στο Βελιγράδι. Κομβικές αναμετρήσεις θεωρώ αυτές με την Ρεάλ στο ΣΕΦ και με την Μακάμπι εκτός – ομάδα που δεν του ταιριάζει καθόλου.

Όλα αυτά βέβαια είναι θεωρητικά. Νομίζω όμως ότι ο Παναθηναϊκός θα κρατήσει με νύχια και με δόντια την έδρα του και θα δοκιμάσει την τύχη του με 1 ή 2 νίκες σε εκτός έδρας αναμετρήσεις.

Αναφορικά με την αστάθεια των «πρασίνων» και τα κενά διαστήματα, έχουμε μιλήσει πολλάκις στο παρελθόν. Δεν μπορούμε να κρίνουμε τον Καταλανό από την φετινή χρονιά. Το μόνο που του χρεώνω είναι οι by the book πεντάδες, αλλά υπάρχει εξήγηση. Ο Πασκουάλ λατρεύει την οργάνωση και δεδομένου ότι πήρε μια ομάδα που δεν είναι δικιά του, αλλά παράλληλα πρέπει να την οδηγήσει στην επιτυχία, πηγαίνει στον πιο ασφαλή δρόμο: αυτόν του safe rotation, όπου οι παίκτες αγωνίζονται συγκεκριμένα λεπτά ανάλογα με τον ρόλο τους.

Πέρα από παίκτες όπως ο Σίνγκλετον, ο Καλάθης και ο Τζέιμς, όλοι οι υπόλοιποι έχουν συγκεκριμένους ρόλους και λεπτά. Αυτό συμβαίνει, ώστε να μπορεί να τους διατηρεί όλους φρέσκους και παράλληλα ζεστούς, αλλά κυρίως για να μην διαταράξει τις ισορροπίες σε μια ομάδα που ΔΕΝ την επέλεξε. Μπορεί να μας φαίνεται λάθος, αλλά είναι η ασφαλέστερη επιλογή για τον Πασκουάλ. Θα επιθυμούσα το κοουτσάρισμά του να είναι πιο fluid – ρευστό – γιατί πλέον έχει καταντήσει η κάθε πεντάδα να δίνει συγκεκριμένα πράγματα ανά δεκάλεπτο και αυτό είναι κάτι που κάνει τον Παναθηναϊκό προβλέψιμο. Πεντάδα με Καλάθη και Τζεντίλε μαζί δεν κολλάει. Μου θυμίζει κάτι αντίστοιχο του Καλάθη – Ουίλιαμς πέρυσι.

Η Νο 1 εταιρεία οπαδικού ρουχισμού στην Ελλάδα – ORIGINAL ULTRA CLOTHES

Επίσης, πολλοί με ρωτάνε τι συμβαίνει με τον Παππά. Να φύγει ο Φελντέιν… να παίζει ο Παππάς. Ε λοιπόν, το πρόβλημα δεν είναι ο Δομινικανός, αλλά ο Τζέιμς και ο Ρίβερς. Ο Έλληνας γκαρντ, καλώς ή κακώς, προσπαθεί να μπει σε ένα καλούπι όχι τόσο γνώριμο για τον ίδιο. Να πρέπει να παίξει ρόλο facilitator G, να μαρκάρει και να δημιουργεί έχοντας λίγες επιθέσεις για τον ίδιο. Πεντάδα λοιπόν με Τζέιμς, Παππά, Ρίβερς δεν βγαίνει. Και οι τρεις θέλουν την μπάλα στα χέρια τους για να ζεσταθούν. Και αν ο Ρίβερς έχει το πλεονέκτημα ότι εκτελεί μέσα από σκριν, ο Τζέιμς και ο Παππάς ζητάνε τη μπάλα για να εκδηλώσουν επίθεση. Ο Παππάς χρειάζεται δίπλα του ένα πόιντ γκαρντ σαν τον Γκρέιντζερ της Έφες ή τον Γουαναμέικερ που είχα προτείνει. Παίκτες που μπορούν να εκτελέσουν σαν off guards – δεύτερο γκαρντ – και δεν είναι ball hogs – δεν κρατάνε μπάλα. Ούτε με τον Καλάθη… γιατί είναι ασταθής σουτέρ. Ο Παππάς έχει ως ένα τεράστιο ατού τα drive και κυρίως μέσα από pick. Αν λοιπόν ο έτερος γκαρντ του ζητάει συνέχεια μπάλα ή δεν είναι τόσο καλός σουτέρ για να απασχολήσει τον αμυντικό του, αυτομάτως χάνει αρκετά στην επίθεσή του και γι’ αυτό προσπαθεί να βάλει την οργάνωση και την άμυνα στο παιχνίδι του.

Όπως και να ‘χει, χρειάζεται υπομονή. Ο Παναθηναϊκός έχει μέλλον, αλλά χρειάζεται δουλειά και δεν ξέρω σε τι κατάσταση θα γυρίσει ο Γκιστ και πως θα χωρέσει στο ήδη μικρό rotation χωρίς να διαταραχθούν εκ νέου οι ισορροπίες. Μιλάμε για το 5^ο restart στη σεζόν!