Παναθηναϊκός: Υποχρεωμένος να ζήσει με τις πληγές του ανοιχτές

Ο Άρης Αντωνόπουλος γράφει για την ισοπαλία του Παναθηναϊκού με τη Βικτόρια Πλζεν, αλλά και για ολόκληρη την τρέχουσα σεζόν των «πράσινων», που συνοδεύεται πλέον σταθερά από συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και παθογένειες.

Η ευρωπαϊκή βραδιά που ζήσαμε απέναντι στη Βικτόρια Πλζεν ήταν ένας μικρόκοσμος ολόκληρης της φετινής σεζόν του Παναθηναϊκού. Ένα μείγμα έκστασης (ελέω Τεττέη), αλλά και αυτής της σχεδόν μεταφυσικής ευκολίας με την οποία η ομάδα «καταφέρνει» να βγάζει τα μάτια της. Το τελικό 2-2 αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση, αλλά κυρίως αφήνει μια υπόσχεση ότι αυτή η ομάδα, ακόμα και πληγωμένη, αρνείται να παραδοθεί.

Ο Τεττέη και η «στοιχειωμένη» κληρονομιά του Έκι

Ας ξεκινήσουμε από το φωτεινό σημείο. Ο Τεττέη. Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια για να δούμε έναν παίκτη να «συστήνεται» στην Ευρώπη με τέτοιο θράσος. Δύο γκολ στο ντεμπούτο του, μια εμφάνιση που ξύπνησε μνήμες από εκείνο το μαγικό βράδυ του Έκι Γκονζάλες κόντρα στη Ρόζενμποργκ. Ο Τεττέη δημιουργεί πια την αίσθηση ότι ο Παναθηναϊκός διαθέτει πλέον έναν παίκτη που μπορεί να «γεννήσει» φάσεις από το πουθενά, έναν επιθετικό που δεν φοβάται το βάρος της φανέλας σε νοκ-άουτ παιχνίδια κι όχι μόνο.

Η κατάρα των xGoals και το «παράλογο» της άμυνας

Όμως, πίσω από τη λάμψη του Τεττέη, παραμονεύει ο φετινός εφιάλτης. Είναι πραγματικά προς μελέτη, ίσως και για ειδικούς της στατιστικής ή… της μεταφυσικής, το πώς ο Παναθηναϊκός τιμωρείται για το παραμικρό του λάθος. Από το καλοκαίρι και εκείνο το ματς με τη Ρέιντζερς, η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα.

Βλέπουμε αντιπάλους να σκοράρουν με ανύπαρκτα xGoals, με μισές ευκαιρίες που μετατρέπονται σε γκολ-ποιήματα ή εξαιτίας τραγικών αλυσιδωτών αντιδράσεων. Είναι η «αρνητική ενέργεια» που περιβάλλει το κλαμπ; Είναι το έλλειμμα συγκέντρωσης; Ή μήπως είναι η σκληρή αλήθεια ενός ρόστερ που χτίστηκε από τον Γιάννη Παπαδημητρίου με εμφανή δομικά κενά, τα οποία καλείται τώρα να μπαλώσει ο Μπενίτεθ; Η απάντηση βρίσκεται πιθανότατα κάπου στη μέση, αλλά η ουσία παραμένει ίδια. Ο Παναθηναϊκός φέτος δεν έχει το «δικαίωμα» στο λάθος, γιατί κάθε του σφάλμα καταλήγει στη σέντρα.

Μέσα σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας, ο Ράφα Μπενίτεθ φαίνεται να βρήκε επιτέλους το «λιμάνι» του. Ο Φεβρουάριος έφερε το τέλος των πειραματισμών. Η καθιέρωση του 3-2-4-1 (με τρία στόπερ, δύο μπακ-χαφ και μια πυκνή μεσοεπιθετική γραμμή) άρχισε να βγάζει αυτοματισμούς που είχαμε καιρό να δούμε.

Η ομάδα απέκτησε πλάτος, οι αποστάσεις μειώθηκαν και η κυκλοφορία της μπάλας έγινε πιο ορθολογική. Αν η τύχη δεν γύριζε την πλάτη σε δύο-τρεις κλασικές στιγμές, το σκορ θα μπορούσε να είναι 2-0 ή 3-1 και τώρα να μιλάμε για μια τυπική διαδικασία στην Τσεχία. Αυτή η τακτική συμμόρφωση είναι το μοναδικό «σκαλοπάτι» πάνω στο οποίο μπορεί να πατήσει ο σύλλογος για να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται.

Παρά το 2-2, ο Παναθηναϊκός έδειξε ότι είναι καλύτερη ομάδα από τη Βικτόρια Πλζεν. Στον επαναληπτικό, οι «πράσινοι» δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα, αρκεί να κάνουν τα βασικά. Η πρόκριση είναι στο χέρι τους. Η Πλζεν είναι μια ομάδα σκληροτράχηλη, αλλά χωρίς το ποιοτικό ταβάνι του «Τριφυλλιού», όταν το τελευταίο αποφασίζει να παίξει σύμφωνα με το πλάνο.

Η αλήθεια είναι ότι ο Μπενίτεθ παρέλαβε μια ομάδα με «χάρτινα» θεμέλια. Όση βελτίωση κι αν δούμε τώρα, η πραγματική αναγέννηση θα έρθει μόνο το καλοκαίρι, όταν η ομάδα θα χτιστεί από το μηδέν με ποδοσφαιρική λογική και όχι με σπασμωδικές κινήσεις.

Μέχρι τότε, ο Παναθηναϊκός είναι αναγκασμένος να ζει με τις πληγές του, ελπίζοντας ότι το ευρωπαϊκό του ένστικτο θα είναι αρκετό για να τον κρατήσει όρθιο.

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Παναθηναϊκός: Υποχρεωμένος να ζήσει με τις πληγές του ανοιχτές
• Δεν τον έσωσε ούτε ο… Άγιος Ανδρέας Τεττέη!
• Μπενίτεθ: «Γι’ αυτό επιλέχτηκαν Πάντοβιτς και Ρενάτο – Έχουμε κάποιος που ακολουθούν το ραμαζάνι»
• Παναθηναϊκός: Απίθανο ΙΣΤΟΡΙΚΟ κατόρθωμα Τεττέη από στο ευρωπαϊκό του ντεμπούτο!
• Παναθηναϊκός: Ανάμεικτα συναισθήματα στο ΟΑΚΑ! – Η… διπλή αντίδραση του κόσμου