Παναθηναϊκός: Όταν μπαίνει το «πρέπει», αποτυγχάνει παταγωδώς!

Ο Άρης Αντωνόπουλος γράφει για την παταγώδη αποτυχία του Παναθηναϊκού σε όλες τις συνθήκες που μπήκε το «πρέπει» την τελευταία διετία.

Ακόμα μία φορά, ακόμα μία αποτυχία. Ο Παναθηναϊκός στη Θεσσαλονίκη απέναντι στον ΠΑΟΚ απέδειξε ότι αυτή η ομάδα, τα δύο τελευταία χρόνια, δεν αντέχει ούτε το παραμικρό βάρος. Δεν αντέχει καν να κουβαλήσει πάνω της ένα στοιχειώδες «πρέπει», μια απλή απαίτηση διάκρισης όταν πλησιάζει η στιγμή της αλήθειας.

Όταν το πρωτάθλημα αρχίζει να μοιάζει ορατό ή το ελάχιστο να απαιτείται ένα μεγάλο βήμα για να διατηρηθεί το όνειρο ζωντανό, η ομάδα καταρρέει. Όπως πέρσι, όπως φέτος. Σε κάθε κρίσιμο σημείο, η απάντηση ήταν η ίδια: αστοχία, πανικός, έλλειψη προσωπικότητας, λανθασμένες αποφάσεις και στο τέλος απογοήτευση.

Διότι ο φετινός Παναθηναϊκός, ας μην κρυβόμαστε, δεν είναι καλύτερος ούτε από την ΑΕΚ, ούτε από τον ΠΑΟΚ, ούτε από τον Ολυμπιακό. Είναι ένα σύνολο με κάποιες καλές μονάδες, αλλά χωρίς παίκτες που κάνουν τη διαφορά σε ματς… φωτιά. Μεσοεπιθετικά, ποιος παίκτης του Παναθηναϊκού μπορεί να σε πάρει από το χέρι και να σε πάει στη νίκη σε ένα ντέρμπι τελευταία; Στην πραγματικότητα, κανείς.

Το πιο σκληρό συμπέρασμα είναι ότι με παίκτες που είναι «ένα κλικ» κάτω από το επίπεδο της πραγματικής ελίτ και με σύνολο που απλώς παλεύει αλλά δεν διαλύει, πρωτάθλημα δεν παίρνεις. Όχι στην Ελλάδα, όπου ο ανταγωνισμός -όσο κι αν είναι στρεβλός σε άλλα επίπεδα- έχει ανέβει ξανά σημαντικά. Όχι όταν για να φτάσεις στην κορυφή χρειάζεσαι στόφα νικητή και χαρακτήρες που να λάμπουν όταν «καίει» η μπάλα, όχι να κρύβονται.

Η ευθύνη φυσικά δεν βαραίνει μόνο τους παίκτες. Υπάρχει και τεράστιο μερίδιο στο πώς χτίστηκε αυτή η ομάδα. Πόσοι από τους μεταγραφικούς στόχους του καλοκαιριού ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες; Πόσοι μπήκαν στις «μάχες» και ξεχώρισαν με την ποιότητά τους; Το αποτέλεσμα είναι μπροστά στα μάτια μας: άλλη μία χρονιά που καταλήγει να κυνηγάς τη 2η θέση, απλώς για να σώσεις τα προσχήματα.

Όσο το «πρέπει» συνεχίζει να γίνεται βουνό, όσο η πίεση «λυγίζει» την ομάδα αντί να τη μεγαλώνει, τόσο ο Παναθηναϊκός θα παραμένει δέσμιος της μετριότητας. Και αν δεν αλλάξει ριζικά το mindset, αν δεν υπάρξουν πραγματικές ποιοτικές ενέσεις και αν δεν μπουν προσωπικότητες που να απαιτούν τη νίκη σε κάθε ματς, η ιστορία θα επαναλαμβάνεται: όνειρα το φθινόπωρο, κατάρρευση την άνοιξη.

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Αλαφούζος: «Προσπάθησα να σώσω τον Παναθηναϊκό – Θα ονομάσουμε διαφορετικά τον Βοτανικό, είναι καλό το όνομα» (vid)
• Γιώργος Βαρδινογιάννης: «Ουδέποτε κατήργησα τη Θύρα 13 – Οπλοφορούσα, αλλά όχι για λόγους ποδοσφαίρου» (vid)
• Βαρδινογιάννης: «Δεν μου αρέσουν οι α λα καρτ οπαδοί – Πήρα ρίσκο και δυστυχώς δικαιώθηκα» (vid)
• Φυλακούρης: «Έκοψα χορτάρι από τη Λεωφόρο και το έχω στο σπίτι – Αν ο Θεός δεν με έκανε άσχημο και φτωχό…» (vid)
• Σακελλαρόπουλος: «Η Λεωφόρος είναι η Ακρόπολη του Παναθηναϊκού, μαζί και ο Παρθενώνας – Ήμουν μαύρο πρόβατο!»