Παναθηναϊκός: Η νίκη που δείχνει το δρόμο και τα κρίσιμα ζητούμενα

Ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος αναλύει την εμφάνιση του Παναθηναϊκού στο Βερολίνο και ρίχνει φως στα σημεία που θα κάνουν τη διαφορά για τον «Επτάστερο» τη φετινή σεζόν.

Ο Παναθηναϊκός στο δεύτερο… σπίτι του κατόρθωσε να πάρει την πρώτη νίκη της νέας χρονιάς. Σε μια Euroleague που ξεκίνησε με εκπλήξεις, κάθε εκτός έδρας νίκη έχει μεγάλη σημασία, ειδικά όταν κατακτιέται την ίδια στιγμή που οι «ανταγωνιστές» του ηττήθηκαν εύκολα σε Κάουνας και Μόναχο. Τη λέξη «ανταγωνιστές» τη βάζω σε εισαγωγικά, καθώς ο μόνος πραγματικός αντίπαλος του «Επτάστερου» είναι ο ίδιος ο «Επτάστερος».

Στα αγωνιστικά

Ο Παναθηναϊκός έπαιξε καλά για την εποχή. Στην αρχή της σεζόν μετράνε οι νίκες, καθώς οι ομάδες δεν έχουν αποκτήσει ακόμη ρυθμό. Η ομάδα πήρε μια νίκη προσωπικοτήτων, καθώς κάθε φορά που τα πράγματα δυσκόλευαν, κάποιος έπαιρνε την πρωτοβουλία. Όταν η ομάδα βρει το ρυθμό της και μπορέσει να παίξει για ώρα το μπάσκετ του Αταμάν, τότε θα δούμε και το θέαμα που αναζητούμε.

Θέλω όμως να σχολιάσω κάποια αμιγώς μπασκετικά ζητήματα. Αρχικά, η επίθεση του «Τριφυλλιού» δείχνει να έχει περισσότερη σκέψη από όση χρειάζεται. Υπάρχουν ελεύθερα σουτ και γενικά καταστάσεις που μπορούν οι παίκτες να σκοράρουν, αλλά πολλές φορές το σκέφτονται περισσότερο από όσο πρέπει, με αποτέλεσμα να κυλάει ο χρόνος, η μπάλα να κολλάει και να καταλήγουμε σε hero ball. Πέρσι η ομάδα είχε πιο γρήγορη κυκλοφορία μπάλας και λιγότερη ντρίμπλα. Αυτό είναι το μπάσκετ του Αταμάν, και αυτό θα δούμε στη συνέχεια. Ίσως υπάρχει κάποια πίεση λόγω του γεγονότος ότι ο Παναθηναϊκός είναι πρωταθλητής Ευρώπης. Ο Τούρκος προπονητής, όμως, είναι ο μόνος ικανός να τους ηρεμήσει.

Το επόμενο θέμα προς σχολιασμό είναι τα ριμπάουντ. Ο Παναθηναϊκός έχασε τη μάχη των αιθέρων σχεδόν κατά κράτος, από μια ομάδα, όμως, της οποίας όλοι οι παίκτες πάνε στο ριμπάουντ. Η Άλμπα, γνωρίζοντας ότι έχει χαμηλότερο επίπεδο, προσπαθεί να κερδίσει από κάθε φάση, στέλνοντας τους πάντες στα επιθετικά ριμπάουντ. Αυτό δεν αποτελεί χαρακτηριστικό όλων των ομάδων της διοργάνωσης. Η Άλμπα και η Μακάμπι είναι οι δύο ομάδες που στέλνουν πολλούς παίκτες σε επιθετικά ριμπάουντ, χωρίς να σκέφτονται την αμυντική ισορροπία.

Τέλος, όπως τονίστηκε και στην «Green Monday», παίκτες με μεγάλη καταπόνηση από την περσινή χρονιά και την εθνική ομάδα θα αργήσουν να φτάσουν στα στάνταρ τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Ντίνος Μήτογλου.

Υ.Γ.: Προτίμησα να μην γράψω άρθρο μετά το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Ο λόγος είναι ο εξής: Μου αρέσει να μιλάω για μπάσκετ. Όταν όμως γίνονται πράγματα που, δυστυχώς, κάνουν κακό στο άθλημα, δεν μπορώ να σχολιάσω για μπάσκετ. Μιλάμε για μπάσκετ όταν μας αφήνουν να παίζουμε μπάσκετ.

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Αλαφούζος: «Προσπάθησα να σώσω τον Παναθηναϊκό – Θα ονομάσουμε διαφορετικά τον Βοτανικό, είναι καλό το όνομα» (vid)
• Γιώργος Βαρδινογιάννης: «Ουδέποτε κατήργησα τη Θύρα 13 – Οπλοφορούσα, αλλά όχι για λόγους ποδοσφαίρου» (vid)
• Βαρδινογιάννης: «Δεν μου αρέσουν οι α λα καρτ οπαδοί – Πήρα ρίσκο και δυστυχώς δικαιώθηκα» (vid)
• Φυλακούρης: «Έκοψα χορτάρι από τη Λεωφόρο και το έχω στο σπίτι – Αν ο Θεός δεν με έκανε άσχημο και φτωχό…» (vid)
• Σακελλαρόπουλος: «Η Λεωφόρος είναι η Ακρόπολη του Παναθηναϊκού, μαζί και ο Παρθενώνας – Ήμουν μαύρο πρόβατο!»