Ομάδα και κόσμος έγιναν πάλι «ένα»!

Αλήθεια, πόσο πολύ μας έλειψαν οι γεμάτες κερκίδες, και δη αυτές της Λεωφόρου Αλεξάνδρας; Γράφει ο Παναγιώτης Αναστόπουλος.

Η 1η αγωνιστική πλέον έχει ολοκληρωθεί στον απόλυτο βαθμό της, με τη νίκη του Παναθηναϊκού επί του Απόλλωνα Σμύρνης το προηγούμενο Σάββατο να αποτελεί παρελθόν. Στις αναλύσεις που έγιναν για το συγκεκριμένο παιχνίδι ορθώς όλοι στάθηκαν στο εξαιρετικό επίσημο ντεμπούτο του Βιτάλ με την πράσινη φανέλα, στα δύο γκολ του Καρλίτος και στις οργανωτικές ικανότητες του Ρουμπέν Πέρεθ. Ωστόσο, λίγοι (ίσως και κανένας) επικέντρωσαν την προσοχή τους στο γεγονός πως ο φίλαθλος κόσμος του «Τριφυλλιού» έδωσε μετά από καιρό βροντερό παρόν στις εξέδρες του γηπέδου “Απόστολος Νικολαΐδης“, ωθώντας την ομάδα σε αυτή την ευρεία επικράτηση.

Κάτι παραπάνω από 10.000 πιστοί οπαδοί των «πράσινων» κατάφεραν να βρεθούν στους Αμπελόκηπους και να στηρίξουν την προσπάθεια του συνόλου του Ιβάν Γιοβάνοβιτς για να πάρει ένα θετικό αποτέλεσμα στην πρεμιέρα της Super League. Και αν η διοίκηση δεν αποφάσιζε να κλείσει τις θύρες 13 και 14 για λόγους ασφαλείας (σωστό μέτρο κατ’ εμέ, ωστόσο θα μπορούσε να είχε ενημερώσει το κοινό του συλλόγου νωρίτερα για αυτή της την πρόθεση, έτσι ώστε να ήξερε ο καθένας το πού να κλείσει το εισιτήριό του, καθώς πολλοί, προς έκπληξή τους, έχασαν τον αγώνα για αυτό το λόγο), τότε ο αριθμός προσέλευσης θα ήταν λίγο πολύ κατά 2.000 ανθρώπους μεγαλύτερος. Ουσιαστικά, επρόκειτο για μια εικόνα που αδιαμφισβήτητα μας είχε λείψει ως τηλεθεατές και που, ενδεχομένως, να είχε λείψει και από τους παίκτες σε πολλά από τα περσινά παιχνίδια.

Δυστυχώς, όλη αυτή η περιπέτεια με τον κορονοϊό, τις καραντίνες, τις απαγορεύσεις και τους εγκλεισμούς στέρησε αρκετά από τα πράγματα που είχε συνηθίσει να κάνει ο κόσμος μέσα στην καθημερινότητά του. Συμπεριλαμβανομένης, βεβαίως, και της δυνατότητας του μέσου φιλάθλου να πάει να παρακολουθήσει από κοντά την αγαπημένη του ομάδα. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν να… ξεχάσουμε πως είναι να ακούγονται συνθήματα κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, να ακούγονται φωνές, ιαχές, επιφωνήματα ή ακόμα και γιουχαρίσματα. Με λίγα λόγια, είχαμε αγνοήσει την ύπαρξη ενός γηπέδου που σφύζει από ζωντάνια και ένταση!

Ωστόσο, το βράδυ του “ποδαρικού” του Παναθηναϊκού στη νέα Super League Interwetten 2021-22 είδαμε και πάλι εικόνες του πρόσφατου παρελθόντος. Οι φίλοι της ομάδας ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά της και παρευρέθηκαν στο γήπεδο της Λεωφόρου, ούρλιαξαν για χάρη των ποδοσφαιριστών της και, εν τέλει, ύστερα πάντως και από τη δική τους συνδρομή, πανηγύρισαν δια ζώσης τους πρώτους τρεις πόντους της φετινής σεζόν. Συγκεκριμένα, βοήθησαν ψυχολογικά τους παίκτες να αντιμετωπίσουν την -κατά διαστήματα επικίνδυνη- πίεση του Απόλλωνα Σμύρνης, δίνοντας παλμό με τα χειροκροτήματα και τις επιδοκιμασίες τους, συνεχάρησαν τον Βιτάλ για την αψεγάδιαστη εμφάνισή του, κάνοντας τον να τους θαυμάσει για το πάθος τους, ξέσπασαν μαζί με τον Καρλίτος στα τέρματα που πέτυχε και έδωσαν μια πρώτη γεύση και στον Παλάσιος για το τι αναμένεται να βιώσει μελλοντικά.

Και για να το θέσω αλλιώς, δε θα ήταν κρίμα να μην είχε, για παράδειγμα, δίπλα του τους φιλάθλους ο Αλεξανδρόπουλος στην ίσως πιο σημαντική στιγμή της μέχρι τώρα καριέρας του, με το γκολ που πέτυχε; Ή θα έκανε αυτές τις… λάτιν ενέργειες ο Ματέους, αν δεν ένιωθε στο πετσί του τη θετική αύρα του κόσμου;

Το κοινό, λοιπόν, επιτρέπει στον αθλητισμό να δημιουργήσει τέτοιες ανεξίτηλες στη μνήμη στιγμές. Στιγμές χαράς, εκστασιασμού, λύτρωσης και περηφάνιας στην προκειμένη περίπτωση. Τίποτα δε συγκρίνεται με το να ξέρεις πως έχεις έναν 12ο συμπαίκτη διπλά σου να σε σπρώχνει προς τη δόξα και τη νίκη.

Η τελευταία φορά που αντικρύσαμε δείγματα… ζωής σε εντός έδρας ματς του Παναθηναϊκού, πριν από αυτό με την “Ελαφρά Ταξιαρχία“, ήταν στην τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας του ελληνικού πρωταθλήματος, στο πλαίσιο της σεζόν 2019-20, κόντρα στο Βόλο (νίκη με 4-1), όταν ακόμα μας φιλοξενούσε το ΟΑΚΑ. Για να μην πάμε πιο πίσω στο χρόνο και θυμηθούμε τον αγώνα με την Ξάνθη τον Μάιο του 2017 (ήττα με 1-2), ο οποίος αποτέλεσε και το “κύκνειο άσμα” του «Τριφυλλιού» στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με παρουσία κόσμου.

Συνεπώς, ελπίδα μας είναι να μην αναγκαστούμε να ψάξουμε για τέτοιου είδους στατιστικά ξανά, καθώς οι αγωνιστικοί χώροι δε νοείται να κλείσουν για άλλη μια φορά. Όλοι παρατηρήσαμε την ατμόσφαιρα, το έξτρα κίνητρο που δινόταν στους αθλητές της ομάδας και τη σιγουριά στις κινήσεις τους. Μόνο με τον κόσμο του ο Παναθηναϊκός μπορεί να πάει μπροστά, ο οποίος πρέπει να τον υποστηρίζει σε κάθε παιχνίδι που διεξάγεται στο “σπίτι” του, δίχως να κοίτα αν είναι ντέρμπι ή όχι.

Η δύναμη που προσφέρουν οι οπαδοί της ομάδας είναι μεγάλη, αποτελώντας ένα πλεονέκτημα που λίγοι σύλλογοι το έχουν στη χώρα. Το σύνθημα “Εμείς θα σε κρατήσουμε Παναθηναϊκέ” μπορεί να μην τόσο επίκαιρο από οικονομικής άποψης (όπως το 2017), παρά όλα αυτά η ουσία του απαιτείται να γίνει πράξη.

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Παναθηναϊκός: Αλλάζει τα δεδομένα με Μήτογλου ο Χέις-Ντέιβις – Οι εναλλακτικοί δρόμοι
• Παναθηναϊκός – Ρεάλ: «Μήνυμα» Αταμάν σε Μήτογλου – Τι σημαίνει το «DNP» για τον Ντίνο
• Η μεγάλη ήττα των Ισραηλινών: Πώς ο Παναθηναϊκός κέρδισε τη μάχη εκατομμυρίων από τη Χάποελ Τελ Αβίβ!
• Σερέλης: «Πιο σημαντικό το Κύπελλο – Δεν το ξέρω για Χέις-Ντέιβις»
• Χουάντσο: «Ασεβής ο Μπόλντγουιν, αυτά έκανε! – Είμαι περήφανος για την ομάδα»