Ας σταματήσει επιτέλους η καταστροφή!

Ο Γιάννης Αλαφούζος αποφάσισε να «τελειώσει» τον Γιώργο Δώνη από τον Παναθηναϊκό και ο Στέλιος Μπιτσώρης σχολιάζει, αλλά και παράλληλα συγκρίνει την πορεία του με εκείνη του προκατόχου του, Μαρίνου Ουζουνίδη.

Μαρίνος Ουζουνίδης και Γιώργος Δώνης – με χρονική σειρά η τοποθέτηση των ονομάτων – δύο άνθρωποι που συνέδεσαν το όνομά τους ως ποδοσφαιριστές του συλλόγου σε ημέρες ένδοξες και ευρωπαϊκά βράδια, όπως εκείνο του Άμστερνταμ, υπηρέτησαν τον Παναθηναϊκό και από το πόστο του προπονητή.

Δεν γράφω με σκοπό να συγκρίνω το έργο τους στην ομάδα. Δεν υπάρχει λόγος, άλλωστε. Αυτό το έχει κρίνει η πορεία του καθενός και το τι πέτυχαν ειδικά με τις συνθήκες που συνάντησαν κατά την παρουσία τους στην άκρη του «πράσινου» πάγκου.

Οι περιπτώσεις τους ταιριάζουν αρκετά. Όχι τόσο στο πώς ήρθαν και πώς αποχώρησαν, αλλά στο τι αντιμετώπισαν, πόσο αδικήθηκαν, πόσο ανέντιμα τους φέρθηκε η διοίκηση του Γιάννη Αλαφούζου και το περιβάλλον του.

Ο πρώτος ήρθε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα στην μετά – Στραματσιόνι εποχή, παρέμεινε στην ομάδα, όμως άλλα συμφωνήθηκαν πριν το ξεκίνημα της δεύτερης σεζόν του στο «Τριφύλλι» και άλλα είδε να γίνονται. «Τράβηγμα» της πρίζας από τον Αλαφούζο, τα χρέη να τρέχουν, οι παίκτες να ψάχνονται μαζικά να αποχωρήσουν κι όσοι δεν κατάφεραν να κουνήσουν… μαντήλι μεσούσης της σεζόν, έπαιζαν για τον επόμενο εργοδότη τους κι όχι για τον Παναθηναϊκό. Ο κόσμος έμεινε να στηρίζει τον Μαρίνο Ουζουνίδη για να βγει η χρονιά. Βγήκε με απαξίωση, με κριτική και με έναν προπονητή που δεν είχε επαφή με τον Γιάννη Αλαφούζο, τον οποίο όλοι έψαχναν εκείνη την περίοδο και κανένας δεν έβρισκε. Με τον Παναθηναϊκό να τερματίζει 11ος στο πρωτάθλημα της Superleague.

Ο άνθρωπος που τον διαδέχθηκε ήταν ο Γιώργος Δώνης. Εδώ διαφέρουν οι συνθήκες. Το «Τραίνο» ήξερε τι είχε να αντιμετωπίσει. Ήξερε ότι έχει να κάνει… άντρες τα «μωρά» που είχε αναλάβει και το έκανε πράξη στο 100%. Πρώτο μισό της περιόδου, με όλη την χώρα να τρίβει τα μάτια της με τα περίφημα «μωρά του Δώνη». Δεύτερο μισό εντελώς διαφορετικό, αλλά απόλυτα κατανοητή η πτώση στην απόδοση. Φέτος, κακό ξεκίνημα με ρόστερ με επιλογές από το… πανέρι, κριτική, αμφισβήτηση, αλλά το γύρισε και προς τιμήν του, διότι ήμουν ένας από τους επικριτές του, όταν βέβαια υπήρχε λόγος.

Από την αρχή πίστευα πως θα αποχωρήσει από τον Παναθηναϊκό με άδοξο τρόπο. Δεν είναι έντιμο και τίμιο να διώχνεται ένας άνθρωπος που πρόσφερε σε μια ομάδα με «μηδέν» μπάτζετ και μεταγραφές που ούτε ο Ατρόμητος δεν κάνει. Έχω πει άπειρες φορές – και θα συνεχίσω να το λέω – πως η διοίκηση του Παναθηναϊκού δεν προσβάλει μόνο ανθρώπους που κάνουν το λάθος να συνεργαστούν μαζί της. Προσβάλει τον ίδιο το σύλλογο και την σπουδαία ιστορία του. Ας μην πούμε καν ότι μιλάμε για μια διοίκηση που δεν αναγνωρίζει πρωταθλήματα που κατέκτησε ως αθλητής ο ίδιος ο ιδρυτής της ομάδας.

Επιστρέφω, όμως, γιατί μπορώ να γράφω ώρες για το πόσο ντροπιαστική είναι η διοίκηση του Γιάννη Αλαφούζου και των συνεργατών του.
Ο Γιώργος Δώνης αποχωρεί από το σύλλογο με τρόπο που δεν του αξίζει και τον αδικεί κατάφορα, γιατί παρά τα όποια λάθη άφησε έργο στον Παναθηναϊκό. Από την ανάδειξη νέων αθλητών, στο όμορφο ποδόσφαιρο που έπαιξε κατά καιρούς, μέχρι και την έξοδο του «Τριφυλλιού» στα ευρωπαϊκά κύπελλα και το σβήσιμο της ευρωπαϊκής τιμωρίας, που ήταν σχέδιο της διοίκησης.

Δώνης και Ουζουνίδης είχαν βίους παράλληλους στον Παναθηναϊκό και δυστυχώς για τους ίδιους, εμάς τους δημοσιογράφους και τον κόσμο που αγαπάει τον Παναθηναϊκό, έτυχε να έρθουν στην πιο… μαύρη εποχή της ομάδας. Την εποχή Αλαφούζου. Αντιμετώπισαν έναν εργοδότη εντελώς αψυχολόγητο, που δεν τήρησε σε καμία των περιπτώσεων.

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Άνοιξε… πυρ με διοίκηση Μονακό ο Σπανούλης: «Δεν είναι δική μου ευθύνη! – Δεν έχω μιλήσει, αρκετά πια!»
• Αταμάν: «Αυτοί οι δύο αξίζουν συγχαρητήρια – Δεν είναι δουλειά…»
• Μήτογλου: «Τον θαυμάζω, είναι… καθηγητής – Προσπάθησα και δούλεψα πολύ»
• Πουπέ: «Δύσκολη ήττα – Ακόμα μια για εμάς…»
• Παναθηναϊκός: ΗΓΕΤΙΚΟ ρεσιτάλ Σλούκα στη Λυών και… υπογραφή MVP!