Αλήθεια, μόνο 14.350 για το PAO Alive;

Ο Μάρκος Στεφάνου σχολιάζει με τον δικό του τρόπο την ως ώρας ανταπόκριση του κόσμου του Παναθηναϊκού στο «PAO ALIVE».

Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου 2019,

Έχουν περάσει 71 ημέρες από την 10^η Ιουλίου του περασμένου καλοκαιριού, όταν και το πρώτο μεγάλο – αλλά όχι και καθοριστικό – βήμα του οράματος του Δημήτρη Γιαννακόπουλου έπαιρνε σάρκα και οστά, με την ηλεκτρονική πλατφόρμα του «PAO ALIVE» να είναι στη διάθεση όλων των Παναθηναϊκών. Με αυτόν τον τρόπο, ο κάθε φίλος του συλλόγου θα είχε τη δυνατότητα να συνεισφέρει είτε ένα μικρό λιθαράκι, είτε κάτι περισσότερο, προκειμένου η ιδέα του ενιαίου, αδιαίρετου και ισχυρού Παναθηναϊκού, που θα ανήκει μόνο στον κόσμο του, να γίνει πραγματικότητα.

Αυτές οι 71 ημέρες φαίνεται πως ήταν υπέρ αρκετές, προκειμένου να βγουν ορισμένα ασφαλή συμπεράσματα για το που βαδίζει ο σύλλογος, ποιο είναι το μέγεθός του και πως τον ονειρεύεται ο κόσμος του.

Υπάρχουν αυτοί οι 14.350 φίλαθλοι του «Τριφυλλιού», οι οποίοι με 5, 50, 1.000 ή 40.000 ευρώ – πραγματικά μικρή σημασία έχει το ποσό – ασπάστηκαν την ιδέα και το όραμα του διοικητικού ηγέτη της ΚΑΕ και του Ερασιτέχνη και έδειξαν πως αυτό που επιθυμούν είναι έναν Παναθηναϊκό που θα έχει ως κινητήρια δύναμη τον λαό του και δεν θα στηρίζεται στις ορέξεις και τις τσέπες του εκάστοτε «σωτήρα».

Υπάρχουν, βέβαια, και οι υπόλοιποι. Αν μπορούσαμε να τους χωρίσουμε σε κατηγορίες; Είναι αυτοί που έχουν αηδιάσει με την κατάσταση στον σύλλογο και γενικότερα έχουν γυρίσει την πλάτη στα τεκταινόμενα του ελληνικού αθλητισμού. Βλέπουν πλέον μόνο Champions League, δηλώνουν οπαδοί της Λίβερπουλ, της Ρεάλ Μαδρίτης ή της Γιουβέντους και κάποτε του Παναθηναϊκού. Σεβαστό…

Υπάρχουν και οι λεγόμενοι «πανηγυρτζήδες». Αυτοί που δεν έχουν 10 ή 20 ευρώ για το «PAO ALIVE», όμως όταν ο «Εξάστερος» παίζει play-offs στην Euroleague θα βάλουν λυτούς και δεμένους για να βρουν ένα εισιτήριο. Όταν τα – τότε – φοβερά «μωρά» του Δώνη έκανε πορεία πρωταθλητισμού άρχισαν να παρακολουθούν ποδόσφαιρο και να πηγαίνουν στο ΟΑΚΑ. Μετά έπιασαν τα κρύα…

Όπως και να’ χει, ας κρατήσουμε την ουσία. Και η ουσία ποια είναι; Ότι ο αριθμός 14.350 είναι ελάχιστος έως ανύπαρκτος όταν θες να λέγεσαι «σύλλογος μεγάλος». Αυτό το νούμερο είναι μικρό, όχι μόνο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, αλλά ακόμα και για τα ελληνικά. Κανέναν δεν ενδιαφέρει πόσοι είναι αυτοί που δηλώνουν Παναθηναϊκοί. Η δυναμική ενός συλλόγου μετράται από τον ενεργό πυρήνα του κόσμου του και αυτή τη στιγμή είναι θλιβερό να συνειδητοποιείς πως ο «πράσινος» αυτός πυρήνας δεν ξεπερνάει τα 15.000 άτομα.

Ας μην κυνηγάμε λοιπόν τον Αλαφούζο. Ας μην κυνηγάμε τον Δώνη. Ας μην κυνηγάμε τον Νταμπίζα, τους παίκτες, τα διάφορα στελέχη. Διότι είναι αυτοί που μας αξίζουν. Αυτοί που αξίζουν σε έναν σύλλογο με ενεργό λαό 14.350 ατόμων. Και ξέρετε για ποιον είναι πραγματικά κρίμα; Γι’ αυτούς τους 14.350 φιλάθλους και μόνο…

Υ.Γ.: 3^η θέση, 3^η θέση, 3^η θέση. Αυτό έκανε ο Παναθηναϊκός στα τρία τελευταία χρόνια της διοίκησης Βαρδινογιάννη. Στα δύο τελευταία χρόνια δε, στην Ευρώπη αποκλείστηκε στους «32» του UEFA Cup. Αυτός δεν ήταν ο Παναθηναϊκός του «Καπετάνιου». Ήταν ο Παναθηναϊκός του «Τζίγγερ». Συγγνώμη, που θα στενοχωρήσω τον κάθε λογής νοσταλγό, αλλά ο κόσμος της ομάδας είχε κάθε δικαίωμα τότε να ζητήσει επιτακτικά κάτι καλύτερο για το «Τριφύλλι». Κάτι μεγαλύτερο από την 3^η θέση και τον σταδιακό αγωνιστικό αφανισμό στην Ευρώπη. Ασχέτως, αν η κατάληξη δεν ήταν τελικά η επιθυμητή…

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Παναθηναϊκός: Οι καλύτερες ευκαιρίες και τα γκολ από το «διπλό» στην Κρήτη (vid)
• Καλάμπρια: «Υπάρχει ακόμη περιθώριο – Είναι η πρώτη φορά που το κάνω»
• Γεντβάι: «Μπαίνουμε πάντα με μεγάλη πίεση μεταξύ μας – Στο παρελθόν κάθε δικό μας λάθος τιμωρήθηκε»
• Κόντης: «Θέλω να το ξεχάσω, όσο πιο σύντομα… – Δεν μπορώ να το διανοηθώ»
• Παλικάρι στην Κρήτη, με «χρυσό» Τεττέη ο Παναθηναϊκός!