Editorial
Χαίρε (Ομπράντοβιτς) Καίσαρ!
Ο Κωνσταντίνος Πανάς σχολιάζει την χθεσινή ήττα της Φενέρ και εξηγεί γιατί ο – πάλαι ποτέ αγαπημένος του – Ομπράντοβιτς πρέπει να δράσει γρήγορα, αν θέλει να σώσει την κατάσταση.
Ο Κωνσταντίνος Πανάς σχολιάζει την χθεσινή ήττα της Φενέρ και εξηγεί γιατί ο – πάλαι ποτέ αγαπημένος του – Ομπράντοβιτς πρέπει να δράσει γρήγορα, αν θέλει να σώσει την κατάσταση.
Αρχικά να πω ότι θλίβομαι, όταν παρακολουθώ τις ομάδες του Ζοτς να μην τα πηγαίνουν καλά, γιατί σαν μπασκετικός, έχω την Φενέρ στην θέση 2 για την κατάταξη της regular season και έως τώρα μας έχει διαψεύσει ΌΛΟΥΣ.
Αλλά προτού μπω στο κυρίως θέμα, θα ήθελα να σας πω τη γνώμη μου αναφορικά με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Πολλοί ήταν εκείνοι που με ρώτησαν… “θα ήθελες τον Ζοτς πίσω στον Παναθηναϊκό”; Η απάντηση είναι: ξεκάθαρα ΟΧΙ. Είμαι τελείως κατά των πισωγυρισμάτων, από τις ανθρώπινες σχέσεις, μέχρι την επιστροφή ενός προπονητή. Ο κύκλος του Ομπράντοβιτς έληξε επιτυχημένα και επίσης, όπως σε κάθε πισωγύρισμα, μπορεί τα αποτελέσματα να έρθουν μπούμερανγκ.
Πεινάς; Deliveras! Παράγγειλε τώρα ότι τραβάει η… όρεξή σου!
Ήδη μεγάλη μερίδα οπαδών έχουν φτάσει στην απομυθοποίηση του συγκεκριμένου προπονητή, βγάζοντας μένος προς το πρόσωπο του για την φυγή του το καλοκαίρι του 2012. Για να πω την αλήθεια, ήμουν σε αυτή την μερίδα των οπαδών κάποτε. Έλεγα στον εαυτό μου… «Αφού μας παράτησε… στο καλό. Θα πορευτούμε και χωρίς αυτόν». Ωστόσο, η αλήθεια είναι πως ο κύκλος είχε κλείσει και για τον ίδιο, όπως έκλεισε και του Δημήτρη Διαμαντίδη. Ο «Μήτσος» δεν ήθελε να σταματήσει σαν ένας απλός ρολίστας, αλλιώς κάλλιστα θα συνέχιζε και φέτος. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση Ομπράντοβιτς, γνώριζε ότι ο κύκλος του είχε κλείσει και ότι δεν μπορούσε να προσφέρει τίποτα περισσότερο πλέον στο σύλλογο, γι’ αυτό και ήταν ιδανικότερο να αποχωρήσει. Ο Παναθηναϊκός θα είναι πάντα η αγαπημένη του ομάδα, μην το ξεχνάτε αυτό.
Η ιστορία μας είναι αυτό που είμαστε. Δεν πρέπει ποτέ να την ξεχνάμε, αλλά ούτε και να την λησμονούμε. Πρέπει να την σεβόμαστε. Τελεία.
Σε ένα άλλο κομμάτι όμως, σιχαίνομαι δύο πράγματα. Το αλάθητο που κάποτε είχε ο Καίσαρας, έχοντας επιβάλλει τον γνωστό καισαροπαπισμό (όλες οι πολιτικές, θρησκευτικές εξουσίες πάνω του, κάτι σαν επίγειος θεός) και ΦΥΣΙΚΑ την απαξίωση. Από την μια υπάρχει μερίδα ανθρώπων που στηρίζουν αμερόληπτα τον Ομπράντοβιτς και σε ήττες, όπως η χθεσινή. Κλείνουν τα μάτια και λένε “έλα μωρέ, αφού είναι ο κορυφαίος δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα”. Σαφώς! Είναι ο κορυφαίος. Και αυτά τα… «μπαρμπούτσαλα» που ισχυρίζονται μερικοί περί μεγάλων μπάτζετ είναι μύθος. Το απέδειξε με Παρτίζαν, αλλά και με Μπανταλόνα. Πήρε λοιπόν Euroleague σαν outsider, και όχι μια φορά. Το έκανε το 2002 στην Ιταλία, ακόμη και το 2011 στην Βαρκελώνη, γιατί μην ξεχνάτε, ότι έσπασε το μειονέκτημα της Μπαρτσελόνα.
Βέβαια, ακριβώς επειδή είναι ο κορυφαίος, πρέπει να δέχεται κριτική όταν κάνει λάθος και όχι να στηρίζεται ανελλιπώς. Η κριτική βέβαια μέσα σε μπασκετικά πλαίσια, γιατί τότε ξεφεύγει και πάει στο δεύτερο σκέλος που σιχαίνομαι και δεν είναι άλλο από την απαξίωση. Όταν λοιπόν ο Ομπράντοβιτς ξαφνικά γίνεται προπονητής της σειράς και δεν επιδέχεται τον σεβασμό από φιλάθλους του Παναθηναϊκού, τότε αυτό είναι καταστροφικό. Όταν ακούω ατάκες του τύπου… “ο Παναθηναϊκός θα έπαιρνε τα ευρωπαϊκά με ή χωρίς Ομπράντοβιτς”… Τότε δεν πάμε σε απομυθοποίηση απλά, αλλά σε απαξίωση. Αν λοιπόν εκείνο το όμορφο καλοκαίρι του 1999 ο Παναθηναϊκός υπέγραφε τον Ιωαννίδη και ο Ολυμπιακός τον Ομπράντοβιτς (η περίφημη ανταλλαγή Κόκκαλη/Γιαννακόπουλου)… ποια θα ήταν η ιστορία; Κανείς δεν ξέρει, είναι απλά θεωρίες.
Αλλά ο Ζοτς άφησε τεράστιο έργο πίσω του. Πολλοί τον κατηγορούν, ότι δεν δούλεψε με νέους. Δεκτό. Μόνο που μέσα από σκληρή δουλειά καταξίωσε παίκτες. Τσαρτσαρής, Φώτσης, Λάζαρος, Χατζηβρέττας, Σπανούλης, Διαμαντίδης, Καλάθης και αυτοί ήταν μόνο Έλληνες! Έκανε τον Νίκολας να παίξει άμυνα. Τον Γιασικεβίτσιους να ρίξει μπλοκ. Τον Βούγιανιτς με ενάμισι πόδι να του σηκώσει Euroleague και άλλα πολλά που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε.
Η ιστορία μας είναι αυτό που είμαστε. Δεν πρέπει ποτέ να την ξεχνάμε, αλλά ούτε και να την λησμονούμε. Πρέπει να την σεβόμαστε. Τελεία.
Από εκεί και πέρα, ο Ομπράντοβιτς έκανε κακό σχεδιασμό. Όχι, δεν ήμασταν τρελοί που λέγαμε ότι η Φενέρ είναι η δεύτερη καλύτερη ομάδα φέτος. Αλλά το πόσο εύκολα άλλαξε ο Μπογκντάνοβιτς, αποτελεί μια εικόνα που δείχνει τον κακό σχεδιασμό του καλοκαιριού. Ο Σέρβος αυτή τη στιγμή επηρεάζει τόσο πολύ την Φενέρ, όσο ο Διαμαντίδης κάποτε. Όχι, δεν συγκρίνονται σαν μεγέθη, αλλά τόσο σημαντικός είναι για τους Τούρκους, οι οποίοι είναι πιο προβλέψιμοι και από τον Παναθηναϊκό του 2014. Δυστυχώς, η Euroleague με την φετινή της μορφή δεν πρόκειται να βγει με rotation 8 παικτών… Για καμία ομάδα.
Έκανα την συγκεκριμένη ερώτηση σε όσους με ακολουθούν στο Facebook…
Αν ο Ομπράντοβιτς ήταν στον πάγκο του Παναθηναϊκού τις τελευταίες εβδομάδες, πως θα νιώθατε εσείς σαν φίλαθλοι της ομάδας και ποια πιστεύετε ότι θα ήταν η κίνηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου σήμερα;
*Κάθε άποψη είναι σεβαστή, αρκεί να εμπεριέχει επιχειρήματα!