Το μέλλον προμηνύεται λαμπρό!

Ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος γράφει για την φετινή εξαιρετική του γυναικείου τμήματος καλαθοσφαίρισης, δίνει τα εύσημα στην διοίκηση, στο προπονητικό επιτελείο και στο αγωνιστικό τμήμα και στο τέλος αναλύει τις σπουδαίες προοπτικές που διαθέτει το ρόστερ του «Τριφυλλιού». 

Το γυναικείο τμήμα μπάσκετ του Παναθηναϊκού ολοκλήρωσε με τον πιο επιτυχημένο τρόπο που θα μπορούσε το ταξίδι της ομάδας στην Α2, καταφέρνοντας όχι απλά να εξασφαλίσει την άνοδο της στα σαλόνια της πρώτης εθνικής κατηγορίας, αλλά και με τον τίτλο του πρωταθλητή. Η πολύ περίεργη και πρωτόγνωρη σεζόν για την εμβέλεια και το όνομα του συλλόγου έφτασε στο τέλος και όλοι μας μπορούμε να νιώθουμε περήφανοι για αυτήν την «παλικαρίσια» πορεία που είχαν οι αθλήτριες του Καντζιλιέρη, αλλά συνάμα και αισιόδοξοι για αυτά που προμηνύονται ότι θα συμβούν στο μέλλον.

Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να ανέβει στην Α1 και να πρωταγωνιστήσει στην διοργάνωση του Κυπέλλου, επειδή είχε μία σταθερή διοίκηση που πάλεψε από την πρώτη στιγμή για την ομάδα. Από την στιγμή που το καλοκαίρι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ανέλαβε τα ηνία του Ερασιτέχνη, όλοι γνωρίζαμε ότι το χαμένο πρεστίζ του συλλόγου θα ερχόταν ξανά. Με έναν πολύ μεθοδικό τρόπο ο ηγέτης του «Τριφυλλιού» έκανε μεγάλη προσπάθεια για να στελεχώσει την ομάδα δημιουργώντας ένα ρόστερ που περισσότερο θύμιζε Α1 παρά Α2.

Μάλιστα στο Final Four των Χανίων οι «πράσινες» αντιμετώπισαν δύο πολύ καλές ομάδες και έδειξαν ότι θα μπορούσαν αγωνιστικά να σταθούν επάξια ακόμα και στην πρώτη εθνική. Ο ημιτελικός με τον πολύ ποιοτικό Ολυμπιακό μπορεί να έφερε ένα βαρύ σκορ, αλλά αυτό έχει ελάχιστη σημασία. Όπως σας έχω πει και σε παλιότερο μου άρθρο, τα κορίτσια αγωνίστηκαν σαν “ίσος προς ίσο” και πάλεψαν με νύχια και με δόντια. Στον μικρό τελικό δε κόντρα στην Δάφνη Αγίου Δημητρίου έκαναν μία τεράστια ανατροπή και θα μπορούσαν να πάρουν την νίκη αν δεν ήταν άτυχες στο τέλος.

Από την άλλη, το πρωτάθλημα το μετέτρεψαν πραγματικά σε έναν περίπατο ή σε μία παράσταση για ένα ρόλο αν προτιμάτε. Σε κανένα σημείο της σεζόν δεν ένιωσαν καμία απειλή, απέδωσαν πολύ όμορφο και πολύ ποιοτικό μπάσκετ στηριζόμενο στις αρχές του αθλήματος, όπως τους έδειξε ο προπονητής τους. Αυτό πάντως που ξεχώρισα εγώ από την φετινή πορεία τους είναι το γεγονός ότι αυτές οι αθλήτριες πάντα πάλευαν και ποτέ σε κανένα δύσκολο σημείο της σεζόν δεν σταμάτησαν να πιστεύουν και να αγωνίζονται. Και αυτό μερικές φορές μετράει περισσότερο. Αξίζουν λοιπόν μεγάλα συγχαρητήρια για αυτά που κατάφεραν ενωμένοι σαν γροθιά διοίκηση, προπονητικό επιτελείο, αγωνιστικό τμήμα και κόσμος.

Η επόμενη μέρα πραγματικά προμηνύεται λαμπρή για τον σύλλογο. Το «Τριφύλλι» ήδη διαθέτει έναν πολύ δυνατό κορμό με έμπειρες αθλήτριες, αλλά και κορίτσια μικρά σε ηλικία, τα οποία έχουν υψηλές προδιαγραφές για το μέλλον. Άποψη μου είναι ότι και χωρίς την συνδρομή των ξένων παικτριών θα μπορούσε αυτό το ρόστερ με αρκετή δουλειά να πρωταγωνιστήσει. Οι έμπειρες Αναστασία Σλούκα, Ασπασία Καλαμπάκου, Ρούλα Μούλη και Όλγα Αρβανίτη μαζί με τις ταλαντούχες και φερέλπιδες αθλήτριες όπως η Άννα Ευαγγελάτου, οι αδερφές Κοιλιά (Παρασκευή και Νικολέτα), η Βίκυ Κασδαγλή και φυσικά η Σύνθια Εζέτζα, δημιουργούν ένα άκρως δυνατό υλικό, το οποίο θα επαναφέρει – με την σωστή καθοδήγηση – την ομάδα ξανά στον πρωταθλητισμό και στην ευρωπαϊκή καταξίωση.