Το επόμενο βήμα για την κορυφή!

Ο Παναθηναϊκός “πέρασε” νικηφόρα από την Λιθουανία και πλέον κοιτάζει την επόμενη μέρα, που τον φέρνει σε έναν φαινομενικά βατό όμιλο. Ωστόσο, αν δεν γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις, ίσως το ταβάνι του Εξάστερου (για άλλη μια φορά) να φτάσει μέχρι το Top 8 της Euroleague.

Γράφει ο Πάνος Παναγιωτόπουλος.

Ο Παναθηναϊκός θυμήθηκε τον παλιό κακό του εαυτό και χρειάστηκε τα μεγάλα σουτ των Πάβλοβιτς – Φελντέιν, αλλά και την μαχητικότητα του Γκιστ, για να πάρει το πολυπόθητο αποτέλεσμα στο Κάουνας.

Το… τραγικό; Στην τελευταία φάση, μια χείριστη αμυντική λειτουργία από πλευράς “πρασίνων” έδωσε το δικαίωμα στον Μότουν να εκτελέσει ανενόχλητος σουτ τριών πόντων, το οποίο – ευτύχως για το “Τριφύλλι” – ήταν άστοχο.

Όπως είναι γνωστό, ο Παναθηναϊκός κατετάγη τρίτος και δεν διασταυρώθηκε με τον Ολυμπιακό, πέφτοντας σε έναν, φαινομενικά όπως είπαμε, βατό όμιλο με Φενέρμπαχτσε, Λοκομοτίβ, Νταρουσάφακα, Αναντολού Έφες, Τσεντεβίτα, Ερυθρό Αστέρα και Ουνικάχα Μάλαγα.

Οι ανάγκες του… ΠΟΛΛΕΣ !

Ο Παναθηναϊκός, με τις φετινές ατυχίες (βλ. τραυματισμούς Παππά, Μποχωρίδη), έχει μείνει “ξεκρέμαστος” στα guards, ενώ συγχρόνως η αδυναμία του στο “4” με μοναδικό αθλητικό ψηλό τον Γκιστ, κρίνει την κατάσταση… επείγουσα για ενίσχυση.

Καλώς ή κακώς, μια σύγχρονη ομάδα που έχει βλέψεις, οφείλει να εναρμονίζεται με την νέα version του ευρωπαϊκού μπάσκετ που έχει ξεκινήσει περίπου εδώ και μια δεκαετία. Στο νέο μοντέλο του ευρωπαϊκού μπάσκετ λοιπόν, κάθε ομάδα που έχει αξιώσεις και… χρήμα πάνω από όλα, οφείλει να έχει στο ρόστερ της αθλητικούς παίκτες.

Οι “πράσινοι”, με μοναδικό αθλητικό ψηλό τον James Gist, “χάνουν” στο κομμάτι της αθλητικότητας σε σχέση με άλλες ομάδες (βλ. Μπαρσελόνα). Έτσι, επιτακτική ανάγκη είναι η απόκτηση ενός ψηλού. Η δυναμική της ομάδας θα ανέβει κατακόρυφα, αφού δεν θα χρειάζεται πια ο Γκιστ να παίζει… σαραντάλεπτα και το σύνολο του “Σαλέ” θα μπορεί να προσαρμόζεται σε πολλά διαφορετικά σχήματα.

Δεύτερο πρόβλημα που θα ήταν καλό να διορθωθεί είναι το κομμάτι της δημιουργίας. Στη θέση του άσσου βρίσκονται οι Διαμαντίδης, Καλάθης, Παππάς. Ο τελευταίος μάλιστα επανήλθε πολύ πρόσφατα σε αγωνιστικούς ρυθμούς και θα κάνει πολύ καιρό ακόμα να αποδώσει αυτά που όλοι περιμένουμε.

Οι Καλάθης – Διαμαντίδης είναι επικεφαλείς στο κομμάτι της δημιουργίας. Ο ομογενής guard παίζει περίπου τριάντα λεπτά μέσο όρο και ο εμβληματικός αρχηγός του Παναθηναϊκου δεκαπέντε. Το πρόβλημα είναι πως ο Καλάθης παίζει συνεχόμενα παιχνίδια και πάνω από τριάντα λεπτά, με την κούραση πλέον να είναι δεδομένη.

Η απόκτηση ενός guard θα “απελευθερώσει” τον Νικ από την σωματική και ψυχική κούραση και ο Παναθηναϊκός θα έχει μια ολοκληρωμένη “ετοιμοπόλεμη” γραμμή.

Χρειάζεται και 3άρι;

Πολύ κουβέντα γίνεται στα social media για τον “κουρασμένο” , απροσάρμοστο κλπ, Σάσα Πάβλοβιτς αλλά και για τον “ανεπαρκή” Βλάντο Γιάνκοβιτς. Ο Σάσα Πάβλοβιτς ξεκίνησε δυναμικά τη σεζόν και μας έδωσε δείγματα ενός μεγάλου παίχτη με εξίσου μεγάλη προσωπικότητα. Εδώ και λίγο καιρό υπάρχει μια προφανής κάμψη στην απόδοση του και πολλοί του χρεώνουν… τρελά πράγματα. Ακόμα και την μέτρια εως κακή πορεία του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη μέχρι στιγμής, κυρίως τις κακές ήττες από Λοκομοτίβ Κουμπάν και Ζιελόνα Γκόρα. Μόνο τον αποκλεισμό από την Καμπάλα δεν του χρέωσαν.

Έτσι, “οι προπονητές του καναπέ” (για να μην είμαι άδικος και εγώ ένας από αυτούς είμαι κατά καιρούς), χρέωναν πολλά στον ίδιο τον παίκτη, όσο και στον “Σαλέ” για την επιλογή της συγκεκριμένης μεταγραφής.

Ο Πάβλοβιτς είναι ένας παίκτης μεγάλης αξίας που μπορεί να προσφέρει πολλά. Έχει το σθένος να πάρει την μπάλα όταν “καίει” και να την βάλει στο καλάθι. Το είδαμε άλλωστε και με τον Ολυμπιακό και με την Ζαλγκίρις και σε πολλά άλλα ματς. Αυτόν το καιρό περνάει μια κάμψη, ωστόσο θα βρει τα πατήματα του και την πεσμένη ψυχολογία του και θα μας βγάλει όλους ασπροπρόσωπους. Εξάλλου ο Τζόρτζεβιτς για να τον επέλεξε, κάτι θα ξέρει παραπάνω από μας.

Από την άλλη, o Βλάντο Γιάνκοβιτς δεν έχει ξεκινήσει καλά τη σεζόν. Μπορεί να παίζει δεκαοχτώ λεπτά Μ.Ο., αλλά δεν έχει ακόμα το ένστικτο του σκόρερ. Έχει ρίξει τα ποσοστά του στα τρίποντα (33.3 %) αλλά και στις ελεύθερες βολές (47.6 %), γεγονός που για guard είναι σίγουρα απαράδεκτο. Ωστόσο ο Βλάντο είναι ένας αθλητής που συνεισφέρει τα μέγιστα σε άμυνα με την μαχητικότητα του. Αυτό που του λείπει είναι η αυτοπεποίθηση στην επίθεση.