Στερνή μου γνώση, να σ’ είχα πρώτα…

Σε ένα από τα πιο μαύρα βράδια στην ιστορία του Παναθηναϊκού, η Λαμποράλ Κούτσα πήρε το πολυπόθητο διπλό στο ΟΑΚΑ και έστειλε τον Σάσα  Τζόρτζεβιτς και την ομάδα του στο καναβάτσο. Γράφει ο Κωνσταντίνος Πανάς.

Θα ήταν πολύ ωραία να γράψω απόψε για την τελευταία παράσταση του Διαμαντίδη… Αλλά συγχωρέστε με, απόψε δεν εμφανίστηκε στο παρκέ ο Παναθηναϊκός, αλλά μια μικρή ομάδα χωρίς αρχή μέση και τέλος, όπως λέει και ένα φίλος…

Μεγάλη προσφορά Olay, 1+1 Δώρο. Αγόρασε τώρα!

Και να πω ότι δεν έχει άδικο; Πάμε να δούμε τον αγώνα από τακτικής άποψης.

– Ο Παναθηναϊκός ορθά προσπάθησε να τρέξει, καθώς όπως είχα δείξει στο scouting report, η Κούτσα είναι προβληματική στις επιστροφές της και δέχεται εύκολα αιφνιδιασμό. Βέβαια όταν ένα σμαρτάκι προσπαθεί να γίνει αγωνιστικό, τότε τα πράγματα δεν είναι καλά. Οι «πράσινοι» επιχείρησαν να σπρώξουν την πρώτη μπάλα στον αιφνιδιασμό μετά από ριμπάουντ, αλλά δεν επιτέθηκαν ΠΟΤΕ σε πρώτο χρόνο. Έτσι αυτή η τακτική που θα έπρεπε να ακολουθηθεί σε όλη τη σειρά σταμάτησε πρόωρα, αφού ο κόουτς δεν είδε αποτελέσματα.

– Ο Παναθηναϊκός του low tempo playmaking μπάσκετ έκανε ένα λάθος. Σε όλη τη σειρά προσπάθησε να προσαρμοστεί στο μπάσκετ της Λαμποράλ, αντί να παίξει το δικό του. Το είδαμε στο Game 1, όταν και ήρθε η μεγάλη διαφορά. Ο Παναθηναϊκός φάνηκε αδιάβαστος και έμαθε τον αντίπαλο του στο πρώτο παιχνίδι. Στο δεύτερο παιχνίδι, όπου ο Περάσοβιτς στερήθηκε και τις υπηρεσίες του Χάνγκα ήταν δεδομένο ότι η Λαμποράλ θα πάει σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Το «τριφύλλι» προσαρμόστηκε σε μερικά από αυτά, αλλά υπήρξαν μερικές λεπτομέρειες που έκριναν το αποτέλεσμα. Το τρίτο παιχνίδι ήταν ένα copy paste του δεύτερου. Πάμε να δούμε αριθμητικά τις προσθαφαιρέσεις.

1) Στο πρώτο παιχνίδι ο Παναθηναϊκός έδειξε μεγάλη αδυναμία στην αντιμετώπιση του Dynamic Duo των Άνταμς και Τζέιμς. Ναι, αυτοί οι δύο είναι ο πυρήνας της Λαμποράλ και από αυτούς όπως είδατε ξεκινάει και τελειώνει όλο το παιχνίδι των Βάσκων. Σε τρία διαδοχικά παιχνίδια το τεχνικό τιμ εμφάνισε αδυναμία στην αντιμετώπιση τους. Όταν κανείς γκαρντ δεν μπόρεσε να παίξει under τον Άνταμς και όταν του επιτρεπόταν το σουτ από τα 9.5 μέτρα, τότε μόνο ως κακό σκάουτινγκ μπορώ να το αναγνωρίσω. Δεν χρειαζόταν Hedge Out στον Άνταμς. Ο παίκτης σπάει κάθε δεύτερη αργή βοήθεια που προκύπτει γιατί έχει την ικανότητα να τρυπάει τη διπλή βοήθεια. Χρειαζόταν ένα παίκτη να τον παίζει deny και να τον οδηγεί σε παγίδα στις γωνίες, όπου θα περιμένει ο δεύτερος παίκτης για βοήθεια. Ο Άνταμς είναι ανθεκτικός στην επαφή. Δεν είδα ούτε ένα aggressive play πάνω του. Από την άλλη ο Τζέιμς έχει θέματα στα δυναμικά Hedge Out. Αν δεν καθυστερήσεις τις επιθέσεις του Τζέιμς είναι δεδομένο ότι θα θελήσει να πάει σε αυτές τις run ‘n gun επιθέσεις.

2) Αδυναμία αντιμετώπισης της αδύναμης πλευράς. Ο Περάσοβιτς με ένα απλό side screen είχε πάντα στημένο ένα σουτέρ στα φτερά ή τις γωνίες. Στον Παναθηναϊκό το αντιμετώπισαν αυτό στο παιχνίδι 3…

3) Το δυναμικό κόψιμο του Τιγί που είδαμε σε δύο σερί παιχνίδια αντιμετωπίστηκε στο παιχνίδι 3…

4) Ο Όγκνιεν Κούζμιτς έπρεπε σήμερα να αγωνιστεί περισσότερο. Αφενός ήταν ο μόνος που μπόρεσε να νικήσει τον Μπουρούση, αφετέρου ήταν εξαιρετικός και στις περιστροφές. Ακόμη δεν κατάλαβα, γιατί μετά τις βολές μπήκε ο Χάντερ. Ο”Σάλε” τα άκουσε προφανώς για την κακή διαχείριση των παικτών και κάπου στον ορίζοντα έχασε όλο το παιχνίδι. Προσπαθώντας να μοιράσει τον χρόνο, έκανε περισσότερο λάθη, όπως με τον Σέρβο σέντερ.

5) Ο Χέινς ήταν ο μόνος που μπορούσε να πιάσει σε ταχύτητες τα γκαρντ της Λαμποράλ και θα μπορούσε να παίξει πιο κομβικό ρόλο με καλύτερη αξιοποίηση…

6) Δυστυχώς ο Γιάνκοβιτς σήμερα εξέθεσε σε μεγάλο βαθμό τον προπονητή του. Θα μπορούσε να ήταν ο παίκτης ο οποίος θα άλλαζε τα δεδομένα στο Game 2. Άψογος στις περιστροφές, δεν έχασε σε καμία περίπτωση ούτε τον Μπέρτανς, αλλά ούτε και τον Κορμπατσό, ενώ με τα ρήγματα που δημιούργησε ήταν μια έξτρα απειλή.

– Ο Περάσοβιτς έπαιξε το κλασσικό του παιχνίδι. Μην σας φανεί περίεργο ότι η Λαμποράλ είχε πολλά τρίποντα και στα τρία παιχνίδια. Ακολουθεί αυτό το ασταμάτητο τρανζίσιον με plays που βοηθάνε τα scoring guards όπως ο Άνταμς και ο Τζέιμς. Στο μισό γήπεδο αρέσκεται στο να περνάει την μπάλα στο ποστ στον Μπουρούση και εκείνος να δημιουργεί με πάσες στην αδύναμη. Ο Περάσοβιτς ήξερε ότι ο Παναθηναϊκός θα στέλνει βοήθειες πάνω στον Έλληνα σέντερ και όταν γινόταν αυτό κάποιος παίκτης θα έμενε ελεύθερος. Γι’ αυτό και τόνισα το πόσο σημαντικός ήταν ο Κούζμιτς. Η Λαμποράλ ανέκαθεν πήγαινε σε επιθέσεις στα πρώτα δευτερόλεπτα της επιθέσεις ή ακόμη και στο πρώτο side kick (πάσα στα φτερά). Διαθέτει εξαιρετικούς αμυντικούς πάνω στη μπάλα όπως ο Άνταμς, ο Κοζέρ και ο Μπλάζιτς γι’ αυτό και έχει τη δυνατότητα να ασκεί full press για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μεγάλη προσφορά Olay, 1+1 Δώρο. Αγόρασε τώρα!

Ωστόσο είναι η ομάδα που…

1) Αν πιέσεις ασφυκτικά τον Άνταμς σε καταστάσεις που απαιτούν physical game

2) Αν στέλνεις δυναμικά double team στον Τζέιμς

3) Αν βγαίνεις από τα σκριν για να εμποδίσεις τα Side picks ή στέλνεις βοήθεια με τον ψηλό σου

4)  Αν τις κόψεις το τρανζίσιον

5) Αν βρείς αντίδωτο στην άμυνα πάνω στον Μπουρούση

6) Αν κόψεις τα drives

7) Αν έχεις συνεχώς πίεση πάνω στην μπάλα

…θα μπορέσεις να της πάρεις και διαφορά. Μην σας κάνει εντύπωση ότι ο Ολυμπιακός έσβησε αυτή την ομάδα δύο φορές. Δυστυχώς η τακτική αντιμετώπιση του προπονητή του Παναθηναϊκού ήταν κακή. Όχι τόσο, όσο θέλουν να την παρουσιάζουν, αλλά είναι ο κύριος υπαίτιος που η ομάδα δεν απέδρασε με το διπλό από την Βιτόρια. Το σκάουτινγκ ήταν κακό και η αντιμετωπίσεις σε ορισμένες καταστάσεις ακόμη χειρότερες.

Δυστυχώς η φετινή ευρωπαϊκή χρονιά για τον Παναθηναϊκό ολοκληρώνεται με τις πιο βαριές ήττες στην ιστορία του συλλόγου. Σίγουρα η Κούτσα δεν είναι Καμπάλα… Αλλά όχι και να σου κάνει σκούπα. Ο Παναθηναϊκός έγινε μικρός…

ΥΓ1: Κρίμα για αυτούς που δεν άφησαν τον Γιάννη Μπουρούση να γίνει “πράσινος” το καλοκαίρι, ίσως τώρα να ήταν ο Παναθηναϊκός στο Final 4.

ΥΓ2: Σάλε ευχαριστούμε για όλα!

YΓ3: Ευκαιρία για τον Παππά να επιστρέψει…