Κι αποχαιρέτα το, το πλεονέκτημα που χάνεις!

Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε στην έδρα του από τον Ερυθρό Αστέρα και βάζει τέλος στα σενάρια περί πλεονεκτήματος στην επόμενη φάση. Ο Κωνσταντίνος Πανάς σχολιάζει το απροσδόκητο αποτέλεσμα στο κλειστό του ΟΑΚΑ και εντοπίζει τα αίτια της αρνητικής εικόνας που παρουσίασαν οι “πράσινοι”.

Δυστυχώς μετά από ένα τέτοιο ματς δεν υπάρχει λόγος για αναλύσεις. Οι «πράσινοι» ηττήθηκαν με κάτω τα χέρια και φανέρωσαν όλες τις αδυναμίες τους απέναντι στους σκληροτράχηλους Σέρβους, που δεν έπαιξαν τίποτα παραπάνω από ένα απλό σύγχρονο μπάσκετ.

Οι Σέρβοι – Αμερικάνοι και οι Έλληνες – Σέρβοι

Αν θέλετε αναλύσεις τα πράγματα είναι απλά. Ο Ερυθρός Αστέρας μια ομάδα φρέσκια, αθλητική, σύγχρονη και ουσιαστική απέναντι στον ξεθωριασμένο, βαρύ και χωρίς ουσία και τύχη Παναθηναϊκό. Οι «ερυθρόλευκοι» έκαναν το εξής απλό. Έκαναν μεταγραφές που έδωσαν βάθος και ποιότητα μετά την πρόκρισή τους απέναντι στη Μπάγερν. Ο Μίσιτς είναι ένας εξαιρετικός δημιουργός μισού γηπέδου που κάνει ακριβώς την ίδια δουλειά με τον Γιόβιτς. Πρόσθεσε τον πολύπειρο Τάρενς Κίνσεϊ και “έδεσε το γλυκό”. Οι «πράσινοι» αντιθέτως έμειναν με το ίδιο ρόστερ και όπως ήταν φυσικό, αφού το rotation ήταν ήδη μικρό θα ερχόταν κάποια στιγμή και το ξεφούσκωμα. Θα ερχόταν μια ομάδα νέα και αθλητική που θα φανέρωνε όλες τις αδυναμίες του “τριφυλλιού”. Αργά πόδια, κακές περιστροφές, παίκτες που χάνονται στις αλλαγές στο Pick ‘n Roll, μηδαμινή αθλητικότητα (πλην Γκιστ) και σαφώς μικρές βοήθειες από τον “πράσινο” πάγκο. Ο Ράντονιτς έκανε τα πράγματα απλά.

1) Deny και επιθετική άμυνα στον Καλάθη με σκοπό να τον κουράσει.

2) Την ίδια επιθετική άμυνα πάνω στο Γκιστ.

3) Επιθετικά μόνο Pick ‘n Roll, χτυπώντας στα αργά πόδια των ψηλών του Παναθηναϊκού.

4) Πάσα στην αδύναμη πλευρά χτυπώντας στην κακή close up τόσο του Πάβλοβιτς, όσο και του Γιάνκοβιτς.

Ο Ερυθρός Αστέρας με την παρουσία του σήμερα έδειξε σαν μια σύγχρονηαμερικάνικη ομάδα, που διατηρεί το μυαλό έχοντας δύο εξαιρετικούς δημιουργούς, σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό που θυμίζει… παλιά σέρβικη ομάδα. Δεν έχει τη δυνατότητα να τρέξει λόγω ποδιών. Φείδεται δεύτερου δημιουργού μόλις εξουθενωθεί ο Καλάθης (δεν βάζω τον Διαμαντίδη ως δημιουργό στα 36). Πάει σε στοχευόμενες επιθέσεις στο ποστ. Σαφώς ο Παναθηναϊκός τόσα χρόνια είναι ομάδα που αρέσκεται σε low tempo και αργό σετ παιχνίδι. Ωστόσο, αυτός ο Παναθηναϊκός μοιάζει δύο κλικ πιο αργός από μια μέτρια σύγχρονη ομάδα. Γιατί δυστυχώς αυτό είναι ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου.

Pick ‘n Roll

Ο Ερυθρός Αστέρας σε όλο το ματς χτύπησε στα πόδια. Έβαλε το λιγότερο δέκα καλάθια με τον ίδιο τρόπο. Η αδυναμία του Παναθηναϊκού είναι το αμυντικό Pick ‘n Roll κι έτσι ο Ράντονιτς ήξερε ότι εκεί θα πρέπει να χτυπήσει σε όλο το παιχνίδι. Διαθέτοντας δύο εξαιρετικούς γκαρντ μισού γηπέδου, αλλά και τον Κίνσεϊ, ο οποίος  στο παιχνίδι είχε χρέη πόιντ φόργουορντ, διέσυραν σε κάθε ευκαιρία την αργή άμυνα του “τριφυλλιού”. Είναι βαρύ αυτό που λέω, αλλά δυστυχώς ο Παναθηναϊκός είναι «τα ζώα μου αργά». Ο Τζόρτζεβιτς επιλέγει να αμύνεται σε μια άμυνα man to man με αλλαγές. Όταν όμως οι αλλαγές είναι τόσο αργές, όταν οι περιστροφές είναι ακόμη πιο αργές, όταν δεν έχεις παίκτη να βγει στα hedge out και να δυσκολέψει τον αντίπαλο γκαρντ, τότε κάτι δε δουλεύει σωστά. Ο Παναθηναϊκός επέλεξε να επιτεθεί και αυτός με Pick ‘n Roll, αλλά ο Ερυθρός Αστέρας αμύνθηκε αρκετά με hedge out και δυσκόλεψε και τον Καλάθη και τον Διαμαντίδη. Επέλεξε επιθετική άμυνα κυρίως στον Φελντίν για να μην του επιτρέψει να παίξει με πρόσωπο. Η άμυνα πάνω του ήταν εξαιρετική, κυρίως από τον Κίνσεϊ.

Η πληγωμένη ρακέτα και η έλλειψη ενέργειας

Ήμουν σίγουρος πριν το ματς ότι ο Ράντονιτς θα επιλέξει να “ταΐσει” τους ψηλούς του και αν για τον Ζίμπρες οι περισσότεροι είχαν μια συγκεκριμένη εικόνα (προσωπικά τον παρακολουθώ από την Μπάμπεργκ), κανείς δεν περίμενε ότι τη μεγαλύτερη ζημιά θα την έκανε ο Στίματς. Και όμως ο Σέρβος σέντερ είναι ένας πολύ γρήγορος παίκτης που παίζει πολύ καλά το Pick ‘n Roll. Παίρνει άψογες θέσεις στην επίθεση και είναι ένας πολύ καλός επιθετικός ριμπάουντερ. Το θέμα βέβαια δεν είναι ούτε ο Ζίμπρες, αλλά ούτε ο Στίματς, αλλά ότι ο Παναθηναϊκός είτε επρόκειτο για καταστάσεις PnR, είτε για ποστ άμυνα παρουσιάστηκε λίγος.

Λίγος με την έννοια ότι ήταν πιο αργός απ’ ότι έπρεπε. Όταν μια ομάδα σκοράρει με ένα τρόπο μια φορά, θα μπορούσες να το χαρακτηρίσεις τύχη. Όταν γίνεται παραπάνω από μια, μπορείς να το πεις και ικανότητα. Όταν όμως γίνεται επανειλημμένα, τότε μιλάς και για φανερή αδυναμία του αντιπάλου. Ο Παναθηναϊκός ΔΕΝ είναι κακή ομάδα. Αντιθέτως, έχει καλές μονάδες. Όμως όταν αυτές οι συγκεκριμένες μονάδες αγωνίζονται ασταμάτητα σε Ελλάδα και Ευρώπη, είναι κάποια στιγμή δεδομένο ότι θα ξεφουσκώσουν. Τρία γκαρντ όλη τη σεζόν. Μόνο ένας αθλητικός ψηλός. Μηδαμινή βοήθεια από το «3». Οι «πράσινοι» δεν έχουν ενέργεια. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε οι παίκτες, ούτε ο προπονητής.

Βασικά να το θέσω αλλιώς. Φταίει αυτός που δεν επέτρεψε να αποκτηθούν νέοι παίκτες. Αν αυτός ήταν ο κόουτς Τζόρτζεβιτς ή η διοίκηση, τότε κάποιος πρέπει να αναλάβει ευθύνη. Αν λοιπόν ο Σέρβος επέμενε να παραμείνει η ομάδα έτσι, τότε είναι υπαίτιος γι’ αυτή τη κατάντια. Αντιθέτως, αν η διοίκηση απαγόρευσε ενδεχόμενη μεταγραφή, δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Τζόρτζεβιτς για την παρούσα εικόνα.

Με την έως τώρα εικόνα, ο Παναθηναϊκός θα μονομαχήσει με τη Μάλαγα και τον Ερυθρό Αστέρα για την 4^η θέση…

Επικοινωνία: kostaspanas13@hotmail.com