Επικίνδυνα σημάδια…

O Βαγγέλης Λελούδης σχολιάζει τα επικίνδυνα για το μέγεθος του συλλόγου σημάδια, τους λόγους που οδήγησαν στην ήττα από την ΑΕΚ, στους παίκτες που δεν μπορούν να δώσουν το κάτι παραπάνω και στον Στραματσόνι,που πρέπει σύντομα να αλλάξει τον τρόπο που “βλέπει” τα παιχνίδια.

O Παναθηναϊκός κατάφερε, γιατί έτσι όπως εξελίχθηκαν περί κατορθώματος πρόκειται, να μην πάρει δύο δικά του ντέρμπι σε οχτώ μέρες και ταυτόχρονα να κερδίσει τον χρόνο και την εμπιστοσύνη των φίλων του ως το τέλος αυτής της καταστροφικής σεζόν. Το πιο ανησυχητικό όλων όμως, είναι ότι έχασε για συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους κανείς δεν ξέρει αν υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος στην διοίκηση που να μπορεί να τους “διαβάσει” και να πει μια κουβέντα στα ανώτερα αλλά και στα κατώτερα στρώματα.

Το “τριφύλλι” είναι επτά βαθμούς πίσω από την δεύτερη, “νεοφώτιστη” ΑΕΚ, χάνει από τον κάθε πικραμένο και δεν κουνιέται φύλλο. Ο πρόεδρός του κάνει δημόσιες σχέσεις στο ΟΑΚΑ την ίδια ώρα που δεν υπάρχει ένας άνθρωπος να πάει στα αποδυτήρια και να τρίξει τα δόντια στους ποδοσφαιριστές για την άθλια εικόνα τους. Επικίνδυνα πράγματα αυτά για μια ομάδα με το μέγεθος των “πρασίνων”. Πρέπει να διορθωθούν άμεσα, αν οι διοικούντες θέλουν να διατηρήσουν τον σύλλογο που πήραν στα χέρια τους, στο επίπεδο που προστάζει η ιστορία του.Το έχει καταλάβει κανείς όμως; Αυτό είναι το ερώτημα.

Θέλει, αλλά δεν μπορεί

Στο ποδοσφαιρικό κομμάτι είδαμε τα ίδια πράγματα για ακόμη μια φορά το τελευταίο διάστημα. Ο Παναθηναϊκός ήταν σωστά τακτικά στημένος, είχε τον έλεγχο του αγώνα βασιζόμενος στο σωστό πρέσινγκ που ασκούσε και τα πολλά λάθη της Ένωσης, αλλά το πρόβλημα που έχει στο γκολ δεν λέει να λυθεί. Αυτά βέβαια δεν λύνονται δια μαγείας και οι αιτίες που το προκαλούν είναι συγκεκριμένες. Ο Στραματσόνι δεν έχει παίκτες στον άξονα ικανούς να δημιουργήσουν. Οι Ζέκα, Αμπέντ, Εσιέν τα καταφέρνουν ικανοποιητικά στην πίεση, στην ανάκτηση κατοχής και την πρώτη πάσα αλλά κανείς τους δεν έχει την ποιότητα να πάρει μέτρα και όταν τα πάρει να κάνει μια σωστή τελική πάσα.Όσο και να παίζεις με εξτρέμ δεν γίνεται ούτε ένας μέσος σου να μην μπορεί να κάνει μια πάσα της προκοπής.

Ούτε βέβαια γίνεται να παίζεις με εξτρέμ χωρίς ικανούς μπακ. Σε καμία ομάδα του κόσμου, όσο καλούς εξτρεμ και να έχεις, δεν γίνεται να μην διαθέτεις και αξιόπιστα μπακ που θα συνεργάζονται με τους εξτρεμ, θα δημιουργούν υπεραριθμία για να δημιουργούνται επικίνδυνες καταστάσεις για την αντίπαλη άμυνα. Από τον Γενάρη και μετά βλέπουμε μια ομάδα να παίζει μονόπαντα από δεξιά γιατί πολύ απλά από εκεί έχει κανονικό μπακ. Ο οποίος, όσο καλός κι αν είναι βαδίζει στα 34 και από όταν ήρθε, παίζει σε κάθε ματς βρέξει χιονίσει. Λογικό να έρθει και η κούραση που έχει περιορίσει τα ανεβάσματά του. Λογικό να έρθει και ο εκνευρισμός με δύο κίτρινες σε τρία λεπτά. Η εμμονή στον Πράνιτς είναι φανερό ότι δεν βοηθάει πλέον. Ο Νάνο είναι ένας παίκτης που τα δύο προηγούμενα χρόνια μας είχε δείξει με συνέπεια, ότι μπορεί να κάνει από αριστερά, τουλάχιστον όσα κάνει ο Μέστο από δεξιά.

Μοιραία, σε συνέχεια όσων είπαμε φτάνει ο Παναθηναϊκός να μην μπορεί να βάλει καν στο παιχνίδι τον καλύτερο του παίκτη. Να είσαι ο Μάρκους Μπεργκ και να παίρνεις την μπάλα με αξιώσεις στα πόδια σου μια φορά σε 90 λεπτά. Να τρέχεις, να παλεύεις, να παίρνεις θέση και οι μισές σέντρες που περιμένεις να φεύγουν άουτ. Πώς να μην έρθει ο εκνευρισμός και το κατσάδιασμα σε συμπαίκτες(βλ. Βλαχοδήμο) και αντιπάλους. Όσον αφορά τον Βλαχοδήμο, είδαμε στην διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού παιχνιδιού την περίληψη ολόκληρης της καριέρας του. Μόλις έκανε δύο καλά παιχνίδια, αμέσως ήρθαν οι παραπανίσιες ντρίπλες, οι περιττές ενέργειες, οι ειρωνείες στον διαιτητή, η έλλειψη συγκέντρωσης. Να μια ακόμη περίπτωση για την οποία χρειάζεται κάποιος ποδοσφαιρικός “γνώστης” εντός της ομάδας, να νουθετήσει και να συμβουλεύσει για να μην χαθεί έτσι ένας παίκτης, που πράγματι χρήζει προσοχής και μπορεί να προσφέρει και να καθιερωθεί στο “τριφύλλι”.

Προσοχή κόουτς

Άξιο συζήτησης είναι για δεύτερο συνεχές παιχνίδι το θέμα των αλλαγών του Στραματσόνι. Μετά από ένα γύρο στο πρωτάθλημα, ο Ιταλός φαίνεται ακόμη μπερδεμένος όσον αφορά το ρόστερ του. Συμβάλλουν σε αυτό βέβαια και οι εννιά προσθήκες. Φαίνεται πάντως να έχει ένα προβληματάκι ο Ιταλός στην διαχείριση παιχνιδιών και στην παρεμβολή του σε αυτό μέσω των αλλαγών. Είναι δεδομένο, ποδοσφαιρικά ορθό και προσωπικά συμφωνώ σε αυτό, ότι ο Ιταλός θα πάρει την ευκαιρία του και τη νέα σεζόν χωρίς να έχει βελτιώσει ή έστω δώσει μια ταυτότητα στην ομάδα του από τότε που ανέλαβε. Αυτό που δεν ξέρει κανείς και ελπίζουν όλοι όσοι θέλουν τον Παναθηναϊκό δυνατό, είναι ο Αντρέα Στραματσόνι να έχει καταλάβει που έχει έρθει και να αργεί απλά να εγκλιματιστεί, παρά να είναι αυτά τα προπονητικά γνωρίσματα που τον χαρακτηρίζουν.