Αντρέα, τους το χάρισες!

Ο Χρήστος Δημόπουλος γράφει για τα μεγάλα λάθη του Αντρέα Στραματσόνι, χάρη στον οποίο ο ΠΑΟΚ πρέπει να κάνει τον σταυρό του που έφυγε με βαθμό και εντυπώσεις από την Λεωφόρο.

Άλλο ένα παιχνίδι στη Λεωφόρο, άλλη μια απώλεια βαθμών στην έδρα του. Ο Παναθηναϊκός αποκτά με τον καιρό την πλέον κακή συνήθεια να αφήνει βαθμούς στο γήπεδό του και αυτό το γεγονός αποτελεί παθογένεια κι όχι απλά παρένθεση, όπως ελπίζαμε όλοι πριν λίγο καιρό όταν ήρθε το πρώτο «Χ» στο «Α. Νικολαΐδης» απέναντι στον Πανιώνιο.

Και αν φυσικά στα προηγούμενα παιχνίδια ο Παναθηναϊκός δεν κέρδιζε στην Λεωφόρο επειδή πολύ απλά δεν σκόραρε ούτε ένα γκολ, απέναντι στον ΠΑΟΚ δεν θα μπορούσε να υπάρχει ιδανικότερο σενάριο. Όταν ο Καλτσάς έκανε το 2-0 στο 52’ από πάσα του Βλαχοδήμου, όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν κατ’ευχήν. Κάπου εκεί όμως ο Στραματσόνι αποφάσισε να χαρίσει το ματς στον ΠΑΟΚ. Και εξηγούμαι γιατί και πως το έκανε.

Ο Ιταλός δεν είναι ότι απλά έβγαλε στο 60’ τον καλύτερο παίκτη του (Βλαχοδήμο) και των προ ολίγων λεπτών σκόρερ του 2-0 (Καλτσά). Άλλαξε το σύστημα από 4-3-3 σε 4-4-2 χωρίς κανείς να καταλάβει γιατί, και αυτόματα ο Παναθηναϊκός άρχισε, από εκεί που ήξερε τι ήθελε στο γήπεδο, να ψάχνεται με πειραματισμούς και νέο σχήμα, οι οποίοι φυσικά τελικά του βγήκαν ξινοί με την ισοφάριση του Πέλκα στο 67’.

Δεν είναι δυνατόν, Αντρέα Στραματσόνι, η ομάδα σου να προηγείται με 2-0 στην έδρα της, να έχει τον αντίπαλο σε εντελώς παθητικό ρόλο στο ματς κι εσύ στο 60’ να κάνεις αλλαγή (διπλή μάλιστα) δύο επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές, λες και ήμασταν εμείς στον ρόλο του να κυνηγάμε το σκορ. Για να καταλάβετε, ο Εβαντζελίστα είχε μπει στο ίδιο περίπου λεπτό απέναντι στον Ατρόμητο στο Κύπελλο (στο παιχνίδι της Λεωφόρου) κι ενώ ήμασταν στο 0-0 και θέλαμε γκολ.

Ο λόγος που ο Βλαχοδήμος δεν έπρεπε να βγει δεν ήταν απλά οι δύο ασίστ που είχε κάνει στο παιχνίδι, αλλά το γεγονός πως ήταν άρτιος τακτικά και δεν άφησε ούτε φάση ακάλυπτο τον Πράνιτς από τα αριστερά. Και φυσικά όταν έχει υπέρ σου προβάδισμα 2 γκολ σε ένα ντέρμπι και μάλιστα στο γήπεδό σου, τι χρειάζεσαι για να το σφραγίσεις; Κατοχή μπάλας και πάγωμα του ρυθμού.

Ο Παναθηναϊκός απέναντι στον ΠΑΟΚ είχε στον πάγκο του δύο παίκτες που θα μπορούσαν να κάνουν ιδανικά τα δύο παραπάνω. Και ο Εσιέν και ο Βιγιαφάνεζ θα αποτελούσαν ιδανικές αλλαγές ώστε το “Τριφύλλι” να κρατήσει μπάλα, να δέσει το κέντρο του και ενδεχομένως να εκμεταλλευτεί και το ανέβασμα του ΠΑΟΚ που κυνηγούσε το γκολ και να βρει χώρους για κάποιο τρίτο τέρμα που θα καθάριζε μια και καλή το παιχνίδι.

Αντί αυτού, ο Στραματσόνι προτίμησε ακόμα και η τελευταία του αλλαγή να μην είναι ένας εκ των Εσιέν, Βιγιαφάνεζ, αλλά ο Μαμουτέ. Το… παλικάρι δεν το ξέρω και φυσικά δεν θα κριθεί ακόμα, αλλά ειλικρινά η εικόνα ανετοιμότητάς του εξέπληξε αρνητικά, για έναν παίκτη που είχε φανταστικά εργομετρικά όταν υπέγραψε. Αλλά, εκτός όλων των άλλων, έδειξε κάπως άτεχνος και βαρύς για τη θέση του επιθετικού.

Τελευταία σημείωση και κρατήστε την. Έχετε προσέξει πως σε όσα ματς έχει χάσει βαθμό ή βαθμούς ο Παναθηναϊκός, έχει υπέρ του τον χρόνο να τα ανατρέψει αλλά αποτυγχάνει λες και δέχεται γκολ στο 80 και βάλε;

Απέναντι στην Ξάνθη δέχεται γκολ στο 67’, έχει 25-26 λεπτά με τις καθυστερήσεις να ανατρέψει την κατάσταση και δεν καταφέρνει τίποτα. Απέναντι στον Ατρόμητο στο Κύπελλο δέχεται γκολ στο 65’, έχει μπροστά του περίπου 30 λεπτά για να πετύχει ένα και μόνο γκολ και πάλι τελειώνει το ματς χωρίς καν ευκαιρία. Απέναντι στον ΠΑΟΚ αυτή τη φορά ο Παναθηναϊκός πάλι ισοφαρίζεται στο 67^ο λεπτό, σαν κακή επανάληψη δεν καταφέρνει στα υπόλοιπα 25 λεπτά να απειλήσει τον Βελλίδη.

Είναι πολύ ανησυχητικό, ο Παναθηναϊκός να δέχεται γκολ γύρω στο 60’ και να μην πείθει ότι μπορεί έστω να φοβίσει και να απειλήσει τον αντίπαλό του. Και το ακόμα χειρότερο είναι πως αυτή είναι η πραγματικότητα…