Η εξήγηση της αφύπνισης και οι δύο δρόμοι του Θανάση!

Ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος δίνει τη δική του ερμηνεία για την αλλαγή διάθεσης που παρατηρείται στο ρόστερ του Παναθηναϊκού μετά την αποχώρηση του Τσάβι Πασκουάλ, εξηγεί τους δύο δρόμους που θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερο τον Θανάση Αντετοκούνμπο και σκιαγραφεί το προφίλ της ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Επιτέλους, είδαμε τον παλιό καλό Παναθηναϊκό να παίζει μπάσκετ. Σίγουρα πέτυχε μία νίκη κόντρα σε μία υποδεέστερη ομάδα, αλλά αυτό δεν αναιρεί την πολύ καλή εμφάνιση. Συμπεράσματα πολλά δεν μπορούμε να βγάλουμε, καθώς ο αγώνας ήταν πολύ εύκολος, αλλά και επειδή αυτά που είδαμε ενδεχομένως να αλλάξουν… πολύ με την έλευση του Πιτίνο. Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι η ψυχολογία που πήρε η ομάδα, όχι μόνο από τη νίκη, αλλά από την πολύ πειστική εμφάνιση.

Αρχικά, θέλω να αναφερθώ στη χαοτική διαφορά ποιότητας μεταξύ BCL και Euroleague. Χθες, γίναμε μάρτυρες τι θα συνέβαινε κάθε βράδυ αν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος όντως έπαιρνε την ομάδα από την Euroleague και την πήγαινε στη διοργάνωση της FIBA. Αυτή η νίκη μάλιστα σε συνδυασμό με την πολύ καλή εμφάνιση, έγινε κόντρα στην πρωταθλήτρια του θεσμού και για εμένα μία εκ των φαβορί για εκ νέου κατάκτηση του τροπαίου. Φανταστείτε λοιπόν τι θα γινόταν αν στην θέση της «Ένωσης» βρισκόταν κάποια… Νίμπουρκ ή κάποια Οστάνδη.

Στα αγωνιστικά τώρα, το σημαντικό εκτός από το «ροζ φύλλο» είναι ο τρόπος με τον οποίο ήρθε η νίκη. Μία γεμάτη εμφάνιση από όλους τους παίκτες και ένα σχεδόν άψογο κοουτσάρισμα από τον υπηρεσιακό προπονητή των «πρασίνων». Ο coach Βόβορας επέλεξε να μοιράσει πολύ σωστά και δίκαια το χρόνο σε όλους τους παίκτες. Μετά από μία δύσκολη και κουραστική εβδομάδα, τόσο αγωνιστικά, όσο και ψυχολογικά, ο Έλληνας τεχνικός παρουσίασε μία αρκετά «φρέσκια» ομάδα, η οποία μπήκε μέσα στο παρκέ με ισχυρό κίνητρο, το οποίο μάλιστα δεν το έχασε, ούτε όταν η διαφορά έφτασε στις «παρυφές» των 30 πόντων. Αυτό είναι πολύ σημαντικό καθώς δεν επήλθε καμία χαλάρωση σχεδόν σε κανένα σημείο του αγώνα και αν εξαιρέσουμε ένα τρίλεπτο στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, ο Παναθηναϊκός δεν εμφάνισε κάποιο νεκρό διάστημα.

Εύλογα δημιουργείται το ερώτημα τι άλλαξε στην ομάδα μετά το στραπάτσο στην Μαδρίτη κόντρα στην Ρεάλ. Τόσο με την Αρμάνι – πάρα την ήττα – όσο και με την «Ένωση», η ομάδα μπήκε με διαφορετική διάθεση στο παρκέ. Έπαιζε δυνατά, έβγαλε ενέργεια και προσπάθησε να «πνίξει» τον αντίπαλο της. Όλα αυτά τα δείγματα ήταν εξαφανισμένα για ένα διάστημα μέσα στη χρονιά και επιτέλους τα βλέπουμε ξανά να συμβαίνουν. Σίγουρα, το δυνατό ηλεκτροσόκ μετά την φυγή Πασκουάλ να έπαιξε κάποιο ρόλο, αλλά θεωρώ ότι δεν ήταν μόνο αυτό που συντέλεσε στην αλλαγή εικόνας. Το βασικό, πιστεύω, είναι η ανάγκη των παικτών να αποδείξουν τόσο στους εαυτούς τους, όσο και στον κόσμο, αλλά κυρίως στον νέο προπονητή τους που τους βλέπει, ότι αξίζουν ακόμα μία θέση στο «πράσινο» ρόστερ.

Πάντως, ήταν πολύ καλό το γεγονός ότι μετά από καιρό ο Γιώργος Καλαϊτζάκης έγινε μέλος του rotation. Αρχικά έδειξε ότι του λείπουν παιχνίδια από τα πόδια του, αλλά θα είναι πολύ μεγάλη αδικία ένας παίκτης με τα δικά του χαρακτηριστικά να χαθεί. Ίσως θα έπρεπε να δοθεί κάπου δανεικός φέτος για να πάρει χρόνο και να έρθει πιο έτοιμος του χρόνου. Στο παιχνίδι πάντως είδαμε το πόσο θράσος διαθέτει, καθώς δε φοβήθηκε στιγμή να πάρει τα σουτ και πήγε μάλιστα και σε κάποιες εξεζητημένες προσπάθειες. Ένα εντυπωσιακό κόψιμο που δέχθηκε θα του διδάξει αρκετά πράγματα για το μέλλον. Πάντως, η επαφή αυτού του παιδιού με το καλάθι και οι κινήσεις του μαζί με το ύψος του παραπέμπουν σε χαρακτηριστικά που είχαν “ιερά τέρατα” του Παναθηναϊκού.

Τώρα ήρθε η στιγμή να κάνω μία αναφορά στον Θανάση Αντετοκούνμπο. Ο Έλληνας forward είναι ο καλύτερος προσωπικός αμυντικός της Ευρώπης και ένας παίκτης που μέσα από την άμυνά του θα μπορέσει να αλλάξει το ρυθμό όλου του αγώνα. Επιθετικά όμως υστερεί και θέλω μέσα από το blog μου να αναλύσω τους δύο δρόμους που μπορεί να ακολουθήσει για να γίνει εξίσου χρήσιμος και επιθετικά. Ο ένας ακούει στο όνομα “μυικό βάρος”. Σε περίπτωση που θελήσει να αλλάξει θέση και να πάει στο «4» θα πρέπει να προσθέσει μυική μάζα στο upper body και να μάθει καλύτερα τις κινήσεις στο ποστ για να νικάει από εκεί τους αντιπάλους του. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός του Κλάιμπερν της ΤΣΣΚΑ. Στον αγώνα με την «Ένωση» σε πολλές περιπτώσεις δοκίμαζε drive και κάποιες κινήσεις από το ρεπερτόριο του παίκτη της ρωσικής ομάδας. Δεν ξέρω ποιος από τους δύο ρόλους του ταιριάζει περισσότερο, αλλά βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα την ιδέα να ακολουθήσει έναν από τους δύο και να γίνει απειλητικός σε καταστάσεις 1 vs 1, είτε με πλάτη, είτε με πρόσωπο στο καλάθι.

Θα κλείσω το κείμενο μου με μία σύντομη αναφορά στην επερχόμενη αντίπαλο του «Εξάστερου», την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. η «Ρωσική Αρκούδα» αποτελεί την τέλεια πολεμική μηχανή. Πληρότητα, ταλέντο, προσωπικότητα σε κάθε θέση και ένα άψογο κοουτσάρισμα από τον Ιτούδη. Η ρωσική ομάδα διαθέτει ίσως το καλύτερο δίδυμο περιφερειακών, που της επιτρέπει να είναι το ίδιο αποδοτική τόσο με το πρώτο rotation, όσο και με την second unit. Σέρχιο και Ντε Κολό όταν αγωνίζονται μαζί σπέρνουν το φόβο στις αντίπαλες άμυνες, καθώς αυτές δεν ξέρουν που να δώσουν το μεγαλύτερο βάρος τους. Τη σημαντικότερη διαφορά με τα προηγούμενα χρόνια αποτελεί η προσθήκη του Χάκετ που θα παίξει το μπασκετικό «ξύλο» και θα κάνει πιο σκληρή και physical την ΤΣΣΚΑ. Στη θέση «5» βρίσκεται φυσικά ο Χάινς που μπορεί να κάνει σχεδόν τα πάντα και όλο αυτό το σύνολο πλαισιώνεται με εξαιρετικούς σουτέρ όπως ο Χίγκινς, ο Πίτερς, ο Βοροντσέβιτς. Για το τέλος άφησα τον υποψήφιο για το βραβείο του MVP, τον Κλάιμπερν. Ο τύπος μπορεί να περάσει οποιονδήποτε στο 1 vs 1 και να σκοράρει με κάθε τρόπο, αφού εμφανίζεται φανερά βελτιωμένος από την περίμετρο.

Ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να κάνει τα πάντα σωστά για 40 λεπτά για να φύγει νικητής από το παρκέ του ΟΑΚΑ. Πρώτο και βασικότερο να βγάλει ενέργεια, πείσμα, πάθος για να πάρει έναν αγώνα δίχως αύριο. Τακτικά θα πρέπει να χτυπήσει αρκετά από την περίμετρο και να ελπίζει σε επερχόμενη ευστοχία για να μπορέσει να κόψει το transition game στην ομάδα του Ιτούδη. Φυσικά εξυπακούεται ότι οι δεύτερες ευκαιρίες σε μία τέτοια ομάδα θα είναι καταστροφικές. Ένας σημαντικός τρόπος επίθεσης είναι να χτυπήσει όλα τα miss match κοντά στο καλάθι και για σκορ, αλλά και για δημιουργία. Ιδανικό θα ήταν να μπορούσε να αγωνιστεί ο Παπαπέτρου, αλλά ακόμα και χωρίς αυτόν πρέπει η θέση «5» να δώσει πολλά πράγματα, γιατί αν μπορώ να διακρίνω μία αδυναμία, την εντοπίζω σε αυτήν την θέση της ΤΣΣΚΑ.

ΥΓ: Πρώτος αγώνας φέτος που η ομάδα διάβασε όλα τα miss match και επιτέθηκε κόντρα σε αυτά. Αυτός για εμένα ήταν και ο βασικός λόγος της τόσο άνετης επικράτησης. Αν αυτό γινόταν και σε κάποια ματς της Euroleague, τότε ίσως το ρεκόρ να ήταν διαφορετικό.