Έπεσε από την Ακρόπολη και βρήκε… πορτοφόλι!

Ο Στέλιος Μπιτσώρης σχολιάζει όσα είδαμε στο “clasico” του ελληνικού πρωταθλήματος, βγάζει το καπέλο στα “μωρά” του Γιώργου Δώνη και αποκαθιστά την αλήθεια για τις ιστορικές ανακρίβειες της ομάδας του Πειραιά.

Ούτε αυτή τη φορά κατάφερε να κερδίσει τον… “προβληματικό” Παναθηναϊκό ο Ολυμπιακός, ο οποίος θα πρέπει να νιώθει απόλυτη ικανοποίηση για την ισοπαλία στο Φάληρο κόντρα στα μαγκάκια του Γιώργου Δώνη. Κι όταν χαρακτηρίζω προβληματικό τον Παναθηναϊκό δεν αναφέρομαι στα όσα γίνονται εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου, εκεί όπου φάνηκε να είναι πολύ πιο “αντρικός” από τον αντίπαλό του. Προβληματικός είναι στα διοικητικά του και δεν χρειάζεται περισσότερη ανάλυση γύρω από αυτό, γιατί τα “πράσινα μωρά” μας έκαναν όλους να τα αφήσουμε λιγάκι στην άκρη και να χαρούμε την Παναθηναϊκή υγεία που βγάζουν.

Ας επιστρέψουμε όμως στα του ντέρμπι. Μπορεί σε πολλούς να μην άρεσε η εικόνα του “Τριφυλλιού” όσο περνούσε ο χρόνος και τα λεπτά κυλούσαν, με τους παίκτες του Γιώργου Δώνη να μένουν κλεισμένοι στο δικό τους μισό του γηπέδου, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε το ταβάνι της φετινής ομάδας. Τον τρόπο που ξεκίνησε η χρονιά και το πως εξελίσσεται.

Σε κανέναν δεν θα ακουγόταν άσχημo το αποτέλεσμα στο Φάληρο, έχοντας μαζέψει μάλιστα σε αυτές τις τρεις εβδομάδες που είχαν ντέρμπι δύο βαθμούς. Βέβαια, τόσο από το παιχνίδι με την ΑΕΚ, όσο και αυτό με αντίπαλο τον Ολυμπιακό, μένει μια γλυκόπικρη γεύση, αφού ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να έχει βάλει στο “σακούλι” του τους έξι βαθμούς.

Μιλάμε όμως για μια ομάδα που δεν έχει μεγάλη εμπειρία και οι περισσότεροι παίκτες που στελεχώνουν το ρόστερ πήραν την πρώτη τους “γεύση” από ντέρμπι με τον “αιώνιο”. Κότσαρης, Μπουζούκης, Μαυρομάτης και Πούγγουρας δεν είχαν ξαναζήσει κάτι ανάλογο κι αν κρίνουμε από την παρουσία τους, μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε πως το ελληνικό ποδόσφαιρο βγήκε κερδισμένο ακόμη περισσότερο από αυτό το ντέρμπι. Τα πιτσιρίκια απέδειξαν πως μπορούν να αντεπεξέλθουν σε παιχνίδι με μεγάλη κρισιμότητα, ένταση και πάθος. Δεν κόπηκαν τα πόδια τους, αλλά έπαιξαν το ποδόσφαιρό τους. Δεν λύγισαν, ακόμη και μετά τον σοκαριστικό τραυματισμό του Διούδη. Ούτε όταν το γήπεδο έγερνε, ο κόσμος του Ολυμπιακού πίεζε για ένα γκολ και οι δυνάμεις τους, τους είχαν εγκαταλείψει.

Το μεγαλύτερο κέρδος του “Τριφυλλιού” είναι πως για ακόμη ένα ντέρμπι η ισοπαλία μάς… ξενερώνει. Ειδικά στο αθηναϊκό ντέρμπι το “Χ” φάνηκε να μοιάζει με γκέλα και στο Φάληρο ο Ολυμπιακός έσωσε το παιχνίδι και τα πανηγύρια στο γκολ του Σισέ που απλά γλίτωνε τους “ερυθρόλευκους” από την ήττα, ήταν σαν γκολ που χάριζε τίτλο. Με παίκτες που έχουν φτιάξει ήδη το όνομά τους, που αξίζουν εκατομμύρια και έχουν μια αξία στο ποδοσφαιρικό στερέωμα, ο Ολυμπιακός μπορεί να πανηγυρίζει για την ισοπαλία με τον Παναθηναϊκό του… Μπουζούκη και του Χατζηγιοβάνη. Και για να συμβούν όλα αυτά χρειάστηκαν εννέα ολόκληρα λεπτά καθυστερήσεων.

Κι εδώ κολλάει η Ακρόπολη. Οι ΠΕΙΡΑΙΩΤΕΣ χρειάστηκαν να βάλουν τον Σισέ σε θέση φορ και να γεμίζουν με στόχο τον αμυντικό που τους ξελάσπωσε. Ναι μεν τελικά, χάρισε στον Ολυμπιακό έναν πολύτιμο βαθμό, αλλά ποδοσφαιρικά δεν είναι και ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος ανάπτυξης. Σε αντίθεση με τους “πράσινους” που όποτε χρειάστηκε να βγουν μπροστά το έκαναν με εξαιρετικό τρόπο. Με συνδυασμούς και με στρωτό ποδόσφαιρο. Έτσι λοιπόν, η μοναδική σχέση που έχει η ομάδα του Πειραιά με τον Ιερό βράχο είναι πως χθες το βράδυ έπεσαν από εκεί και τελικά βρήκαν και… πορτοφόλι.

ΥΓ: Είχα γράψει στο περσινό ντέρμπι του Φαλήρου (διαβάστε εδώ) πως φέτος ο Παναθηναϊκός έπρεπε να παίξει με την Κ-15 μπας και κερδίσει επιτέλους η ομάδα του Πειραιά. Μάλλον στον δεύτερο γύρο θα μπουν μέσα παιδάκια του δημοτικού, μήπως και…