«Βίασες» το μπάσκετ, δεν έχεις θέση στον αθλητισμό!

Με αφορμή την βαριά ήττα του «Τριφυλλιού» από τον Ολυμπιακό στο μπάσκετ γυναικών, ο Νικόλας Φλωράτος εξαπολύει μύδρους κατά του Κώστα Μίσσα κι εξηγεί γιατί ο άλλοτε προπονητής της «επίσημης αγαπημένης»… «βίασε» το άθλημα και κάθε αξία που πρεσβεύει, επομένως δεν έχει καμία θέση στο μπάσκετ και τον αθλητισμό γενικότερα.

Καθημερινά δωρεάν προγνωστικά πριν παίξεις στοίχημα

Όταν στην αρχή της σεζόν γινόταν γνωστό πως ο Παναθηναϊκός θα συμμετάσχει στο γυναικείο πρωτάθλημα μπάσκετ της Α1 με ως επί το πλείστον Νεανίδες, δεν περίμενα σε καμία περίπτωση να φτάσει η μέρα που θα βρω κάτι θετικό σ’ αυτό. Κι εξηγούμαι: κατά τη γνώμη μου, ο φυσιολογικός και πιο ενδεδειγμένος τρόπος για οποιονδήποτε ταλαντούχο αθλητή να αναδειχθεί είναι δουλεύοντας πλάι σε έμπειρους και παίρνοντας τις ευκαιρίες που του αναλογούν, έχοντας πάντα δίπλα του την σιγουριά και την ασφάλεια έτοιμων, ψημένων και «μπαρουτοκαπνισμένων» αθλητών. Όταν ο νεαρός αθλητής, όμως, καλείται να σύρει αυτός το κουπί, ο κίνδυνος να «καεί» από τις συνεχείς – και φυσιολογικές, βεβαίως – «σφαλιάρες» δεν είναι απλά ένα ή το πιο πιθανό σενάριο, αλλά… αναγκαίο κακό.

Κακώς για εμένα, ο Παναθηναϊκός φέτος πήρε την απόφαση να λάβει μέρος στην Α1 με ένα ρόστερ που πέραν των Μπούρλια και Κακαρά, οι οποίες είναι γεννημένες το 1985 και το 1976 αντίστοιχα, αποτελείται από δύο αθλήτριες γεννημένες το ’98 και το ’99 κι όλες οι υπόλοιπες απ’ το 2000 κι έπειτα. Το γιατί στην αρχή της παραγράφου ανέφερα τη λέξη «κακώς» δε χρήζει ανάλυσης, το μαρτυρούν τα αποτελέσματα. Ότι θα έφτανε όμως η μέρα που το πιο «μαύρο» αποτέλεσμα της ιστορίας του συλλόγου θα αποτελούσε αυτόματα το μεγαλύτερο κατόρθωμα και το πιο βαρύ παράσημο αυτής της ομάδας, δεν το περίμενα ποτέ.

Σαφώς και οι λόγοι που το λέω αυτό δεν είναι αγωνιστικοί. Με την αδυναμία του να ανταγωνιστεί μια ομάδα γεμάτη έμπειρες και πρωτοκλασάτες παίκτριες με ευρωπαϊκές παραστάσεις κι εν τέλει να συντριβεί, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να ξεσκεπάσει το ποιόν ανθρώπων που υπηρετούν το μπάσκετ χρόνια και (υποτίθεται ότι) μαθαίνουν τις αξίες που πρεσβεύει το άθλημα σε μικρά παιδιά. Ο λόγος για τον Κώστα Μίσσα.

Τον Κώστα Μίσσα, που το καλοκαίρι κάθισε στο τιμόνι της Εθνικής παίρνοντας προαγωγή απ’ τα μικρότερα στρώματα των αντιπροσωπευτικών μας συγκροτημάτων. Τον Κώστα Μίσσα, που έχει δουλέψει με νεαρούς αθλητές, αγόρια και κορίτσια, έχοντας την ευθύνη εκτός του να τους διδάξει το άθλημα του μπάσκετ, να μεταλαμπαδεύσει κιόλας αρχές και αξίες. Τον Κώστα Μίσσα, που η καριέρα μέχρι σήμερα, του επέβαλε να λειτουργήσει πρώτα ως παιδαγωγός και ύστερα ως προπονητής.

Χθες το απόγευμα, ως προπονητής του Ελληνικού/Ολυμπιακού, ο Κώστας Μίσσας τέθηκε αντιμέτωπος με αθλήτριες στην ηλικία που τόσα χρόνια προπονούσε. Νεανίδες. Δηλαδή… ανήλικες. Όταν λοιπόν, ένας πρώτα απ’ όλα παιδαγωγός αναγκάζεται να αντιμετωπίσει νεαρά κοριτσάκια ηλικίας 16 και 17 χρονών, έχοντας στο δικό του «οπλοστάσιο» εξαιρετικής ποιότητας υλικό, τι λέει η λογική; Ότι θα εξασφαλίσει νωρίς-νωρίς την υπόθεση νίκη και μετά, σεβόμενος την ιδιαιτερότητα του αντιπάλου, θα προσπαθήσει να «προστατεύσει» τις ανήλικες αντιπάλους του, γιατί αυτό (όφειλε να) ήταν το πρώτο πράγμα που τόσα χρόνια δίδασκε τα παιδιά. Ο ΣΕ-ΒΑ-ΣΜΟΣ. Κι όμως τα πράγματα δεν έγιναν έτσι…

Αντί αυτού που ανέφερα, χωρίς να γνωρίζω ούτε να με ενδιαφέρει ιδιαίτερα αν είχε άνωθεν εντολές, ο Κώστας Μίσσας προσπάθησε να λεηλατήσει, να ξεφτιλίσει, να ρεζιλέψει, να ντροπιάσει, να ταπεινώσει ΑΝΗΛΙΚΕΣ ΚΟΠΕΛΕΣ. Γιατί; Επειδή είναι αθλήτριες του Παναθηναϊκού ίσως. Αλλά τι σημασία έχει; Σημασία έχει ότι τα κατάφερε! Και στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα (δεν τις παραθέτω, όποιος θέλει μπορεί να ψάξει να τις βρει) όχι απλά δε ζήτησε συγγνώμη ή έστω δεν προσπάθησε να δικαιολογηθεί, αλλά υπεραμύνθηκε της πράξης του κι έδωσε συνέχεια σε όλη αυτή την αισχρή κι ανήθικη αντιμετώπιση προς τις νεαρές αθλήτριες του Παναθηναϊκού.

Μόνο αυτό που συνέβη χθες, αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι άνθρωποι σαν τον Κώστα Μίσσα δεν έχουν θέση στον χώρο του μπάσκετ. Χθες, ο Κώστας Μίσσας δεν ξεφτίλισε τις ανήλικες αθλήτριες του Παναθηναϊκού. Αυτές ξεφτίλισαν τον Κώστα Μίσσα κι ο Κώστας Μίσσας το ίδιο το άθλημα. Έτσι λοιπόν κι αδιαφορώντας για το τι θα πράξει το Ελληνικό/Ολυμπιακός (δεν περιμένω να γίνει το παραμικρό άλλωστε), θεωρώ βέβαιο πως ο Κώστας Μίσσας δεν θα ξαναπάρει την ευκαιρία να διατελέσει κόουτς Εθνικής ομάδας, πολλώ δε μάλλον, νεανικού τμήματος.

Το ξαναγράφω: παιδαγωγοί του κ@λου δεν έχουν το δικαίωμα να προπονούν νεαρούς αθλητές, ούτε έχουν θέση στο μπάσκετ. Μακριά από εμάς, μακριά από το μπάσκετ μας, μακριά από καθετί Παναθηναϊκό ή αντιπροσωπευτικό.

Κλείνοντας, εάν ο Κώστας Μίσσας διαθέτει ακόμα κάποιο πόστο στην ΕΟΚ, θεωρώ ηθική υποχρέωση του συλλόγου προς το άθλημα του μπάσκετ, να ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙ σε οποιονδήποτε καλαθοσφαιριστή του να αγωνιστεί με τα χρώματα της Εθνικής, μέχρι η Ομοσπονδία να κάνει το αυτονόητο.

ΥΓ: 102-29. 73 πόντοι διαφορά. 73 λόγοι για να ντρέπεσαι.
ΥΓ1: Ιδιαιτερότητα, όπως το εννοείς, δεν είναι να αγωνίζεσαι απέναντι σε ανήλικες αθλήτριες. Οτιδήποτε άλλο θα δικαιολογούσε την απόφασή σου να παίξεις στα «κόκκινα» και να προσπαθήσεις να συντρίψεις τον αντίπαλο. Αυτό, όμως, όχι. Ντροπή σου.