Opponent Analysis: Ζαλγκίρις Κάουνας

Ο Κωνσταντίνος Πάνας αναλύει τους δεκαπέντε αντιπάλους του Παναθηναϊκού στην Euroleague μέσα από μια εκτενή παρουσίαση, περνώντας από τη Βαλένθια του Τσους Βιντορέτα, στη Ζαλγκίρις Κάουνας του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους.

Ο Σάρας έμεινε στην Ζάλγκιρις έχοντας σκοπό να την οδηγήσει σε μεγάλες ευρωπαϊκές δόξες και είναι γνωστό ότι αρνήθηκε την προοπτική της Μπαρτσελόνα. Ίσως δεν νιώθει έτοιμος, ίσως πιστεύει στην τωρινή του ομάδα. Όπως και να ‘χει, ο Γιασικεβίτσιους ήταν ο πολυτιμότερος προπονητής για την περσινή σεζόν, αλλά φέτος πέφτει πολύ μεγαλύτερη ευθύνη στις πλάτες του.

Προγνωστικά στοιχήματος από το Νο.1 site προβλέψεων στην Ελλάδα!

Χάνοντας το… πρωτοπαλίκαρο του, τον Λεκαβίτσιους, έπρεπε να αναζητήσει τρόπους να τον αντικαταστήσει και παράλληλα να φέρει μεγαλύτερη αθλητικότητα στο παιχνίδι του. Γνωρίζει ότι τα γρήγορα πόδια είναι βασικό προσόν σήμερα.

Έτσι, η δικιά του Ζάλγκιρις, που τρέχει το κεντρικό pick-n-roll εξαιρετικά, πέρυσι βασίστηκε σε μια τριάδα main ball handlers για να την σπρώξουν, αλλά φέτος θα δώσει μεγάλη βάση και στην γραμμή των ψηλών.

Ο Μίσιτς, ο οποίος είναι απίστευτος στην κατηγορία δημιουργίας και εκτέλεσης μέσα από pick-n-roll, ήταν ο βασικός του πυλώνας με το που αποχαιρέτησε ο Βέστερμαν. Ψηλός, καλός αμυντικός πάνω στη μπάλα, πολύ δημιουργικός τόσο στον κεντρικό διάδρομο, όσο και πασάροντας στην αδύνατη πλευρά, ενώ έχει βελτιωθεί ακράδαντα στην εκτέλεση μετά από ντρίμπλα κυρίως από μακρινή απόσταση. Έχει εξαιρετική τεχνική αλλά θα πρέπει να αρχίσει να ψάχνει το drive λίγο περισσότερο φέτος και νομίζω ο Σάρας θα του ζητήσει κάτι τέτοιο.

Από την άλλη, ο Ντι Μποστ είναι σίγουρα καλύτερος σκόρερ συνολικά, αλλά και αυτός όχι τόσο streaky shooter. Ο αντικαταστάτης του Λεκαβίτσιους με όλη τη σημασία της λέξης. Γρήγορος, αθλητικός, δυνατό πάτημα στα drive και με τα δύο χέρια και καλός σε split καταστάσεις.

Οι Μιλάκνις και Πάνγκος είναι σίγουρα οι παραγωγικότεροι σουτέρ σε αυτή την ομάδα. Ο μεν πρώτος λειτουργώντας σαν spot και ο δεύτερος με τη μπάλα στα χέρια. Το θέμα και φέτος είναι οι τρεις main ball handlers, Πάνγκος/Μίσιτς/Μποστ, να μπορέσουν να συνεργαστούν, γιατί τα διπλά και τριπλά pick-n-roll που στήνει ανά κατοχή ο Σάρας χρειάζονται τέτοιους παίκτες που να μπορούν να δημιουργήσουν και να πασάρουν εξίσου καλά.

Το δίδυμο Ουλανόβας-Τουπάν μοιάζει αρκετά εξελίξιμο, αλλά θα πρέπει να ανεβάσει την απόδοση του αισθητά στην επίθεση αν θέλει να διατηρήσει την Ζάλγκιρις σε υψηλό επίπεδο. Ο Ουλανόβας έχει μάθει να δρα σε τέτοιες καταστάσεις, αλλά θα πρέπει να μείνει σταθερός συνολικά. Ο Τουπάν από την άλλη είναι πολύ αθλητικός, εξαιρετικός αμυντικός πάνω στη μπάλα, καλό drive, αλλά θα χαθεί αν πρέπει να χρησιμοποιήσει κάτι άλλο από τα αθλητικά του προσόντα στην fast paced pick-n-roll offense του Σάρας. Αν διατηρήσει την συγκέντρωση του σε υψηλό βαθμό, τότε σίγουρα θα χαρίσει ωραία πράγματα.

Η γραμμή των ψηλών φέτος είναι ιδιαίτερα δυναμική και μπορώ να πω ακόμη πιο γεμάτη σε σχέση με πέρυσι. Ο Ντέιβις είναι πολύ πιο πλαστικός από τον Λίμα, όχι τόσο γρήγορος, αλλά θα βάλει τη μπάλα πιο εύκολα στο καλάθι. Διαβάζει καλύτερα το χώρο και είχε πολύ καλή συνεργασία με τον Ντι Μποστ πέρυσι. Δεν είναι τυχαίο ότι τους έφερε… πακέτο από τη Γαλλία ο Σάρας.

Αυτός που μου αρέσει ιδιαίτερα δεν είναι άλλος από τον Άαρον Γουάιτ. Two way ψηλός. ο οποίος δούλεψε άψογα μαζί με τον Μάρκοβιτς πέρυσι. Μακρύς, αθλητικός, κλειδώνει πανέξυπνα τον προσωπικό του και φυσικά εξαιρετικός finisher. Σαν frame μου θυμίζει αρκετά τον Κόλτον Άιβερσον, ο οποίος είναι πιο κλασσικός παίκτης ρακέτας, ενώ ο Γουάιτ τραβιέται και στην περιφέρεια. Νομίζω ότι όπως και ο Μότουμ, έτσι και ο Γουάιτ θα επωφεληθεί από το playbook του Σάρας, στο οποίο δουλεύει πάρα πολύ για την θέση «4».

Ίδιο μοτίβο για την Ζάλγκιρις με μεγαλύτερο βάθος και πολύ πιο αθλητικό…