To αύριο αναμένεται ένδοξο

 
Ο Πράσινος Δικαστής γράφει για την κατάκτηση του Κυπέλλου από τον Παναθηναϊκό, που δικαίωσε και τον ίδιο του τον εαυτό, όσους τον πίστεψαν – μεταξύ αυτών και ο Πράσινος Δικαστής φυσικά – αλλά και όσους μιλούσαν για… νέα ΑΕΚ.

Δόξα και τιμή στον μεγαλύτερο ελληνικό σύλλογο. Τον σύλλογο που έχει προσφέρει τόσες χαρές στους υποστηρικτές του, αλλά και εν γένει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ο σύλλογος αυτός που λέγεται ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ, μετράει ήδη 106 χρόνια ζωής. Κι όμως βρίσκεται στην πιο δύσκολη περίοδο της 106χρονης ιστορίας του. Μια ομάδα που ΠΟΤΕ δεν αντιμετώπισε θέματα χρεών, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που μαστίζει το ποδόσφαιρο εν γένει, εξαιτίας των ατασθαλιών επί πολυμετοχικότητας, βρέθηκε μέσα σε μια διετία στο χείλος του γκρεμού. Από τις ακριβές μεταγραφές, τις ευρωπαϊκές πορείες, στο νταμπλ του 2010 και από ‘κει και μετά ΔΡΑΜΑ. Απαξίωση του ρόστερ, φυγή πρωτοκλασάτων παικτών με αποκορύφωμα την χειρότερη ever, 7η θέση στο πρωτάθλημα και την ευρωπαϊκή απαξίωση, αλλά και την απώλεια του ευρωπαϊκού εισιτηρίου, αδείας μη δοθείσης.

Κι όμως, ο Παναθηναϊκός φέτος, ξεκίνησε από το μηδέν. Με ένα εγχείρημα-ρίσκο. Μικρό μπάτζετ και στελέχωση της βασικής ομάδας με τα παιδιά των ακαδημιών. Και όμως. Μπήκε στα πλέι οφ και το κυριότερο – γιατί αυτό σχολιάζουμε σήμερα- ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΕΝΑΝ ΤΙΤΛΟ. Κάτι το οποίο τα παλαιότερα χρόνια αποτελούσε το αυτονόητο δεδομένων των οικονομικών και αγωνιστικών συνθηκών, έγινε σε μια εποχή λιτότητας. Τέσσερα χρόνια μόλις μετά το επικό νταμπλ του 2010 και 10 ακριβώς χρόνια μετά το νταμπλ του 2004. Η ιστορία την τελευταία 15ετία περίπου, μας ήθελε να κατακτούμε τίτλους κάθε 7 χρόνια κι αν. Κι όμως, η αρμάδα του Αναστασίου, απέδειξε ότι είναι ομάδα με καρύδια και ότι έχει τα φόντα να διεκδικεί και να κατακτά τίτλους. Δεν αποδείχτηκε τώρα ότι η ομάδα αυτή μπορεί. Αποδείχτηκε με το πέρας της σεζόν, καθ’ όλη τη διάρκειά της. Είδαμε πρόοδο χρόνο με το χρόνο. Βελτίωση, δέσιμο. Εξαιρετική μπάλα και απόλυτα εξαιρετική δουλειά στις προπονήσεις. Αποτελέσματα κόντρα σε θεωρητικά ανώτερους αντιπάλους. Ο Παναθηναϊκός έβαλε κάτω και τους δύο ισχυρούς του πρωταθλήματος, Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ. Η κατάκτηση του Κυπέλλου ήταν ένας τίτλος που άξιζε στον Παναθηναϊκό για τη φετινή προσπάθειά του και ΑΠΟΛΥΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΞΙΑ ΤΟΝ ΚΕΡΔΙΣΕ. Διασύροντας στον τελικό με το ευρύ 4-1, κόντρα στην μεγαλύτερη απάτη του ελληνικού πρωταθλήματος, τον ΠΑΟΚ του Σαββίδη, που έταξε λαγούς με πετραχήλια και εν τέλει ο ΠΑΟΚ έχασε τα πάντα και διεκδικεί στα πλέι οφ ό.τι και ο Ατρόμητος και ο Παναθηναϊκός.

Αυτό που κατάφερε ο Παναθηναϊκός, αποδεικνύει κάτι το οποίο υφίσταται και σε άλλες μεγάλες ομάδες εκτός συνόρων. Οι ομάδες ΔΕ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΙ με εκατομμύρια. Δημιουργούνται, δένουν, δουλεύονται. Συμπληρώνονται και με μικρότερα ποσά για αγορά παικτών. Ο Παναθηναϊκός των 5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΜΠΑΤΖΕΤ έβαλε τα γυαλιά στα 32 εκατομμύρια των Σαββίδη και Μαρινάκη. Ο Παναθηναϊκός δεν ακολουθεί ούτε πρέπει να ακολουθεί και ούτε του ταιριάζει κιόλας το μοντέλο ας πούμε της Ρεάλ, ή της Παρί. Ο Παναθηναϊκός είναι αντίστοιχος της Πόρτο, της Μπαρτσελόνα, του Άγιαξ, όλων των ομάδων που αποτελούν βιομηχανίες παραγωγής εγχώριου ποδοσφαιρικού προϊόντος. Και έχει αποδείξει το Τριφύλλι ότι το κάνει καλύτερα απ όλους στο ‘Ελλαδιστάν. Πόσους παίκτες έχει αναδείξει με τα χρόνια. Οπότε πρέπει να το εκμεταλλευτεί. Όντας αυτή τη στιγμή στελεχωμένος από ανθρώπους που κατέχουν το θέμα ”ακαδημίες και ανάπτυξη”, μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Ο Παναθηναϊκός χτίζει μια ομάδα που θα διεκδικεί τίτλους, δεν αργεί η στιγμή. Ίσως θέλει λίγο χρόνο ακόμα το πρωτάθλημα, αλλά ο Παναθηναϊκός θα αναγεννηθεί μόνος του από τις στάχτες του. Δε χρειάζεται καμιά πτώχευση και Γ’ εθνική – εντάξει δε συγκρίνονται και τα μεγέθη των χρεών της ΑΕΚ (120 εκ) με τα χρέη του Παναθηναϊκού (κάτω από 30 εκ).

Κανείς βέβαια δεν περίμενε τόσο ευρεία επικράτηση επί του ΠΑΟΚ στον τελικό. Εγώ είχα έναν φόβο μέσα μου, τους τελικούς που θεωρούνται τελειωμένη υπόθεση, πρέπει να τους φοβάσαι. Τι κι αν δεν είχε ο ΠΑΟΚ τον Αθανασιάδη, τον Κατσουράνη, τον Νάτχο. Δεν παύει να είναι μεγάλη ομάδα με έμπειρους παίκτες. Αλλά τελικά αποδείχτηκε ότι είναι ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΙ κι έχουν δρόμο ακόμα για να κάνουν πρωταθλητισμό. Αν και πάλεψαν λίγο τον Τελικό, δικαίως διασύρθηκαν, γιατί εν γένει δεν μπήκαν ποτέ στο γήπεδο.

Τι να πει κανείς βέβαια και για αυτόν τον Μάρκους Μπεργκ. Τεράστιος παίκτης, το απόλυτο εργαλείο του Παναθηναϊκού, πήρε την ομάδα από το χέρι και την απογείωσε φέτος. Μακάρι να μείνει για χρόνια, έχει πολλά να προσφέρει. Σε αντίθεση με τον Πέτριτς που με απογοητεύει, αλλά θέλω να πιστεύω ότι έχει ακόμα χρόνο προσαρμογής και μόλις αγγίξει ένα σημαντικό ποσοστό ετοιμότητας και προσαρμογής θα δείξει περισσότερα. Στην ουσία ήταν η δεύτερη μόλις μεταγραφή που δεν ”έκατσε καλά” μαζί με τον συνεχώς τραυματία Μπαϊράμι. Από ‘κει και πέρα, αναμένονται κι άλλες προσθήκες που θα κάνουν ακόμα πιο ανταγωνιστικό τον Παναθηναϊκό και δε θα τον αφήνουν νωρίς μακριά από τον τίτλο.

Για να πούμε και δυο λόγια για τη Νέα Λεωφόρο. Πραγματικά ενθουσιάστηκα με τα σχέδια. Όταν πραγματοποιηθεί θα είναι ένα πραγματικό στολίδι. Ο Αλαφούζος στον οποίο οφείλουμε πολλά συγχαρητήρια και εκτίμηση, έκανε πράγματα που τόσα χρόνια δεν έκαναν άλλοι. Μετατρέπει τη Λεωφόρο – που είναι 90 ετών γήπεδο – σε ένα σύγχρονο γήπεδο με μεγαλύτερη χωρητικότητα που θα εξυπηρετήσει άρτια την ομάδα, μέχρι να γίνει το θαύμα και να βρεθεί η οικονομική και τεχνική φόρμουλα για την κατασκευή ενός νέου παλατιού για τον Παναθηναϊκό, γιατί για να λέμε την αλήθεια, 20.000 ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΘΑΣ.

Από κει και πέρα τώρα συγκεντρωνόμαστε στα πλέι οφ, όπου θα πρέπει να κατακτήσουμε αυτό που μας αξίζει, τη δεύτερη θέση. Και ο ΠΑΟΚ φυσικά την… 4η. Οι πιο δυνατοί του τουρνουά σαφώς είναι ο Ατρόμητος και ο Παναθηναϊκός (τι είναι αυτό το πράγμα, ούτε χτες τους κερδίσαμε τους κερατάδες) και αυτοί θα κονταροχτυπηθούν για το σεντόνι. Ο ΠΑΟΚ, με κεκλεισμένες θύρες (λόγω της τιμωρίας για τα επεισόδια της Τούμπας στον ημιτελικό του κυπέλλου με τον Ολυμπιακό), με εσωτερικές και αγωνιστικές αναταραχές, δεν έχει και πολλές ελπίδες. Ο Γεωργιάδης δεν προλαβαίνει να συμμαζέψει τα κομμάτια του διαλυμένου ψυχολογικά, αγωνιστικά και οπαδικά ΠΑΟΚ, ούτε το κακό κλίμα μετά τον διασυρμό από την Πανάθα στο ΟΑΚΑ. Οπότε πρέπει ο Παναθηναϊκός, ΠΡΕΠΕΙ ΕΥΚΟΛΑ, να καθαρίσει την πρώτη θέση στα πλέι οφ.

Υ.Γ.1 Κάτι πήρε το αφτάκι μου ότι οι γαύροι θέλουν Τελικό Σούπερ Καπ με τον Παναθηναϊκό. Είναι αυτό που λένε, αν ξεπαρθενιαστείςυ ΤΟ ΘΕΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

Υ.Γ.2 ΝΤΡΟΠΗ στους ΠΑΟΚτζηδες για τις ύβρεις κατά του Σαλπιγγίδη. Είναι ένας από τους πιο φιλότιμους, ταπεινούς και επαγγελματίες παίκτες, με φανερά τα αισθήματά του για τον ΠΑΟΚ χωρίς να πουλάει οπαδιλίκι. Πήγε στον Παναθηναϊκό να πάρει τίτλους και να διακριθεί στην Ευρώπη και ξαναγύρισε σε σας. ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ. Τον Κατσουράνη, εντάξει τον ξέρουμε τι αληταράς είναι. Σάλπι γύρνα στην Πανάθα που σε γουστάρουμε με χίλια κι ας χάνεις το κοντρόλ καμιά φορά.