Λεμονής: «Το Γουέμπλεϊ τελείωσε, πλέον θα υπάρχει μόνο η Νέα Φιλαδέλφεια!»

Ελεεινός Λεμονής σε ρόλο προπαγανδιστή, φανέρωσε ξανά τι σχεδιάζει να επιβάλλει ο Ολυμπιακός με την κατάκτηση του Conference League.

Διαβάστε παρακάτω μέρος όσων έγραψε ο πρώην προπονητής του Ολυμπιακού, που υπήρξε φυσικά στον πάγκο των Πειραιωτών στα χρόνια της πρώτης «παράγκας»:

«Η Ευρώπη πάντα ήταν ένα απωθημένο. Ένα άπιαστο όνειρο! Οι Παναθηναϊκοί είχαν πάντα το Γουέμπλεϊ ως σημείο αναφοράς. Οι φίλοι της ΑΕΚ το δικό τους 1977. Εμείς; Θαρρείς και κάποιος μας είχε καταραστεί να μην ξεπερνάμε ποτέ το εμπόδιο του δεύτερου γύρου. Ακόμη και σε χρονιές που ζήσαμε ανεπανάληπτους θριάμβους. Όπως τότε με τον Άγιαξ. Εκείνο το βράδυ αισθανόμασταν ότι μπορούσαμε να κατακτήσουμε τον κόσμο. Όπως το νιώθαμε και απέναντι στη Λεβερκούζεν, απέναντι στη Βέρντερ, στην Ρεάλ, τη Λάτσιο. Η παρουσία σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης, όμως, αρνούνταν πεισματικά να έρθει. Το συζητάγαμε πολύ μεταξύ μας για χρόνια στα αποδυτήρια. Μας πονούσε πολύ η Ευρώπη τη δεκαετία του ‘80.

Βλέπαμε τον Παναθηναϊκό να φτάνει ξανά σε ημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και μας… έτρωγε το σαράκι: Γιατί μόνοι εκείνοι και όχι και εμείς. Τη μια φορά ήταν η ατυχία, την άλλη τα δικά μας λάθη, την επόμενη η ανωτερότητα των αντιπάλων μας. Τα αίτια ήταν ποικίλα και διαφορετικά, η απογοήτευση στο τέλος της διαδρομής πάντα η ίδια. Θυμάμαι την πρώτη μου ομιλία στα παιδιά όταν βρέθηκα στον πάγκο του Ολυμπιακού για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό παιχνίδι στο Λίβερπουλ. Προσπαθούσα να τους κάνω να αισθανθούν ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε τους πάντες, αρκεί να αποκτούσαμε τη δική μας ταυτότητα. Να πιστεύαμε στον εαυτό μας.

Πλέον με τα social media η κριτική που ασκείται στους πδοοσφαιριστές και τους προπονητές είναι απάνθρωπη. Παλιότερα εμείς είχαμε να αγωνιούμε για τις εφημερίδες που κυκλοφορούσαν το επόμενο πρωινό. Τώρα; Σε “πυροβολούν” 24 ώρες το 24ωρο. Πρέπει να αντέξεις με όλη τη δύναμη της ψυχής σου. Τι άκουγαν αυτά τα παιδιά στις αρχές του Γενάρη όταν η ομάδα βρισκόταν απέναντι σε ένα τσουνάμι απαξίωσης; Έμειναν όρθια, άντεξαν και μας χάρισαν αυτές τις ανεπανάληπτες στιγμές. Κοίταζα παντού γύρω μου δακρυσμένα πρόσωπα και σκεφτόμουν την ειρωνεία με την οποία αντιμετωπίζονταν ο Βαγγέλης Μαρινάκης και ο Κριστιάν Καρεμπέ κάθε φορά που μοιράζονταν δημόσια τα όνειρά τους για παρουσία του Ολυμπιακού σε έναν ευρωπαϊκό τελικό.

Φεύγοντας από το γήπεδο προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω τι είχε συμβεί. Και στο μυαλό μου είχα τον πατέρα μου και το θείο μου. Τους δύο ανθρώπους που με μύησαν στη μοναδικότητα αυτού του τεράστιου συλλόγου. Θα ήθελα να έχουμε ζήσει μαζί κι αυτή τη στιγμή. Ο Θεός με ευλόγησε να τη ζήσω με τα παιδιά μου και τον εγγονό μου. Πλέον το όνειρο που κουβαλούσα από μικρό παιδί είχε γίνει πραγματικότητα! Και θα μπορώ πλέον να λέω στον Μπίλι και τον “Σκου” ότι το Γουέμπλεϊ τελείωσε. Από τα χρόνια που παίζαμε μαζί στον Αττικό – όταν το γνήσιο, αυθεντικό και αγνό ποδοσφαιρικό καλαμπούρι ήραν κομμάτι της ζωής μας – ήτανε μόνιμα στα χείλη τους! Πλέον θα υπάρχει μόνο η Νέα Φιλαδέλφεια!».

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Μάντζαρης: «Αυτόν τον σέντερ θα έπαιρνα στον Παναθηναϊκό αν γινόταν!»
• Η παρουσία του Χολμς δεν έφτασε για να καλύψει το κενό του Λεσόρ! – Οι αριθμοί του με τα «πράσινα»
• Μπόγρης: «Ο Αταμάν αντιμετώπισε τον Χέις-Ντέιβις ως συμπληρωματική επιλογή! – Ο Λεσόρ κουράζεται εύκολα»
• Παναθηναϊκός: Οι πιθανότητες των «πράσινων» για πλεονέκτημα έδρας – εξάδα!
• Ολυμπιακό άθλημα η σφυρίχτρα! – Νέα… πρωτοπορία στην Ευρώπη