Ο «ψεύτης» κι ο «κλέφτης» τον πρώτο χρόνο χαίρονται!

Ο Στέφανος Καπίνο υποβιβάστηκε στην ομάδα Κ20 του Ολυμπιακού και ο Πράσινος Δικαστής εξηγεί πώς για μια ακόμη φορά βγήκε αληθινή η ρήση του θυμόσοφου λαού «ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται».

Στη ζωή, όλα είναι “κύκλος”. Μάλιστα, έχει την τάση να “τιμωρεί” αδέκαστα όσους δεν εκτιμούν το παρελθόν τους, λειτουργώντας συμφεροντολογικά σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς και όχι μόνο. Βραχυπρόθεσμα, όλα μπορεί να μοιάζουν όμορφα, τέλεια και ιδανικά. Ωστόσο, όταν υπογράφεις συμβόλαιο με το… “διάβολο”, το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο.

Προγνωστικά στοιχήματος από το Νο.1 site προβλέψεων στην Ελλάδα!

Έτσι συνέβη και στην περίπτωση του… Στεφανάκου του Καπίνο. Ναι, αυτού του φερέλπιδος τερματοφύλακα, που αποφάσισε να ντυθεί στα “ερυθρόλευκα”, ενώ πριν μερικά χρόνια έδειχνε τα… “άχαμνά” του στον κόσμο του Ολυμπιακού και έκανε “χόρτο μαγικό” με τη Θύρα 13 στο “πέταλο”. Ο Στέφανος νόμιζε πως με το οπαδιλίκι μπορεί να βαδίσει στα χνάρια του Αντώνη Νικοπολίδη, όμως ξέχασε ότι… δεν είναι κάθε μέρα Κυριακή.

Μετά τα τρία “τεμάχια” που εισέπραξε στο ΟΑΚΑ στο ντέρμπι με την ΑΕΚ, με το πρώτο να έχει ειδική και ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μας, καθώς η μπάλα ξέφυγε από την αγκαλιά του και κατέληξε στα δίχτυα, ενημερώθηκε από τους ανθρώπους του σωματείου του Πειραιά πως από εδώ και στο εξής θα προπονείται με την “ερυθρόλευκη” Κ20. Η κατάσταση έμελλε να αλλάξει για λίγο, καθώς ο Σερ Τάκης Λεμονής αποφάσισε να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία, ωστόσο το γυαλί είχε ήδη ραγίσει.

Κλασσική τακτική των λιμανίσιων, να πετούν στον κάδο με την πρώτη “στραβή” το οτιδήποτε, έχοντας φυσικά ιδιαίτερη έφεση στους “κωλοτούμπες”. Άλλωστε, και ο Σπύρος Ρισβάνης, αυτός ο Ζεράρ Πικέ των “φτωχών” και των “αδύναμων”, νόμιζε πως θα βρίσκεται στον Ολυμπιακό μέχρι το ντέρμπι κόντρα στον Παναθηναϊκό, επιστρέφοντας στη Λεωφόρο ως “ερυθρόλευκος”. Ούτε το καλοκαίρι δεν έβγαλε…

Ρόδα είναι και γυρίζει, λοιπόν. Και… ποτέ δεν ξέρει κανείς. Ίσως αύριο – μεθαύριο δούμε και τους δυο μαζί ξανά στον Ολυμπιακό. Όχι σε αυτόν του Πειραιά, όμως, αλλά σε αυτόν του… Λαυρίου.