«Τι Final Four? Who go to Final Four?» – Ο Ζοτς, ο Αταμάν και τα social media

Στο επίκεντρο των τελευταίων ημερών οι αντιδράσεις στα social media μετά την ήττα στη Μπολόνια και οι… συγκρίσεις με την εποχή «Ζοτς».

Η «χρυσή» εποχή των social media, όπου ο κάθε ένας από εμάς (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) έχει ένα πληκτρολόγιο και εκφράζει την άποψή του, είναι μία τελείως διαφορετική εποχή από το (όχι και τόσο μακρινό) παρελθόν.

Συμπληρώνονται φέτος 20 χρόνια από την αποτυχία του 2006. Ο Παναθηναϊκός του 12-2 στην κανονική διάρκεια της Euroleague και της πρώτης θέσης στο Top-16, αποκλείεται εντός έδρας από την Ταού. Τότε δεν υπήρχαν social media, αλλά μόνο κόσμος που στήριζε την ομάδα.

Αλήθεια, θα γινόταν κάτι τέτοιο στην εποχή που δεν έχει τελειώσει ένα παιχνίδι και ήδη υπάρχουν «πύρινες αναρτήσεις» εναντίον του Παναθηναϊκού από κάποιους που θέλουν να αποκαλούν τον εαυτό τους φίλαθλο της ομάδας;

Είναι αρκετά ξεκάθαρο ότι αυτό που γίνεται φέτος σε πολλές περιπτώσεις με τον Αταμάν θυμίζει… ανυπόγραφα άρθρα για τον Ομπράντοβιτς στο παρελθόν. Θυμάται κανένας τι έγινε την πρώτη χρονιά του Ομπράντοβιτς στον πάγκο του Παναθηναϊκού; Και τι έγινε την πρώτη χρονιά του Αταμάν; Ναι, σωστά. Και οι δύο ήταν πρωταθλητές Ευρώπης. Ευτυχώς, τότε δεν υπήρχαν τα social media. Δεν υπήρχαν τα άρθρα των δημοσιογράφων (ναι, εννοείται ότι δεν είναι εξαίρεση) που να βρίσκουν… λάθη και σφάλματα σε δευτερόλεπτα.

Αντίθετα, υπήρχε η υπομονή, η αγάπη για την ομάδα ανεξαρτήτως της εθνικότητας του προπονητή. Γιατί, τα τελευταία χρόνια, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τέτοια ζητήματα…

Στο αρχικό θέμα μας:

Φανταστείτε τον Παναθηναϊκό να χάνει 3 σερί παιχνίδια από 3 ομάδες με διαφορετικούς στόχους, σε διάστημα δύο εβδομάδων. Και το ένα παιχνίδι με 20+ πόντους. Από μία ομάδα – επίσης φαβορί για τη διοργάνωση. Τι θα γινόταν το 2026; Ευτυχώς το 2007, δεν είχαμε τέτοια προβλήματα. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχασε από την Μπαρτσελόνα με 87-66 (21/3/2007), αλλά… έφτασε μέχρι το τέλος σε ΜΥΘΙΚΟ F-4 στο ΟΑΚΑ.

Φανταστείτε τον Παναθηναϊκό αφού έχει κατακτήσει την Euroleague, να αποκλείεται πριν τα play offs από Σιένα (ή όποια θέλετε…), Εφές και Παρτιζάν. Να μην είναι καν στην οκτάδα της διοργάνωσης. Το σύμπαν να βράζει σε sites και social. Ευτυχώς τότε είχαμε μόνο εφημερίδες, τον Παναθηναϊκό πρωταθλητή και με τις βάσεις για την επόμενη χρονιά. Ναι, ναι. Για το 2008 μιλάμε.

Φανταστείτε τον Παναθηναϊκό με το καλύτερο ρόστερ της ιστορίας του. Εξάλλου, φέτος αρκετοί αυτό θεωρούν. Ότι το ρόστερ είναι εφάμιλλο του 2009. Τι είχε γίνει, αλήθεια, τότε; Ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς, το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση, βγαίνει 3ος στην κανονική διάρκεια με ρεκόρ 7-3. Ήττα με 90-66 (!) από την Μπαρτσελόνα, εύκολο διπλό των Καταλανών στο ΟΑΚΑ (76-87), ήττα στην Σιένα (82-77). Και μετά… 56 πόντοι ενεργητικό σε ήττα από την Παρτιζάν στο Top-16. Να μιλήσουμε για το break της Σιένα στο ΟΑΚΑ; Αφήστε το καλύτερα. Τότε όμως είπαμε. «Παρέλαση» στην Ιταλία και τα υπόλοιπα στο Βερολίνο είναι ιστορία.

Φανταστείτε όμως και αποκλεισμό από το Top-16… πάλι. «Ταβερνιάρης» ή μύθος; «Αποκλεισμός από την Παρτιζάν του πενιχρού μπάτζετ και το… Μαρούσι» ήταν το αποτέλεσμα μίας μεγάλης μπασκετικής επένδυσης το 2010. Και, φυσικά, πρωτάθλημα στο «υπό κατεδάφιση» ΣΕΦ. Το ρεκόρ 2-4 στο Top-16 της Euroleague ξεχάστηκε γρήγορα.

Το καλοκαίρι του 2010, έγιναν οι πρώτες αλλαγές. Η απώλεια του Σπανούλη, η μείωση του budget και η… αμφισβήτηση έγιναν καθημερινότητα. Φανταστείτε ήττες από «Τσεντεβίτα», «Βαλένθια», μέχρι το… κάζο από την Λιέτουβους Ρίτας. Για όποιον δεν θυμάται, ο Παναθηναϊκός έχασε εντός έδρας από τους αδιάφορους Λιθουανούς και «έπεσε» πάνω στην Μπαρτσελόνα, με μειονέκτημα έδρας, με το F-4 στη Βαρκελώνη. Φανταστείτε τι θα γινόταν σήμερα, αν ο Παναθηναϊκός έχανε το πλεονέκτημα (πχ) από την Βιλερμπάν ή την Μπασκόνια στο ΟΑΚΑ. Πανηγύρι, ε;

Ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς τον ήξερε τον δρόμο. Το (απ)έδειξε περίτρανα με το «διπλό» εκεί που έπρεπε, όταν έπρεπε. Όλα αυτά τα χρόνια, με τα πάνω και τα κάτω, είχαμε και το αδιανόητο ξέσπασμα. «Τι Final Four? Who go to Final Four?».

Όποιος εντοπίζει ομοιότητες με τον Αταμάν αυτών των ημερών, ναι δεν είναι παράλογος. Όποιος ψάχνει τις διαφορές, θα τις βρει ίσως στα social media και στα… «social media».

ΥΓ. Φανταστείτε τον Μάικ Μπατίστ. Τι θα διαβάζαμε και – ίσως – τι δε θα βλέπαμε στον Παναθηναϊκό.

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Παναθηναϊκός: Η άνοδος του Ρενάτο και τα δεδομένα για το μέλλον του!
• Ο Τσιμεντερίδης τους… ένωσε όλους: Κουτσιαύτης, Λαμπαδαρίου και Σπάθας συμφωνούν! – «Καθαρό πέναλτι, τραγική διαιτησία»
• Μπενίτεθ: «Αν όλα πάνε καλά θα είμαστε ΟΚ, αν όχι, όλοι θα δείξουν τον προπονητή!»
• Τζούριτσιτς: «Όλοι αυτό έχουν στο μυαλό τους! – Πρέπει να δώσουμε το 120%»
• Σισοκό: «Ήταν απογοήτευση, υπήρχαν σημαντικά παιχνίδια! – Θα είναι δύσκολα»