Παπαπέτρου: «Ασύλληπτος ο Ναν! – Πολλά καλάθια του είναι και φάουλ»

Ο Ιωάννης Παπαπέτρου μίλησε για τον θρίαμβο στο ΣΕΦ κι άφησε αιχμές για την διαιτησία.

Αναλυτικά τα όσα ανέφερε:

Για το παιχνίδι: «Είμαστε 2-0 με την πλάτη στον τοίχο, θέλουμε άλλο ένα, γιατί το επόμενο είναι αυτό που κρίνει το Πρωτάθλημα. Χρειάστηκε να παίξουμε σκληρά, να καταθέσουμε ψυχή, να δώσουν όλα τα παιδιά κάτι. Η σκληράδα μας και η ποιότητά μας είναι αδιαμφισβήτητη και το δείξαμε».

Για το τι άλλαξε στο δεύτερο μέρος: «Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε δυνατά. Στο ημίχρονο καταλάβαμε ότι πρέπει να ηρεμήσουμε και νομίζω παίξαμε ένα καλό δεύτερο ημίχρονο».

Για τον Ναν : «Ο Κέντρικ είναι ασύλληπτος, είναι κατά την γνώμη μου ο καλύτερος σκόρερ στην Euroleague. Βάζει δύσκολα καλάθια. Έβαλε πολλά καλάθια, που κάλλιστα θα μπορούσε να έχει πάρει και φάουλ. Βάζει ένα φλότερ στα τρία μέτρα, θα μπορούσε να σφυριχτεί και φάουλ».

Για το αν κέρδισε τον Ολυμπιακό στο δικό του παιχνίδι: «Παίξαμε το δικό μας παιχνίδι, γι’ αυτό κερδίσαμε».

Για το 5ο παιχνίδι: «Δεν σκέφτομαι κάτι, πηγαίνουμε προφανώς να κερδίσουμε. Να προετοιμαστούμε για αυτό το παιχνίδι. Η τύχη είναι στα χέρια μας, εκκρεμεί ένα παιχνίδι, περιμένουμε τον κόσμο μας, να δείξει την κλάση του και εμείς να κάνουμε τη δουλειά μας».

Για το γεγονός ότι είναι ήρεμος: «Κάνω διαλογισμό. Η ένταση είναι φυσιολογική, υπάρχουν διάφορα μέτωπα. Θεωρώ ότι είναι φυσικό να βγαίνει στο γήπεδο, σε έναν άλλον όχι. Προσπαθούμε να συγκεντρωθούμε στο παιχνίδι και να κάνουμε όσο το καλύτερο γίνεται».

Για το αν θα βρεθεί στο προολυμπιακό τουρνουά: «Είναι μία απάντηση που δεν ξέρω ακόμη, θα απαντηθεί όταν τελειώσει το Πρωτάθλημα».

📌 Διαβάστε ακόμη…

• Αταμάν σε δήλώση του στην ΚΑΕ Παναθηναϊκός: «Είμαστε όλοι πεπεισμένοι ότι θα κλείσουμε τη σειρά στο ΟΑΚΑ»
• Λεσόρ: «Ήταν… πεινασμένοι – Ίσως εμείς ήμασταν ικανοποιημένοι από τις δύο νίκες στη Βαλένθια»
• Ολοκληρώθηκε η μίνι προετοιμασία του Παναθηναϊκού για το Game 4 με Βαλένθια (pics)
• Δεν μίλησε ο Αταμάν στη media day πριν από το Game 4! – Ο λόγος
• Παπαδημητρίου: «Ήμουν πάντα ο άνθρωπος, ο οποίος “δεν ήταν το δικό μας παιδί”»