Ο «αστερίσκος» στις δηλώσεις του Πιτίνο

Το μπάσκετ που κέρδισε, ο «αστερίσκος» στις δηλώσεις του Πιτίνο και η επόμενη μέρα που θα πρέπει να μας βρει ενωμένους. Σχολιάζει ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος. 

Πολύ όμορφο το απόγευμα της Τετάρτης (12/6) στην Πάτρα. Αθλητικός πολιτισμός από το μεγαλύτερο σωματείο στην Ελλάδα, που μπορεί να ελέγξει τους οργανωμένους του, και πολύ όμορφη παρουσία από το Πατρινό κοινό. Βλέποντας όλο αυτό το παιχνίδι από έξω προς τα μέσα οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι το μπάσκετ που κινδύνεψε με τις αποφάσεις της ΚΑΕ Ολυμπιακός και έφτασε ένα βήμα πριν την καταστροφή, τελικά κέρδισε. Ναι, το μπάσκετ προχθές κέρδισε. Η εικόνα ήταν μαγευτική όπως αρμόζει στον αθλητικό πολιτισμό.

Στα πλαίσια αυτής της γιορτής ο Ρικ Πιτίνο προέβη σε πολύ όμορφες δηλώσεις για ακόμη μία φορά, αλλά με έναν αστερίσκο να υπάρχει σε αυτές. Όπως δήλωσε, οι «ερυθρόλευκοι» πρέπει να παραδεχτούν το λάθος τους, ότι το ελληνικό μπάσκετ χωρίς Ολυμπιακό δεν γίνεται να υπάρξει και ότι ο ένας “αιώνιος” έχει ανάγκη τον άλλον.

Ναι, αυτά είναι πολύ ωραία σε περίπτωση που μιλούσαμε για μία υγιή ατμόσφαιρα γεμάτη παιδεία. Δυστυχώς, όμως, δεν μιλάμε για μία τέτοια. Ο «πράσινος» coach ευτυχώς δεν έχει ζήσει τα σκηνικά στο ΣΕΦ με τις φωτοβολίδες, τις κροτίδες, τα μπουκάλια και τα λοιπά που συμβαίνουν όταν ο Ολυμπιακός βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Σε έναν πολιτισμένο κόσμο, ναι, ο Πιτίνο έχει απόλυτο δίκιο, αλλά απέχουμε από τον πολιτισμένο κόσμο στην Ελλάδα δυστυχώς. Φυσικά – μην το ξεχνάμε – πάντοτε με την ανοχή της Πολιτείας γίνονται τα έκτροπα του ΣΕΦ.

Για τα αγωνιστικά δεν μπορούμε να πούμε πολλά. Είναι δύσκολη περίοδος για να μιλάμε για μπάσκετ. Ο λόγος είναι προφανής. Όλοι μας απλά περιμένουμε την Παρασκευή, όπου θα κατακτηθεί το πρωτάθλημα και ταυτόχρονα όλοι μας αγωνιούμε για την επόμενη μέρα.

Παρόλα αυτά, πρέπει να μιλήσουμε λίγο για το παιχνίδι. Ο Προμηθέας δίνει ρεσιτάλ καλής κυκλοφορίας μπάλας, άριστου spacing και σκεπτόμενου μπάσκετ. Όταν ο Παναθηναϊκός παίζει καλή άμυνα και αναγκάζει τους αντιπάλους του να βγουν από τον «ζώνη άνεσης», τότε τα πράγματα γίνονται πολύ απλά στην επίθεση. Ο μοναδικός τρόπος να σπάσεις τις καλές επιθέσεις του Προμηθέα είναι να αναγκάσεις τους παίκτες του να ντριπλάρουν περισσότερο από ότι πασάρουν. Η κατάχρηση ντρίμπλας καταστρέφει ολοσχερώς το παιχνίδι της Πατρινής ομάδας.

Την Παρασκευή ευτυχώς το γήπεδο θα γεμίσει και όλοι μαζί θα πανηγυρίσουμε ένα ακόμα νταμπλ. Ένα ακόμα τρόπαιο θα μπει στην τροπαιοθήκη και θα σημάνει το τέλος της πιο περίεργης χρονιάς που έχουμε ζήσει ποτέ. Περίεργη για πολλούς λόγους, από αγωνιστικούς έως και εξωαγωνιστικούς. Ταυτόχρονα όμως, θα δίνει το έναυσμα για μία νέα περίοδο που θα πρέπει να βρει τον Παναθηναϊκό ενωμένο για τον μεγάλο στόχο, που είναι η επιστροφή στην ελίτ της Ευρώπης.

Όλα αυτά θα τα πούμε μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Μέχρι τότε υπομονή.

ΥΓ: Ο Καλάθης τελείως «σβηστά» κάνει συνεχώς double – double.

ΥΓ1: Ο Βουγιούκας είναι υπερπολύτιμος, γιατί κατά την παρουσία του στο παρκέ δίνει τεραστία ηρεμία στην ομάδα.