Ο Νέος Παναθηναικός και η… Νέα Λεωφόρος

Ο Πράσινος Δικαστής σχολιάζει και αυτή την εβδομάδα την πράσινη επικαιρότητα μετά την ”τζάμπα” ήττα από τον Ατρόμητο μέσα στην Λεωφόρο και το γηπεδικό ζήτημα μετά την πρόταση Παν.Κι για τη ”Νέα Λεωφόρο”.

Γεια σας μάγκες. Τι παίζει εδώ; Μουδιάσαμε πάλι ομολογουμένως μετά τη νέα ήττα στη Λεωφόρο παρότι είχε προηγηθεί μια σούπερ εμφάνιση με την 4αρα κόντρα στην Καλλονή, με μπαλάρα και γκολάρες. Λογικό, ξενερώσαμε. Για πολλούς λόγους. Τρίτη ήττα μέσα στην έδρα μας και αρνητικό ρεκόρ εντός έδρας στον Α’ γύρο για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος – έχουμε χάσει από Πανθρακικό, Γαύρο και τώρα από τον Ατρόμητο – τη στιγμή που φέτος θέλαμε όσο το δυνατόν πιο απόρθητη τη Λεωφόρο. Απώλεια της 3ης θέσης και απόσταση 4 βαθμών από αυτή.

Μέσα σε όλα αυτά χάσαμε και τον Μπεργκ που θα λείψει 10 μέρες και θα τον ξαναδούμε από το νέο έτος. Γκολάρα έβαλε πάλι ο παικταράς – γκολ με ψιλοκρεμαστό σουτ για δεύτερη συνεχόμενη αγωνιστική – και μετά… αντίο σας. Αντικαταστάθηκε από τον Κλωναρίδη και η ομάδα του Αναστασίου έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της. Μπλακ άουτ στο β’ ημίχρονο και απώλεια μιας σπουδαίας νίκης.

Ευκαιρίες κάναμε βέβαια αλλά ήμασταν τραγικά άστοχοι και με την απουσία του Μαέστρου Μπεργκ, δυσκόλεψαν πολύ τα πράγματα, με αποτέλεσμα να έρθει η ήττα. Δε θα σταθώ βέβαια τόσο στην επιθετική ανάπτυξη του Παναθηναϊκού, από την οποία είμαι πολύ ευχαριστημένος, αλλά στην άμυνα που για μια ακόμα μία φορά θα τονίσω ότι μας έχει κατακάψει περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά. Και τυφλός διαπιστώνει ότι πλέον η επίθεση μας σκοράρει πιο πολύ, ώστε να βάζουμε περισσότερα απ’όσα θα φάμε, παρά να κερδίσουμε. Σε όλα σχεδόν τα ματς έχουμε ισοφαριστεί, σίγουρα γενικά τρώμε γκολ και μάλιστα πολλές φορές εύκολα και γελοία. Είναι η απειρία των μικρών, αλλά είναι και η απαράδεκτη κατάσταση του Σιλντενφελντ, που θα περίμενε κανείς ότι με την εμπειρία του θα συνείσφερε στην καθοδήγηση και βελτίωση των υπολοίπων. Σκεφτείτε ότι στην αμυντική γραμμή είναι ο μόνος έμπειρος.

Από κει και πέρα δε μπορείς να έχεις ακόμα υπερβολικές απαιτήσεις από τους άπειρους Μαρινάκη, Τριανταφυλλόπουλο, Ρισβάνη, Σπυρόπουλο – μ’άρεσε με τα Ψαχνά – Κουτρουμπή όσο ταλέντο δεδομένα κι αν έχουν. Μπορείς να απαιτήσεις να δουλεύουν και να βελτιώνονται. Από τον Σίφο όμως απαιτώ, όχι απλά εμπειρία, αλλά ηγετική παρουσία στα μετόπισθεν, εξυπνάδα, σπιρτάδα, αποφασιστικότητα και πρωτοβουλία. Θα πρεπε να είναι η κατευθυντήρια δύναμη και δεν το έχει πράξει καθόλου. Καλά κάνει και τα παίρνει στον κρανίο ο Αναστασίου μαζί του κι αν συνεχίσει να μην προσφέρει να πάει σπίτι του και να κοιτάξουν να βρουν έναν-δύο αμυντικούς της προκοπής. Με τι λεφτά βέβαια. Τράκης is coming… I hope… Από κει και πέρα ακόμα ο χρόνος θα δούμε τι μας επιφυλάσσει για το χτίσιμο του Νέου Παναθηναϊκού. Η κατεύθυνση πάντως από την μίζερη έναρξη μέχρι σήμερα, την οποία ακολουθεί η ομάδα, είναι άκρως καλή και υπεράνω προσδοκιών. Και οι ατέλειες θα καλυφθούν. Ομάδα ΧΤΙΖΕΙΣ, δεν τη βγάζεις από το καπέλο σαν το κουνέλι.

Και μέσα στην ευχάριστη αναμπουμπούλα του γιαννακοπουλέικου ενδιαφέροντος, είδαμε και μια – συμπαθητική θα ‘λεγα – κίνηση του πολιτικού μορφώματος προσκείμενου στον Παναθηναϊκό, του Παναθηναϊκού Κινήματος, να καταθέσει δημόσια πρόταση για ανακατασκευή γηπέδου στη Λεωφόρο.

Και μελέτες κάνανε οι άνθρωποι και όλα τα καλά. Βέβαια, βλέποντας το βίντεο της παρουσίασης και ακούγοντας όλα αυτά τα σχέδια σκέφτηκα ότι έτι μία φορά πέφτει δούλεμα. Κάποια στιγμή το σκέφτηκα ότι η πρόταση είναι καλοπροαίρετη. Θα υλοποιηθεί όμως; Ο αρχιτέκτονας και ο πρόεδρος του Παν.Κι. υπερμάχονται της άποψης ότι είναι υλοποιήσιμο project. Επιτρέψτε μου να έχω αμφιβολίες. Γήπεδο 45.000 θέσεων μέσα εκεί, ανάμεσα στις πολυκατοικίες; Έτσι απλά θα μεταφέρουν τις σχολικές εγκαταστάσεις στα προσφυγικά; Και με δεδομένη την αλήτικη συμπεριφορά του Δήμου Αθηναίων με πρωτεργάτη τον αληταρά Καμίνη που αμφισβητεί ακόμα και την ιδιοκτησία του γηπέδου από την ομάδα-σύμβολο και απόλυτο διαφημιστή της Αθήνας και του κέντρου της. δεν ξέρω κατά πόσο θα αποφευχθούν τα εμπόδια. Έχουν δει πάρα πολλές μακέτες τα μάτια μου, πάλι με νέα γήπεδα στη Λεωφόρο, στο Γουδί και τελευταία στο Βοτανικό, αλλά εκεί ζουν…. κορμοράνοι. Μόνο ο διορισμένος πήρε… δωρεά από το μπ****κράτος το Καραϊσκάκη – και δεν είναι δικό του – το μίσθωσε για περίπου 35 χρόνια.

Ο μόνος που μπορεί να βγει μπροστά και να προστατέψει το εγχείρημα, εφόσον όντως μπορεί 100% να υλοποιηθεί, από την αλητεία της Πολιτείας είναι ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, εφόσον βέβαια αναλάβει τα ηνία. ΣΑΦΩΣ και θέλω κι εύχομαι, και μ’άρεσε και με πώρωσε, το σχέδιο της Νέας Λεωφόρου – στολίδι πραγματικό – και μακάρι να γίνει. Όσο κι αν αγαπάμε την ιστορική έδρα, το Ναό μας, δεν ταιριάζει στην ιστορία μας να παίζουμε σε ένα γήπεδο 90 ετών με χωρητικότητα μόλις 16.000 θέσεις. Καμίνι, κλουβί, εδράρα, συγκινήσεις αλλά πρέπει να προχωρήσουμε παρακάτω.

Όπως η Άρσεναλ πριν από 7 χρόνια άφησε το ιστορικό και καυτό Highbury για το επιβλητικό Emirates Stadium, η Γαλατασαράι το Ali Samiyen για το Turk Telecom Arena και η Μπιλμπάο το Σαν Μαμές, στα πρότυπα του οποίου θέλουν μάλιστα να χτίσουν τη Νέα Λεωφόρο, πρέπει και ο Παναθηναικός να αποκτήσει το δικό του παλάτι, αντάξιο του μεγέθους και της ιστορίας του σε Ελλάδα και Ευρώπη, και να πραγματοποιηθεί το όνειρο κάθε Παναθηναικού. Η οικονομική συγκυρία δεν το επιτρέπει – 100 εκ. συνολικό κόστος – αλλά όλα είναι πιθανά αν και εφόσον η ΠΑΕ αλλάξει χέρια. Μόνο τότε. Αν όχι, τότε…. Λεωφόρος 20.000 θέσεων με… φωσφορίζον πλέγμα – αυτό μας μάρανε – για τα επόμενα 5 και βάλε χρόνια.

Υ.Γ. Την κλωτσιά στον Ατζαγκούν θα τη ζήλευε ακόμα και ο Τζάκι Τσαν. Ρε, σας φτύνει ο κόσμος πια, λούτσα έχετε γίνει απ’ τις ροχάλες. Πόσο ακόμα δηλαδή θα μας προκαλείτε και θα αλλοιώνετε αποτελέσματα;;; Γαμώτο, έμπα ρε Δημητράκη να τους δείξεις τι εστί βερύκοκο και να προστατέψεις την ομάδα από το  παρασκήνιο της κοπριάς που έχει στήσει ο χοντρός με τον Πρόεδρο της Λίγδας και τον υπάλληλό του, τον Μώραλη, την ΚΕΔ και τον Σαρρή. ΑΝΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, γιατί θα σπάσουμε καμιά τηλεόραση, αν όχι καμιά μύτη διαιτητή απ’ τα νεύρα μας.